دانشجويان سوسياليست

2009-06-11T03:01:00.000-07:00

در دفاع از تحریم

امروز در شرايطی فضای انتخاباتی، جامعه را تحت تأثير قرار داده که بازداشت فعالين کارگری، زنان، قوميتی و دانشجويی ادامه دارد. فشار اقتصادی روز افزون، تورم افسار گسيخته، بيکاری و اعتياد طبقات فرو دست جامعه را به ستوه آورده است. آزادی های سياسی و اجتماعی، آزادی انديشه و بيان همچنان سرکوب می شوند. هنوز مجازات خشن و ننگين اعدام و سنگسار اجرا می شود.
اصرار حاکميت اسلامی بر ادامه ی پروژه ی هسته اي، ايران را در موقعيت انزوای بين المللی قرار داده، قطعنامه های شورای امنيت، يکی پس از ديگری عليه ايران صادر شده اند و تشديد تحريم سياسی و اقتصادی، فشار اقتصادی بر مردم را بيشتر کرده است.
ماه هاست که حقوق معوقه ی شمار قابل توجهی از کارگران پرداخت نشده است. حد اقل دستمزد کارگران که توسط حاکميت به آنان تحميل شده است، از خط فقر 800 هزار تومانی که به طور رسمی اعلام شده به مراتب پايين تر است. آخرين اصلاحات قانون کار در جهت تضييع هر چه بيشتر حقوق کارگران به تصويب رسيده است. در چنين شرايطی کارگران از کوچک ترين فرصتی برای اعتراض به اين شرايط برخوردار نيستند، چرا که حق اعتصاب و ايجاد تشکل های مستقل کارگری به رسميت شناخته نمی شود.
حق تعيين سرنوشت برای قوميت های تحت ستم به رسميت شناخته نمی شود، آنها از بديهی ترين حقوق خود يعنی حق تحصيل به زبان مادری محروم هستند. توزيع نابرابر امکانات بين استان های کشور و تضييع حقوق قوميت های تحت ستم همچنان ادامه دارد. مردم اين مناطق به دليل محروميت بيش از ديگران با مشکلاتی چون اعتياد و بيکاری دست و پنجه نرم مي کنند.
زنان ايرانی همچنان از طريق قوانين نابرابر و زن ستيز تحت فشار قرار می گيرند. برای کار برابر، دستمزد برابر دريافت نمی کنند و به کار های سطح پايين و کم در آمد ترگماشته می شوند. حجاب اجباری همچنان به آنها تحميل می شود. صدا و سيما به شکل رسمی، چند همسری را تبليغ می کند، و مجلس و دولت با تصويب و اجرای قوانين جديد چند همسری را تسهيل می نمايند. علاوه بر اين حکومت سعی می کند که از طريق سهميه بندی جنسيتی با خانه نشين کردن دختران، با موج جديد آگاهی روز افزون زنان مقابله کند.
سرکوب، بازداشت و پرونده سازی عليه فعالين دانشجويی ادامه دارد. شمار زيادی از دانشجويان به دستور نهاد های امنيتی ستاره دار شده اند و يا از کميته های انضباطی احکام تعليق و محروميت از تحصيل دريافت کرده اند. اخراج و بازنشستگی اجباری اساتيد همچنان ادامه دارد. نشريات دانشجويی توقيف می شوند و حق ايجاد تشکل های مستقل دانشجويی به رسميت شناخته نمی شود. بديهی ترين حقوق صنفی دانشجويان، اساتيد و کارکنان دانشگاه پايمال گرديده است. هزينه های سنگين تحصيل در دانشگاه آزاد فشار زيادی به دانشجويان و خانواده های آنها وارد می کند و حکومت با طرح بومی سازی دانشگاه ها، حقوق دانش آموزان مستعد و محروم را پايمال می کند.

در چنين شرايطی است که سازمان ها، احزاب و گروه های مختلف مردم را به شرکت در انتخابات دعوت می کنند. برخی معتقدند که انتخاب موسوی يا کروبی شرايط را دگرگون خواهد کرد. گروهی چنين استدلال می کنند که مشکلات امروز جامعه ی ايران به دليل سوء مديريت و فساد دولت احمدی نژاد به وجود آمده اند، بنا بر اين تنها کافی ست که به هر شکل از به قدرت رسيدن دولت فعلی جلوگيری کرد. دسته ی ديگری از حاميان شرکت در انتخابات معتقدند که هيچکدام از کانديدا های رياست جمهوری مطلوب نيستند و انتخاب هيچ يک به تغييری بنيادين در وضعييت فعلی منجر نمی شود، اما بايد بد را در برابر بدتر برگزيد و از تغييرات حداقلی احتمالی استفاده کرد. سر انجام گروه ديگری معتقدند که انتخاب موسوی يا کروبی با به وجود آوردن آزادی های سياسی و اجتماعی نسبی امکان پيگيری خواست ها و مطالبات بيشتری را فراهم می کند.

