در ستایش صداقت، در ستایش زنده بودن فکر
.
.
اکنون بیش از یک ماه است از بازداشت دوباره ی دوست و هم دانشگاهی گرامی ما آقای مجید توکلی می گذرد. با وجود گرایشات فکری غیر همسان میان ما و ایشان شکی نیست به لحاظ خصوصیات ارزشمند شخصی میان خود و ایشان نزدیکی خاصی از جنس دغدغه و خواستهای اولیه یک فعال سیاسی حس کرده و به شدت نگران و پیگیر وضعیت جسمی و حقوقی آقای توکلی هستیم.
.
مجید عزیز از زمان شروع فعالیت دانشجویی و سیاسی خود تا کنون تغییرات فکری محسوس و روبه جلویی داشته اند و یک نمونه ی بی نظیر از نقش سیالیت فکری و پرهیز از تعصب و منفعت طلبی هستند. آنچه که زبان روان و سلیس میان مجموعه های مختلف دانشجویی است؛ توجه به امنیت دیگران، توجه به اصول و خواستهای مشترک، طراحی حرکات سیاسی بر مبنای مقابله نیروی حداکثری ممکن با مشکلات ایجاد شده از سوی دشمن مشترک است که به دلیل بیگانه بودن آقای توکلی با تعصب کور، پرهیز از توجه یک سویه و غیر منطقی به منافع گروهی و شناخت مناسب از یگانه نیروی مخالف در زمان حاضر، ایشان همواره یکی از گزینه های اصلی مذاکرات و همفکریهای میان گروه های دانشجویی بوده اند.
.
مسلماً با خصوصیات بیان شده در بالا و پایبند بودن این شخص به توافقات و پیمانها تحلیل ما این است که در صورت حضور آقای توکلی در حماسه ی دانشجویان پلی تکنیک در مراسم «دانشگاه گورستان نیست»، انجمن اسلامی امیرکبیر به جای بروز رفتارهای دوگانه، رفتارهای سازشکارانه، مانع تراشی و کناره گیری از اعتراض بزرگ دانشجویی پلی تکنیک، رفتارهایی به مراتب منطقی تر و دانشجویی تر از خود نشان می داد.
.
دانشجویان پلی تکنیک امیدوارند هرچه سریعتر آقای مجید توکلی از اسارت آزاد شده و به جمع دانشجویان رادیکال پلی تکنیک باز گردند. دوستانه امیدواریم رفتار و منش آقای توکلی الگویی برای سایر فعالین تحکیم و انجمنهای اسلامی باشد و ایشان نیز به دلیل تواناییهای بالای خود بتوانند تغییرات اساسی فکری و رفتاری در مجموعه ی مطبوع خود ایجاد کنند و در پایان امیدواریم مجموعه ی فعالیت تمامی آزادیخواهان و فعالان کارگری، دانشجویی، زنان و ... هر چه سریعتر منجر به برقراری شرایطی شود که یک انسان به دلیل عقاید فکری و بیان عقاید خود به بند کشیده نشود و همه ی زندانیان عقیده و بیان و فعالان سیاسی و اجتماعی از زندانهای سانسور و سرکوب رهایی یابند.

ادامه سرکوب دانشجویان پلی تکنیک: 4 ترم محرومیت از تحصیل


محمد یوسف رشیدی، دانشجوی دانشکده کامپیوتر دانشگاه پلی تکنیک و محسن غمین دانشجوی دانشکده عمران این دانشگاه، از دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک به دلیل شرکت در تجمع "دانشگاه گورستان نیست" که در روز دوشنبه 5 اسفند برگزار شد، هر یک به "منع موقت از تحصیل به مدت دو نیمسال با احتساب سنوات به انضمام محرومیت از تسهیلات رفاهی از قبیل وام، خوابگاه و غیره تا پایان دو نیمسال محرومیت" محکوم شدند.


این در حالیست که یوسف رشیدی پیش از این در مهر 86 به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و محرومیت از امکانات رفاهی تا پایان تحصیلات، محکوم شده بود. لازم به ذکر است که اجرایی شدن این حکم به منزله اخراج این دانشجو از دانشگاه می باشد.


همچنین پیش از این محسن غمین در 13 آذر 86 قبل از برگزاری مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران دستگیر شد و به مدت 2 ماه در انفرادی بند 209 زندان اوین بازداشت بود و به این دلیل، 1 ترم از تحصیل بازماند.