در مقابل، گروه ها، سازمان ها و احزابی هستند که مردم را به تحريم انتخابات دعوت می کنند. آنها چنين استدال می کنند که "تمام کانديدا های تأييد صلاحيت شده سر و ته يک کرباسند"، "بد و بدتری وجود ندارد"، "با شرکت در انتخابات مشروعيت جمهوری اسلامی را تأييد کرده ايم"، "انتخابات رياست جمهوری بازی ارتجاع است و نبايد در آن شرکت کرد".
اين گروه ها از درک واقعيات اجتماعی و حرکت کلی تاريخ عاجز هستند. دغدغه های آنها برای تحريم انتخابات کوچک ترين ربطی به دغدغه های روز مره ی مردم ندارد. آنها فقط و فقط انفعال را تبليغ و توصيه می کنند. ما هرگز به شرکت در انتخابات به عنوان مهر تأييدی بر مشروعيت جمهوری اسلامی نمی نگريم. با تعداد آرای بالا، مشروعيت جمهوری اسلامی در نظر چه کسی تأييد می شود؟ توده ی جامعه مشروعيت جمهوری اسلامی را نه از تعداد آرای انتخابات، که از واقعيات زندگی خود در می يابد. نهاد های بين المللی هم آنجا که منافع سرمايه ی جهانی در تقابل با ملاک ها و مظاهر مشروعيت قرار می گيرد، آمار و ارقام مربوط به شرکت در انتخابات را کنار می گذارد و مشروعيت حکومت را به چالش می کشند (چنان که درباره ی حماس که با تکيه بر آراء مردم قدرت را به دست گرفت، چنين کردند)

ما معتقديم که خواست ها و مطالبات متنوع و متضادی در جامعه وجود دارد. درحاليکه سرمايه داران خواستار امنيت بيشتر برای سرمايه گذاری و خصوصی سازی هستند، کارگران نتايج تلخ خصوصی سازی را درک کرده اند. آنها خواستار رفاه اقتصادی بيشتر، بيمه ی بيکاری و افزايش حقوق و دستمزد هستند. در عين حال کسانی هستند که منافع اقتصادی شان در دولت احمدی نژاد تأمين شده است و به اين دليل از ادامه ی کار دولت او دفاع می کنند. در حاليکه عده اي مهم ترين خواسته ی خود را در برچيده شدن گشت ارشاد خلاصه کرده اند، ديگران خواستار به رسميت شناخته شدن حق انتخاب پوشش، برابری قانونی و دستمزد برابر برای کار برابر برای زنان و مردان هستند. افرادی هستند که حق تحصيل به زبان مادری را مصداق تجزيه طلبی می دانند و در مقابل قوميت های تحت ستم بر حق خود برای تعيين سرنوشت تأکيد دارند.
ما معتقديم که نمی توان مردم جامعه ی ايران را به صورت توده اي بی شکل به تصوير کشيد، و چنين ادعا کرد که همه ی آنها خواست ها و مطالبات مشترکی دارند. ما معتقديم که تضاد های طبقاتی، جنسيتی و قوميتی بر خواست ها و مطالبات مردم تأثير می گذارد.
بنابر اين بايد با بررسی ساختار و ماهيت حکومت اسلامی، موقعيت اقتصادی و اجتماعی فعلی ايران و نظام سرمايه ی جهانی و نيز وضعيت ويژه ی اين انتخابات و کانديداهای شرکت کننده در آن به اين سؤال پاسخ داد که چه مطالباتی (به تعبيری ديگر مطالبات چه کسانی) قابليت مطرح شدن دارد؟ در صورت انتخاب شدن هر يک از نامزد های انتخاباتی، او در جهت تأمين منافع و مطالبات کدام بخش از جامعه گام بر خواهد داشت؟ پاسخ دادن به اين سؤال بدون داشتن درکی تاريخی از روند پيدايش و تحول حکومت اسلامی و جناح بندی های مختلف آن امکان پذير نيست.

کاهش در آمد های نفتی بين سال های 1365 و 1367 به علت اشباع بازار جهانی نفت، تخريب زير ساخت های اقتصادی ايران در جريان جنگ و نيز رشد افسار گسيخته ی جمعيت، تداوم سياست های اقتصادی حکومت اسلامی را غير ممکن کرده بود.
نارضايتی بورژوازی غير رانتی و خصوصی اوج گرفته بود، توده های مردم از وعده های تو خالی اتوپيای اسلامی دلسرد شده بودند. جنگ فرسايشی با عراق و کاهش ارز خارجی و در نتيجه واردات کالاهای مصرفی به تشديد نارضايتی مردم انجاميد. طی دهه ی اول انقلاب فساد رانت خواری و اقتصاد جنگی فرصت های اقتصادی بزرگ برای بورژوازی رانت خوار ايجاد کرده بود.
با اين حال در پايان جنگ، ادامه ی سياست قبلی به معنای سر نگونی حکومت و از دست رفتن رانت بود. بدين ترتيب ضرورت تغيير سياست های اقتصادی از سوی کليت حاکميت احساس می شد.
آزادی زندانيان سياسی به معنای تشکيل يک اپوزيسيون قوی و بسيج توده های ناراضی عليه حکومت بود. بدين ترتيب طرح کشتار زندانيان سياسی در تابستان 67 به دستور مستقيم آيت اللّه خمينی و توافق کليه جناح های حکومت کليد خورد. آيت الّله خمينی به تعبير خود کاسه ی زهر را سر کشيد و آتش بس را پذيرفت. جناح آيت الّله منتظری که مخالف استقراض خارجی و حرکت در جهت سياست های صندوق بين المللی پول بود، کنار زده شد و حکومت که خود را آماده ی تحولات بنيادين می کرد، هر چه بيشتر يکدست شد.
بدين ترتيب حکومت که پيش از اين شروع به وام گرفتن از خارج کرده بود. کوشيد تا فرايند انباشت سرمايه را تسهيل کرده و سرمايه ی خارجی را به سرمايه گذاری در ايران ترغيب کند. اين کار مستلزم پذيرش سياست های صندوق بين المللی پول (IMF) بود. حمله ی عراق به کويت و بالا رفتن قيمت نفت، فرصتی برای حکومت اسلامی در جهت بازسازی مناسبات سرمايه داری بود.
سياست ليبراليسم اقتصادی حکومت اسللمی شامل تک نرخی کردن ارز و اتخاذ نظام نرخ ارز شناور، خصوصی سازی شرکت های دولتی، حذف کنترل قيمت ها و سوپسيد ها بر عهده ی دولت هاشمی رفسنجانی که از همان سال های آغازين انقلاب به عنوان فردی عملگرا شناخته شده بود، گذاشته شد.
پيامد های سياست کاهش نرخ برابری ريال به زودی حکومت را در بحرانی شديد فرو برد. از يک سو بورژوازی رانتی (بنیاد های اقتصادی فرا دولتی همچون بنیاد مستضعفان، روحانیون و اعوان و انصار رانت خوارشان و بورژوازی تجاری سنتی) ديگر نمی توانستند از موقعيت ممتاز رانت خوارانه ی خود دفاع کنند، و از سوی ديگر مصرف کنندگان به شدت تحت فشار قرار گرفتند.

با کاهش مجدد قيمت نفت و تورم افسار گريخته، نارضايتی مردم اوج گرفت. شورش های شهری در مشهد، قزوين، اراک، اکبر آباد و اسلام شهر، آخرين ضربه را وارد کرد. و حکومت مجبور شد به شکست سياست های خود اعتراف کند. از اين پس دولت کوشيد تا با استراتژی حرکت زيگزاگی به سمت اجرای سياست های ليبرالی برود. دولت هر کجا که مي توانست از حرکت به سمت سياست هات صندوق بين المللی پول فروگذار نمی کرد، اما به محض بالا گرفتن نارضايتی عمومی عقب می نشست.

در شرايطی که حکومت حرکت در جهت خواسته های صندوق بين المللی پول را در دستور کار قرار داد، چپ اسلامی با تغيير گفتمان خود، ضمن حفظ برخی جنبه های ايدئولوژيک و وابستگی های طبقاتی به خورده بورژوازی، گرايش آشکاری را به سمت بورژوازی غير رانتی و ليبرال آغاز کرد. طرح پروتستانيسم اسلامی، دفاع از قانون مداری، جامعه ی مدنی و دموکراسی ليبرالی در اين شرايط مطرح گرديدند. روند استحاله ی چپ اسلامی، اتفاقی يک شبه نبود. اين روند در آستانه ی انتخابات دوم خرداد 76 و پس از آن تسريع شد و در سال های پايانی رياست جمهوری خاتمی موقتاً پايان يافت.

از سوی ديگر با پايان جنگ، سپاه به عنوان بخش متشکل و نظامی خورده بورژوازی سنتی که خود را از ارکان اصلی تثبيت حکومت می دانست، معتقد بود که جايگاه مناسبی در دسترسی به منابع ثروت ندارد. بدين ترتيب تحت فشار روز افزون سپاه، اين بخش از خرده بورژوازی سنتی، هر روز سهم بيشتری از رانت را به دست آورد. تبديل شدن سپاه پاسداران به بخشی از بورژوازی رانت خوار باعث شد تا ايدئولوژی خرده بورژوايی ستيز با امپرياليسم آمريکا و دفاع از مستضعفان جهان، بيش از پيش بر اصولگرايان تحميل شود. از سوی ديگر به دليل کناره گيری چپ اسلامی از بسيج خرده بورژوازی، اين فرصت برای راست اسلامی فراهم آمد تا با تکيه بر همين ايدئولوژی خرده بورژوايی به تهييج آنان بپردازد.