اولین سری از احکام کمیته انضباطی در سرکوب دانشجویان معترض به دفن شهدا

7 ترم محرومیت از تحصیل

پس از اعتراض دانشجویان به دفن قربانیان جنگ در دانشگاه و برخوردهای شدید چماقداران با دانشجویان و بازداشت بیش از 70 نفر از دانشجویان، دستگاه سرکوبِ حراست و کمیته انضباطی در دانشگاه سرکوبِ دانشجویان شرکت کننده در تجمع دوشنبه ۵ اسفند را آغاز کرد و در اولین سری از احکام صادر شده، کوروش محمود کلایه و آروین طاهایی، هر کدام به ۲ ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و جبران خسارت های وارده به دانشگاه، امیر جهانگیری، فهیمه ضیایی و یاسر ترکمن هر کدام به 1 ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات، محکوم شدند. لازم به ذکر است که احکام صادره، اولیه می باشند و دانشجویان 10 روز فرصت دارند تا به این احکام اعتراض
کنند.
بیانیه ی زندانیان سیاسی بند 350 در گرامیداشت 8 مارس روز جهانی زن

زنان، جفت همپایه، نه جنس دوم

هشتم مارس روز جهانی زن نام گرفته است، روزی که در آن تظاهرات زنان کارگر کارخانجات نساجی نیویورک در سال 1857 برای کسب حقوق برابر توسط مزدوران نهادهای قدرت و ثروت به خاک و خون کشیده شد. از آن پس این روز بیادماندنی سمبلی شد برای تلاشهای زنان جهان در جهت مبارزه با نابرابری و رسیدن به حقوق برابر.
تضاد جنسیتی یکی از ریشه دارترین تضادهای زندگی اجتماعی بشر است. دلیل بروز این تضاد آنطور که محافل واپسگرا و ضد دانش و پیشرفت ادعا می کنند نه در ساخت بیولوژیک این دو جنس نهفته است و نه در خصلت ها و روحیات متفاوت آنها بلکه اساسا این تضاد را باید در دامن تضاد بزرگتر و اساسی تری دید که کل زندگی اجتماعی بشر را دستخوش نا برابریها و تبعیض ها کرده است و آن هم به معنای عام تضاد با همنوع و در معنای خاص تضاد طبقاتی است. بروز این تضاد در زندگی اجتماعی بشر ، تمام وجوه آن را نا متعادل کرده است. اگر این تضاد را تجزیه و تحلیل کرده کنیم حداقل به سه تضاد عمده ی دیگر می رسیم که عبارتند از تضاد ستمگری، تضاد بهره کشی و تضاد فریب کاری. با این تحلیل اگر زنان به نسبت مردان از مدار قدرت و مدیریت دور افتاده اند ناشی از تضاد ستمگری است و اگر به همان نسبت دستشان از ثروت و دارایی کوتاه است به دلیل وجود تضاد بهره کشی است و اگر در مناسبات آنها با مردان بی صداقتی و بی اعتمادی وجود دارد ناشی از تضاد نیرنگ بازی است . نابرابریهای حقوقی و جنس دوم شدن زن را باید در این نابرابری ها جستجو کرد. با این توصیف مبارزات و جنبشهای برابری خواه زنان تنها در صورتی به ثمر می رسد که در مسیر و همگام با مبارزات بزرگ رهایی بخش و آزاد ساز انسان از این قیود تاریخی باشد.
زنان در جامعه ی ایران هم به دلیل سنتی بودن جامعه و عقب ماندگی عمومی آن و هم به دلیل اینکه بعد از 22 بهمن 1357 جامعه ایران با یک "سروته" شدگی تاریخی مواجه شده و واپسگرایان زن ستیز بر مقدرات جامعه مسلط شده اند، دچار ستم مضاعف شده و حتی آنچه را که روزی داشته اند مثل حق پوشش دلخواه از دست داده اند. به همین دلیل جنبش برابرخواهی زنان ایران امروز در ردیف جنبشهای دیگر سیاسی اجتماعی و حقوق بشری، یکی از ارکان مبارزات رهایی بخش در ایران است که اگر چه با ایجاد محدودیت و سرکوب مواجه است اما همچنان استوار و پابرجا در مسیر اعتلا و شکوفایی به پیش می رود.
امضا کنندگان ذیل این نوشته، زندانیان سیاسی بند 350 اوین ضمن بزرگداشت این روز و تبریک آن به تک تک زنان ایران و بویژه مبارزان جنبشهای زنان و همینطور محکوم کردن دستگیریها و محاکمات غیر عادلانه ی آنان برای همه ی آنها آرزوی موفقیت و پیروزی دارند.

با آرزوی پایان نابرابریهای تاریخی زندگی بشر از جمله نابرابری جنسیتی

علی صارمی، محمدعلی منصوری، سیدظهورنبوی چاشمی، میثاق یزدان نژاد
بازداشت چهار تن از فعالین دانشجویی در تهران
.