فشار روز افزون سپاه پاسداران برای به دست گرفتن انحصاری رانت حکومتی باعث شد تا نمايندگان سياسی بورژوازی رانت خواری که در سال های قبل با استفاده از رانت به انباشت روز افزون سرمايه پرداخته بود، به اصلاح طلبان ( چپ اسلامی ) بپيوندند. هاشمی رفسنجانی نماد اين دگرگونی در نيرو های راست اسلامی است. او که در دوره ی اول رياست جمهوری خاتمی از سوی حاميان اصلاحات به چشم دشمن آزادی مردم ديده می شد، در دوره ی دوم از حاميان اصلاحات به حساب آمد و در نهايت در تير ماه 84 به عنوان نماينده ی اصلاحات در برابر احمدی نژاد ايستاد.
با به قدرت رسيدن احمدی نژاد، انحصار طلبی سپاه شدت بيشتری به خود گرفت و نيرو های هر چه بيشتری از راست اسلامی و بورژوازی رانت خوار سنتی به اصلاح طلبان نزديک شدند. حمايت گسترده ی جناح هايی از اصولگرايان از کانديداتوری مير حسين موسوی، نقطه ی اوج اين حرکت است.

مدت هاست که حکومت ايران به سمت سياست های صندوق بين المللی پول و نظام سرمايه ی جهانی را آغاز کرده است. زمانی که شاه طرح انقلاب سفيد را ارائه کرد، ضرورت اجرای اصلاحات ارضی، خصوصي سازي كرخانه هاي دولتي و سهيم كردن كارگران در سهام كارخانجات از سوی نظام سرمايه ی جهانی به حکومت محمد رضا پهلوی تحميل شد. اين سياست در دوره ی تثبيت حکومت اسلامی (57-67) موقتاً کنار گذاشته و در پايان جنگ ايران و عراق مجدداً از سر گرفته شد. در شرايط فعلی گزينه ی مطلوب برای بورژوازی خصوصی و غير رانتی ايران، حرکت هر چه سريع تر به سمت پذيرش سياست های نظام سرمايه ی جهانی است. به همين دليل از آنجا که تمام جناح های حکومت اسلامی، استراتژی حرکت زيگزاگی به سمت حل شدن در نظام سرمايه ی جهانی را اجرا می کنند، برای اين بخَ از بورژوازی ايران، انتخاب بين آنها، نه انتخاب گزينه ی مطلوب از ميان نا مطلوب، بلکه انتخاب بد در برابر بدتر است. اين بخش از بورژوازی ايران می کوشد تا اين ديدگاه خود را نسبت به جناح های مختلف حکومت به تمام جامعه بقبولاند.
از سوی ديگر تمام جناح های بورژوازی رانتی و حکومت اسلامی به اين نتيجه رسيده اند که حرکت به سمت سياست های سرمايه ی جهانی برای بقای حکومت اسلامی، الزامی است. اما خوب می دانند که برای حفظ اين نظام، تنها استراتژی ممکن، حرکت زيگزاگی است. علاوه بر آن با اتخاذ اين استراتژی به دليل عقب افتادن فرايند انحلال در نظام سرمايه ی جهانی، امکان انباشت بيشتر سرمايه با تکيه بر رانت حکومتی در کوتاه مدت به وجود می آيد.
احمدی نژاد که خواست انحصار سرمايه توسط سپاه را نمايندگی می کند، اگرچه همچنان استراتژی زيگزاگی به سمت نظام سرمايه ی جهانی را اجرا می کند، اما به دليل اتخاذ سياست های بين المللی منازعه جويانه، امنيت سرمايه را از بين برده است. از بين رفتن امنيت سرمايه، به نفع بورژوازی مالی و تجاری رانتی است. سپاه و بورژوازی تجاری سنتی و رانت خوار، از واردات بی رويه اي که در دوره ی احمدی نژاد به بازار های ايران جاری شد، سود برده اند. از طرف ديگر بورژوازی غير رانتی و خصوصی از اين عدم امنيت سرمايه متضرر شده است.
بنابر اين اگرچه تمام جناح های بورژوازی موافق حرکت به سمت سياست های صندوق بين المللی پول و حل شدن در نظام سرمايه ی جهانی هستند، اما برخی از جناح ها از حرکت هر چه سريع تر، برخی ديگر از جناح ها از حرکت زيگزاگی، برخی از ايجاد امنيت سرمايه، و بخشی ديگر از به خطر افتادن امنيت سرمايه دفاع می کنند.

بحران شديد و ساختاری اخير نظام سرمايه ی جهانی عامل ديگری است که در مسأله ی تحليل ماهيت و موضع گيری جناح های مختلف حکومت اسلامی و بورژوازی بايد مورد توجه قرار گيرد. اينک کليت سرمايه و حکومت اسلامی به خوبی می داند که پيامد های اين بحران اقتصادی در نيمه ی دوم سال جاری در ايران آشکار تر می شود، و فشار هر چه بيشتر به مردم، نارضايتی آنان را به شدت افزايش می دهد. مطرح شدن طرح "اصلاح الگوی مصرف " در چارچوب همين ديدگاه قابل ارزيابی است. طرح دخالت هرچه بيشتر دولت های سرمايه داری در اقتصاد و تکيه بر اقتصاد ملی استراتژی برگزيده ی سرمايه در شرايط فعلی است. طرح تزريق مالی و حمايت از مؤسسات مالی توسط دولت اوباما و اهميت بيش از پيش سرمايه داری به سبک چينی که همزمان با دادن امتيازات هر چه بيشتر به دولت چين است، الگوی مشابهی را در برابر بورژوازی ايران و حکومت اسلامی قرار داده است.
بنابر اين در شرايط فعلی می توان چنين نتيجه گيری کرد:

1. حرکت به سمت سياست های صندوق بين المللی پول و انحلال در نظام سرمايه ی جهانی از سوی کليت جناح های بورژوازی ايران و حکومت اسلامی پذيرفته شده است. نتيجه ی اجرای اين سياست ها برای طبقه ی کارگر و اقشار فرو دست جامعه، فشار هر چه بيشتر اقتصادی، بيکاری و استثمار وحشيانه تر است.
2. بورژوازی رانتی و جناح های حکومت اسلامی، استراتژی حرکت زيگزاگی به سمت انحلال در نظام سرمايه ی جهانی را به عنوان بهترين استراتژی ممکن برگزيده اند. اين تنها راهی است که بقای حکومت اسلامی را تضمين می کند. نارضايتی اقتصادی اقشار فرو دست جامعه را به شدت کنترل کرده و ضمن به تعويق انداختن پيوستن به بازار جهانی سرمایه، امکان انباشت سرمايه با تکيه بر رانت حکومتی را در کوتاه مدت افزايش می دهد. تمام جناح های حکومت اسلامی در راستای اين سياست در جهت اجرای سياست های صندوق بين المللی پول گام بر می دارند. دولت احمدی نژاد با مطرح کردن حذف سوبسيد ها، طرح ماليات بر ارزش افزوده و سهميه بندی بنزين، عملاً همان سياست هايی را اجرا کرد که صندوق بين المللی پول دو دهه است برای اجرايی شدن آنها به حکومت اسلامی فشار می آورد. و دولت های خاتمی و هاشمی هم به عنوان برنامه اي مطلوب به آن نگريسته اند.

3. بورژوازی غير رانتی و خصوصی ايران حرکت هر چه سريع تر به سمت انحلال در نظام سرمايه ی جهانی را بهترين استراتژی ممکن می داند، و به اين دليل انتخاب بين نامزد های برخواسته از جناح های مختلف حکومت را به دليل توافق همه ی آنها بر استراتژی حرکت زيگزاگی، انتخاب بد در برابر بدتر می داند.

4. در شرايط فعلی فشار روز افزون جناح سپاه در بورژوازی رانتی برای به انحصار در آوردن رانت حکومتی، جناح های هر چه گسترده تری از بورژوازی رانتی را به بورژوازی غير رانتی و خصوصی نزديک تر کرده است.

5.کليت بورژوازی غير رانتی و خصوصی و جناح هايی از بورژوازی رانتی به دليل از دست رفتن امنيت سرمايه در دوران احمدی نژاد متضرر شده و به يکديگر نزديک تر شده اند. اين گروه مذاکره و توافق با امريکا و سياست تنش زدايی بين المللی را در الويت قرار داده اند. در مقابل، بورژوازی رانتی مالی و تجاری در قالب مؤسسه های مالی نزديک به بنياد های فرا دولتی و کسانی که از واردات بی رويه ی کالا های مصرفی سود می برند، خواستار ادامه ی وضع موجود هستند و چنين می انديشند که به دليل درگيری آمريکا در عراق و افغانستان و نفوذ و قدرت اسلام سياسی در لبنان و فلسطين و ديگر نقاط خاور ميانه و نيز نزديکی به دولت های مخالف ايالات متحده در آمريکاي لاتين می توانند خود را به نظام سرمايه ی جهانی تحميل کنند.

6.اکثريت بورژوازی غير رانتی و جناح هايی از بورژوازی رانتی و نيز اکثريت جناح های حکومت اسلامی به اين نتيجه رسيده اند که به دليل بحران شديد و ساختاری نظام سرمايه ی جهانی، به دولتي نياز دارند که کنترل خود را بر اقتصاد افزايش داده و از اقتصاد ملی دفاع کند. اين استراتژی البته نه در جهت اختلال در سياست های نئو ليبرالی بلکه به عنوان راهکاری برای عبور از بحران و از سر گرفتن سياست هات نئو ليبرالی و محافظه کارانه در دستور کار قرار گرفته است. چنين دولتی بايد قدرت مندانه جناح های مختلف حکومت را به يکديگر نزديک کرده و در تصميم گيري دخالت دهد. طرح دولت وحدت ملی در همين راستا مطرح شده است. چنين دولتی بايد تکنوکرات ها را وارد بدنه ی برنامه ريزی و اجرايی دولت کند و هر چه سريع تر مذاکره و توافق با آمريکا را سازمان دهد. مير حسين موسوی به عنوان بهترين نامزد برای اجرای اين سياست ها به صحنه آمده است.