صبح امروز در حمله ی ماموران امنیتی به منزل امین قضایی، چهار تن از فعالین دانشجویی با نام های امیرحسین محمدی فر، ساناز اللهیاری، مریم شیخ، نسیم روشنایی، بازداشت و به مکان نامشخصی منتقل شدند و تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت نامبردگان در دست نیست. در جریان این حمله نیروهای امنیتی قصد بازداشت امین قضایی را نیز داشته اند که در این امر ناموفق بوده اند. قابل ذکر است که در هنگام بازداشت وضعیت جسمی نسیم روشنایی به شدت وخیم بوده و بیم آن میرود که در دوره ی بازداشت این وضعیت به مشکلات حادی بیانجامد. بنا به اخبار دریافتی بخشی از بازداشت های اخیر فعالین دانشجویی در راستای گرایشات انتخاباتی بخشی از بدنه ی وزارت اطلاعات میباشد.


ارسلان صادقی و حسین سرشومی بازداشت شدند
.
روز شنبه دهم اسفند ارسلان صادقی و حسین سرشومی درپی احظار تلفنی به دادگاه انقلاب استان اصفهان بازداشت شده و بلافاصله به زندان مرکزی اصفهان منتقل شدند .
.
این احظارها که معاون دادستان کل استان آقای یوسفی شخصاً انجام داده بود درحالی به بازداشت غیر مترقبه تبدیل شده اند که هر دوی این دانشجویان دانشگاه اصفهان به تازگی و با قید وثیقه از همین زندان آزاد شده بودند، ارسلان صادقی روز ۲۱ مهر امسال به همراه مازیار معصومی در منزل خود بازداشت شده و مدت ۱۸ روز را در زندان به سر برده بود و حسین سرشومی نیز که در تابستان امسال بازداشت شده بود مدت ۱۲ روز را در بند «ا.ط» بازداشتگاه امنیتی حفاظت اطلاعات واقع در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) را به سر برده بودند.
.
گفته ی منابع نزدیک ، قاضی یوسفی علت بازداشت مجدد این دو دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب را اتهاماتی دانسته است که با پرونده ی دو دانشجوی بازداشتی دیگر اصفهان یعنی علیرضا داودی و بهمن خدادادی مشترک بوده اند که به احتمال قریب به یقین تجمعات سال گذشته ی دانشگاه اصفهان مخصوصا تجمع تاریخی ۸ مارس و اعتصاب ۸ روزه ی غذا می باشند .
علی نجاتی دستگیر شد
.
بنا به خبر رسیده علی نجاتی، رئیس هیئت مدیره ی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه نیز همزمان با دستگیری رضا رخشان، مسئول روابط عمومی این سندیکا نیز دستگیر و هیچ گونه اطلاعی از چگونگی وضعیت نام برده نیست. در ساعت های آینده انتظار می رود دیگر فعالین این سندیکا نیز دستگیر شوند.
.
ما از فعالین کارگری و انسان های آزادیخواه می خواهیم برای مقابله با این سرکوب وحشیانه به هر طریقی که می توانند واکنش نشان دهند.



زنده باد جنبش کارگری
کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
10/12/1387



بسيج همه جانبه حاكميت با چماقداران خود براي پياده كردن پروزه قبرستان كرردن دانشگاه ها اين بار در پلي تكنيك و مقاومت دانشجويان و تحصن و اعتراضاتشان در روز دوشنبه 5 اسفند ماه
بیانیه دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک در محکومیت دفن شهدا در دانشگاه و سرکوب دانشجویان

یکشنبه چهارم اسفند، یک روز پیش از موعد رسمی دفن شهدا در دانشگاه ، دانشجویان سوسیالسیت پلی تکنیک و انجمن اسلامی امیرکبیر تجمع مشترکی در اعتراض به دفن قربانیان جنگ در دانشگاه برگزار کردند. شیوه ی عمل انجمن اسلامی امیرکبیر در این تجمع به گونه ای بود که نشان می داد این انجمن قصد ایستادگی و مخالفت در روز برگزاری مراسم دفن قربانیان جنگ را ندارد. دوشنبه پنجم اسفند انجمن اسلامی امیرکبیر با صدور بیانیه ای رسماً اعلام کرد در مراسم حضور نخواهد داشت و حتی با توصیه عدم حضور و هوشیاری به دانشجویان عملاً در راستای خواست حاکمیت ایفای نقش کرد.