7.سپاه پاسداران و بورژوازی تجاری و مالی رانتی که از فقدان امنيت سرمايه سود می برد، برای به انحصار در آوردن رانت حکومتی گمان می کند که می تواند با ادامه ی سياست های فعلی، خود را به نظام سرمايه ی جهانی تحميل کند. نمايندگی سياسی اين گروه را احمدی نژاد بر عهده دارد که می کوشد با تکيه بر ايدئولوژی خرده بورژوايی تا آنجا که می تواند، اقشار فرو دست جامعه را با خود همراه سازد.

8.جناح اقليتی در بورژوازی غير رانتی ايران معتقد است که در وضعييت فعلی آنقدر قدرتمند هست که با دادن کمترين امتياز به بورژوازی رانتی، ابتکار عمل را در خروج حکومت از بحران اقتصادی و توافق با سرمايه ی جهانی در دست گيرد. اين جناح از سوی کروبی و حاميانش نمايندگی می شود.

ما معتقديم که بحران اقتصادی و اجتماعی فعلی، نه نتيجه ی سوء مديريت و فساد دولت احمدی نژاد، بلکه برخواسته از مشکلات ساختاری و بنيادين حکومت اسلامی و نظام سرمايه است. بنابر اين تبليغ شرکت در انتخابات، برای جلوگيری از به قدرت رسيدن احمدی نژاد را به مثابه منحرف کردن خشم مردم از بنيان های ستم موجود به سمت مزدوران نظام سرمايه داری قلمداد می کنيم. چنين طرحی تنها با هدف تحکيم و تثبيت ريشه های مناسبات اجتماعی و اقتصادی نا برابر انجام می گيرد.
همچنين با طرح مطالبه محور در انتخابات مخالف هستيم. چرا که معتقديم مطالبات و خواسته های اقشار مختلف جامعه متفاوت و متضاد است. همان طور که توضيح داديم، به قدرت رسيدن هر کدام از نامزد های انتخاباتی به ادامه ی اجرای سياست های صندوق بين المللی پول و نظام سرمايه ی جهانی می انجامد که برای کارگران به معنی استثمار هر چه شديد تر و فشار روز افزون اقتصادی است. چنان که اقشار فرو دست جامعه، فشار های اقتصادی را در تمام دولت های قبلی تجربه کرده اند. بنابر اين مستقل از شعار هايی که هر يک از نامزد های انتخاباتی سر داده اند، موقعيت اقتصادی اقشار فرو دست جامعه بهبود نمی يابد. حاميان طرح مشارکت مطالبه محور با در پيش گرفتن راهکار های پوپوليستی، دامنه ی مطالبات را چنان گسترش داده اند که حتی خود نيز متوجه تناقض درونی اين مطالبات نمی شوند. آنها با آشتی نظری و ظاهری تضاد های واقعی، از طريق گنجاندن آنها در يک برنامه ی کلی، در عمل شرايط را برای تأمين برخی از آنها و ناديده گرفتن ديگر مطالبات فراهم می کنند.

در مقابل، نظريه و تئوری ما از اين تضاد های واقعی شروع می کند و براي حل آنها تقويت جنبش های اجتماعی را در دستور کار قرار می دهد. از سوی ديگر، طرفداران شرکت مطالبه محور، روش پيگيری مطالبات را در انتخاب افراد بر پايه ی همان تئوری انتخاب بد در برابر بدتر قرار داده اند، ما در مقابلِ استراتژی پيگيری مطالبات در چارچوب روابط قدرت، مطالبات خود را از پايين و از طريق جنبش های اجتماعی پيگيری می کنيم. همچنين استراتژی مطالبه محور از آنجا که تغيير را در تفاوت های فردی می جويد، در صورت عدم پيگيری مطالبات از سوی نامزد های انتخاباتی ناچار است از زاويه ی بی عملی و بی صداقتی آنها را مورد انتقاد قرار دهد. حال آنکه ما معتقديم ماهيت اين نامزد های طبقاتی و مشکلات بنيادين و ساختاری حکومت اسلامی و نظام سرمايه ی جهانی است که پيگيری مطالبات ما را در چارچوب روابط و مناسبات حاکم، غير ممکن ساخته است.

از آنجا که به دليل بحران شديد و ساختاری نظام سرمايه ی جهانی، نارضايتی های اقتصادی اقشار فرو دست جامعه افزايش می يابد، با باز شدن فضای سياسی امکان بروز اين نارضايتی های اقتصادی به وجود می آيد. بنابر اين کليت جناح های حاکميت اسلامی و بورژوازی ايران به خوبی می داند که حد اقل تا زمان عبور از موقعيت بحران فعلی، باز کردن فضای سياسی راهکاری نادرست است، که بقای سلطه گری آنها را به خطر می اندازد. بنابر اين در صورت به قدرت رسيدن هر يک از نامزد هاي انتخاباتي به ليل تلاش آن ها براي حفظ موقعيت سلطه گري بورژوازي و حكومت اسلامي، شاهد گسترش آزادی های سياسی نخواهيم بود. ما معتقديم بايد از هر گونه تغيير جزئی در بهبود وضعييت معيشتی اقشار فرو دست جامعه و يا گسترش نسبی آزادی های سياسی و اجتماعی دفاع کرد. اما در شرايط فعلی شعار های مطرح شده از سوی نامزد های انتخاباتي را عوام فريبی قلمداد کرده و معتقديم به قدرت رسيدن آنها فقط به تحکيم موقعيت اقتصادی و سلطه جويی بورژوازی و تثبيت موقعيت حکومت اسلامی در نظام سرمايه ی جهانی منجر خواهر شد.
ما به شرکت در انتخابات به عنوان تنها راه عملگری سياسی نگاه نمی کنيم. در وضعيت فعلی شرکت در انتخابات عملاً به معنی شرکت در سياست با هدف کناره گيری از آن و تبديل انسان ها به برگه های آراء است. ما هرگز در انتخاباتی که برای انتخاب عوامل اجرايی سياست های ضد مردمی نظام سرمايه داری جهانی است شرکت نمی کنيم. در عوض اگر جامعه اي می خواهيم که همه ی مردم از آزادی های بنيادين سياسی و اجتماعی برخوردارند و خبری از استثمار کارگران نيست. قوميت های تحت ستم از حق تعيين سرنوشت و تحصيل به زبان مادری برخوردارند، و برابری کامل قانونی و اقتصادی بين زنان و مردان حکمفرماست. حرکت در جهت اين خواسته ها تنها به وسيله ی گسترش جنبش های اجتماعی و تعميق و راديکاليزه کردن خواسته های آنان و ايجاد اتحاد و هماهنگی بين جناح های راديکال اين جنبش های اجتماعی امکان پذير است.
ما معتقديم كه هيچ يك از جناح هاي حكومت اسلامي قادر نيستند تا در جهت مطالبات بنيادين مردم قدم بردارند. از سوي ديگر تضادهاي موجود بين جناح هاي مختلف حكومت اسلامي در چارچوب انتخابات رياست جمهوري قابل حل نيستند. در شرايط فعلي جناح هاي فعلي جناح هاي محافظه كار جنبش هاي اجتماعي در راستاي استراتژي واحد شركت در انتخابات عمل مي كنند. ما معتقديم كه مساله ي انتخابات رياست جمهوري را نمي توان از مبارزات روزمره ي جنبش هاي اجتماعي جدا نمود. چنين مبارزه ي پيگيري جز از طريق مبارزه متحدانه و تشكل يابي هر چه بيشتر امكان ناپذير است. لذا ما تمام فعالين راديكال جنبش هاي اجتماعي، طرفداران انديشه هاي آزادي خواهانه و مترقي و همسوي مردمي را كه از وضع موجود به تنگ آمده اند و خواستار تغييرات بنيادين هستند به تشكل يابي هرچه بيشتر و تحريم فعالانه، پيگير و متشكل انتخابات رياست جمهوري فرامي خوانيم.

جمعی از فعالین حامی تحریم انتخابات

www.tahrimiha.blogspot.com

2009-06-11T02:54:00.000-07:00

10 سال حبس و تبعید به زندان قزل حصار

بنابه گزارشات رسیده خانم معصومه(ایران) منصوری دانشجوی علوم کامپیوتر دانشگاه امیرکبیربه حکم سنگین و غیر انسانی 10 سال زندان و تبعید به زندان قزل حصار محکوم شد .

خانم معصومه منصوری 24 ساله ،دانشجوی علوم کامپیوتر ورودی سال 1383 دانشگاه امیر کبیر ، روز سه شنبه 19 خرداد ماه به حکم سنگین و غیر انسانی 10 سال زندان و تبعید به زندان قزل حصار محکوم شد. این حکم توسط صلواتی رئیس شعبۀ 15 دادگاه انقلاب علیه این دانشجو صادر شده است.
صلواتی کفیل خانم منصوری آقای حمید ممی زاده وحید 60 ساله را احضار نمود و او را تهدید کرد که در صورت تحویل ندادن خانم منصوری او را بازداشت خواهند کرد.

خانم منصوری 3 آبان 1386 هنگامی که پیگیر وضعیت حقوقی پدرش در دادگاه انقلاب بود. پس از چند بار تهدید به دستگیری به دستور بازجویان وزارت اطلاعات و راسخ بازپرس یکی از شعب دادگاه انقلاب، با فریب و عنوان کردن اینکه وسائل شخصی که هنگام دستگیری پدر وی ضبط شده است را میتواند تحویل بگیرد دستگیر شد و به سلولهای انفرادی بند 209 زندان منتقل شد. او چندین هفته تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشت.
بازجوئی که او را در طی بازجوئیهای طولانی تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار مید اد فردی با نام مستعار علوی است این فرد در حال حاضر از سر بازجویان وزارت اطلاعات می باشد . او بارها خانم منصوری را تهدید به قتل نمود.