روز دوشنبه دانشگاه در اشغال نیروهای رژیم بود. سربازان ارتش، نیروهای انتظامی، ماموران وزارت اطلاعات و مزدوران بسیجی دانشگاه را قرق کرده بودند. کمیته انضباطی، نهاد سرکوبگر رژیم در دانشگاه، بیش از 30 دانشجو را به دانشگاه ممنوع الورود کرد تا کوچکترین نگرانی از بابت اعتراض دانشجویان به دفن قربانیان جنگ باقی نمانده باشد. ساعت 11 روز دوشنبه فعالین دانشجویی پلی تکنیک، با خواندن یار دبستانی و در دست گرفتن پلاکاردهای «دانشگاه گورستان نیست»، « دانشگاه جولانگاه فاشیستها نیست»، «دست دولت از دانشگاه کوتاه»، «خاوران بوستان نمی شود، پلی تکنیک گورستان نمی شود »، «علیه ارتجاع متحد شویم»، «تکریم شهدا بس است ، حقوق معلمان را بدهید»، « دانشگاه سنگر آزادی و برابری» و ... تجمع و تریبون اعتراضی « دانشگاه گورستان نیست » را آغاز کردند. تجمع با حضور پر شور دانشجویان پلی تکنیک لحظه به لحظه گسترده تر شد. بسیاری از دانشجویان ممنوع الورود و حتی برخی اعضای عادی انجمن اسلامی، برخلاف موضع رسمی انجمن، در تجمع حضور یافتند. فعالان کانونهای فرهنگی و هنری، اعضای شوراهای صنفی، فعالان نشریات دانشجویی، دانشجویان ورودی جدید، دانشجویان سوسیالسیت و ... ، همه و همه، همگام با هم در برابر ارتجاع صف آرایی کردند تا نشان دهند پلی تکنیک هرگز گورستان نمی شود.
پلی تکنیک صحنه ی درگیری های گسترده ی فالانژهای رژیم و دانشجویان آزادی خواه بود. درگیری هایی که تداعی گر مبارزات دانشجویان مخالف با گروه های فشار در اوایل انقلاب بود. آری یک بار دیگر پوزه ی ارتجاع حاکم در دانشگاه به خاک مالیده شد. دانشجویان پلی تکنیک با اتحاد، همبستگی و ایستادگی خود در برابر سرکوبگران و دشمنان آزادی نشان دادند که سه دهه سرکوب، زندان، شکنجه و اعدام، انقلاب فرهنگی و سه سال تعطیلی دانشگاه ها، اختصاص سهمیه ورودی دانشگاه به نیروهای پرورش یافته و مزدور حاکمیت، ممنوع الورود کردن دانشجویان آزادی خواه و استبداد ستیز ، ایجاد تشکل های حکومتی در دانشگاه ها و ...هیچ یک حتی موجب یک گام عقب نشینی دانشجویان از مبارزه در راه خواست های انسانیشان، در راه آزادی و برابری نگشته است.
رژیم که هرگز انتظار چنین اعتراضات گسترده ای را نداشت بهت زده و حیران سرکوب وحشیانه دانشجویان را در دستور کار خود قرار داد. بیش از 70 دانشجو هنگام خروج از دانشگاه دستگیر شدند. دروغ های رئیس دولت انقلابی یک بار دیگر برملا شد. احمدی نژاد ایران را آزادترین کشور دنیا نامیده بود! دانشجویان دستگیر شده به کلانتری انتقال یافتند و در آنجا ماموران انتظامات دانشگاه، این مزدوران ارتجاع، دانشجویان فعال در تجمع را شناسایی کردند. بیش از 20 نفر از دانشجویان به زندان اوین منتقل و بقیه آزاد شدند. صبح روز سه شنبه ششم اسفند ماموران امنیتی رژیم سرکوبگر با یورش به منازل 4 نفر از فعالان انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت آنان را بازداشت کردند.

دوشنبه شب در برنامه ی خبری 20:30 گفته شده بود « دفتر تحکیم وحدت اعلام کرده جلوی حضور مردم در این مراسم را خواهد گرفت ». سه شنبه دفتر تحکیم وحدت با صدور بیانیه ای در تکذیب خبر تلویزیون رژیم اعلام کرد:« همان گونه که پیش از این اعلام شده بود، انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت در این برنامه حضور نداشته و خبر منتشر شده را تکذیب می نماییم. ». همان روز انجمن اسلامی امیرکبیر با صدور بیانیه ای که در تناقض کامل با بیانیه ی روز دوشنبه این انجمن و تکذیبیه ی دفتر تحکیم وحدت بود، چنین موضع گیری کرد:« روز دوشنبه 5/12/87 با وجود ایستادگی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و همراهی کم نظیر دانشجویان پلی‌تکنیک، بالاخره شبه نظامیان بسیج دانشگاه با همراهی نیروهای سپاهی و امنیتی و انصار حزب اله موفق به دفن پنج شهید در صحن دانشگاه پلی‌تکنیک شدند ». انجمن اسلامی امیرکبیر به سبب وابستگی و ارتباط با جناح هایی از قدرت و نیز به سبب رویکرد محافظه کارانه و اصلاح طلبانه اش، به هیچ وجه در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری قصد ایستادگی و هزینه دادن برسرمسئله دفن شهدا در دانشگاه را نداشت. این واقعیتی است که درستی آن عملاً و رسماً در عملکرد منفعلانه ی روز یکشنبه و بیانیه روز دوشنبه انجمن اسلامی امیرکبیر به اثبات رسید.

تجمع و اعتراضات روز دوشنبه دانشجویان پلی تکنیک، از این جهت که انجمن اسلامی امیرکبیر در شکل گیری و سازماندهی آن هیچ نقشی نداشت، نوید بخش مرحله ی نوینی از مبارزات و فعالیت های سیاسی دانشجویان این دانشگاه است. مرحله ای که در آن دانشجویان با پشت سر گذاردن نیروهای محافظه کار و گسست کامل از آنها، یک گام به «رادیکالیسم راستین جنبش دانشجویی» نزدیک تر شده و تشکل مستقل خود را سازماندهی خواهند کرد. آری پنجم اسفند، تنها روز شکست ارتجاع در پلی تکنیک نبود بلکه روزی بود که دفتر تحکیم وحدت پایگاه قدرت سنتی خود، پلی تکنیک را از دست داد. روز پنجشنبه 8 اسفند، بیش تر دانشجویان دربند آزاد شدند، اما همچنان 8 نفر از فعالان انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت در اوین زندانی هستند. در تحلیل رفتار نهادهای سرکوبگر رژیم و دستگیری اعضای انجمن اسلامی و دفتر تحکیم وحدت می توان گفت حاکمیت حتی از مطرح شدن نام «فعالین دانشجویی پلی تکنیک» به سبب استقلال کاملشان از باندها و جناح های قدرت و بینش و عمل رادیکالشان هراس دارد و ترجیح می دهد انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت را به عنوان تنها جریان مخالف فعال در دانشگاه معرفی کند تا بدین گونه هم رادیکالیسم رو به گسترش در جنبش دانشجویی را مهار کند و هم در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری، شاخه ی دانشجویی احزاب و کاندیداهای رقیب احمدی نژاد در دانشگاه ها را منفعل کند.

ما دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک ضمن محکوم کردن پروژه ی ارتجاعی دفن قربانیان جنگ در دانشگاه و دستگیری و سرکوب دانشجویان، خواستار آزادی تمامی دانشجویان در بند ایران بوده و بر این باوریم که سرکوب دانشگاه هرگز دانشجویان را تسلیم خواست های غیر انسانی ارتجاع حاکم نخواهد کرد. آری دانشگاه همواره سنگر آزادی و برابری بوده و خواهد بود.
آزادي تعدادي از دانشجويان پلي تكنيك
.
اکثر دانشجویان دانشگاه امیرکبیر که پس از بازداشت به زندان اوین منتقل شده بودند، روز گذشته آزاد شدند.
.
محمد علی دادخواه وکیل عده ای از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر گفت: «طی صحبت های انجام گرفته تعدادی از دانشجویان با قید ضمانت آزاد شده و تعدادی دیگر که توانایی تامین ضمانت را نداشتند تا شنبه در صورت ارائه ضمانت آزاد خواهند شد».
.
نوید گرگین، امید لشکری، محمد نصیری، انوشیروان زاهدی، امیرپاشا مظفری، سعید برزگر، محمد خطایی، مهدی یعقوبی، پاشا کوهساری، رسول سرمدی، رضا بلباسی، روشنک فانی و جعفر اعتقادی پوراز افرادي هستند كه روز گذشته آزاد شدند.
.
ابراهیم قربانپور، علیرضا تقدسی، کبیر فاضلی، سید سجاد خادم هنوز قادر به تامین ضمانت نشده اند اما در صورت ارائه ضمانت تا روز شنبه آزاد خواهند شد.
.
لازم به ذكر است كه مهدی مشایخی، عباس حکیم زاده، نریمان مصطفوی، مجید توکلی، احمد قصابان، حسین ترکاشوند، اسماعیل سلمانپور، کوروش دانشیار در زندان اوین دربند می باشند و اطلاعی از زمان آزاد شدن آنها ارائه نشده است.