خانم منصوری در دو نوبت مورد محاکمه گرفت .اولین محاکمه او در تاریخ 5 بهمن 1386 بود که صلواتی بصورت وحشیانه ای اجازه دفاع از خود و همچنین به وکیل وی اجازه دفاع از موکلش را نمی داد. او همچنین در تاریخ 14 بهمن ماه 1387 مجددا بر مبنای محاربه مورد محاکمه قرار گرفت.
لازم به یادآوری است که زندانی سیاسی محمد علی منصوری پدر خانم منصوری بدلیل شرکت در مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی 1367 دستگیر و توسط صلواتی به 17 سال زندان و تبعید به زندان گوهردشت محکوم شد .آقای منصوری علیرغم اینکه نسبت به این حکم سنگین و غیر انسانی اعتراض کرده بود هفته گذشته به صورت ناگهانی از بند 350 زندان اوین به بند 4 زندان گوهردشت کرج منتقل شد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، صدور احکام سنگین و غیر انسانی 10 سال زندان و تبعید به زندان قزل حصار علیه این دانشجو را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به اعمال سرکوبگرانۀ این رژیم در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

2009-06-08T21:57:00.000-07:00

به مناسبت بیست و هشتمین سالگرد اعدام سعید سلطان پور

مردم شريف و آزاده !

بيست و هشت سال پيش، در چنين روزهايي، در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰، سعيد سلطانپور، شاعر، نمايش‌نامه‌نويس، منتقد، كارگردان تئاتر و عضو هيئت دبيران كانون نويسندگان ايران كه در رژيم گذشته نيز بارها زنداني شده بود، پس از تحمل شكنجه‌هاي سنگين، همراه با ۱۴ تن ديگر به جوخه‌ اعدام سپرده شد. اما سعيد فقط يك شاعر، نويسنده يا نمايشگر ساده نبود. شايد به جرأت بتوان گفت كه او جلوه‌گاه تمامي ويژگي‌هاي برجسته‌يي بود كه در هر عصر، تنها در تني چند از روشنفكران به نمود در مي‌آيد؛ روشنفكري متعهد، انترناليست، فروتن در برابر مردم و خروشان در مقابل قدرت ستم‌بارگان؛ نويسنده و شاعري كه التزام‌اش به آزادي و برابري، حقيقت و همه ارزش‌هاي انساني و پاك، تا دم مرگ با او بود. شك نداريم كه شاملو‌ها، پوينده‌ها، مختاري‌ها و.... در فضايي دم زدند و باليدند كه سلطانپور و سلطانپورها به وجود آورده بودند؛ با سنتي رشد كردند كه در آن نوشتن و گفتن جدا از انسان و سرنوشت و آينده‌ي او معنايي ندارد.

كانون نويسندگان ايران در بيست‌ و هشتمين سالگرد اعدام تبهكارانه‌ي سعيد سلطانپور هم‌چنان بر خواسته‌ي بر حقِ هميشگيِ خود پا مي‌فشارد كه پرونده‌هاي كشتارهاي دهه ۱۳۶۰ و از جمله پرونده سعيد سلطانپور را بگشايند.

آرزوي ما اين است كه شرايطي فراهم آيد كه بتوانيم بزرگداشتي شايسته‌ي اين روشنفكر آزاده و بزرگ برگزار كنيم، و از تشكل‌هايي كه در خارج كشور در تدارك مراسمي براي بزرگداشت ياد و خاطره سعيد سلطانپور و راه و روش اجتماعي او هستند قدرداني مي‌كنيم.

کانون نویسندگان ایران

2009-05-27T20:55:00.000-07:00

پیش به سوی "ناهنجار شکنی"

جمهوري اسلامي پس از به قدرت رسيدن براي حفظ ثبات و بقاي خود و پيشبرد اهداف و منافع خود و حذف مخالفان، به سرعت نهادهاي پليسي و امنيتي خود را در تمام بخش هاي جامعه ايجاد كرد. مدت زيادي سپري نشده بود كه مراكز آموزشي، توليدي و تمام بخش هاي جامعه تحت تسلط و نظارت مستقيم دستگاه هاي پليسي قرار گرفتند. جمهوري اسلامي، در همان 2 سال ابتدايي به قدرت رسيدن، بسياري از معلمان، اساتيد و دانشجويان مخالف را اخراج كرد و با كودتاي فرهنگي در سال 1359 تمام دانشگاه ها براي تصفيه كامل مخالفان تعطيل اعلام شد.

خميني در نطق نوروز 1359 صراحتاً بر حذف هر فرد مشكوك به مخالف تاكيد كرد و در جمع اعضاي ستاد انقلاب فرهنگي وظيفه اين گروه كودتاچي را اينگونه تشريح كرد:
“الان كه شما بخواهید دانشگاه را برای پذیرفتن معلم ، پذیرفتن شاگرد، مهیا كنید، یك عده زیادی چهره هایشان را از آنی كه هستند بر می گردانند به یك چهره های اسلامی ، و خودشان را در دانشگاه به عنوان معلم ، به عنوان - مثلا - شاگرد، جا می زنند. این را باید یك فكری برایش بكنید. همه مسلمانند و همه متقی ، همه با این نهضت اسلامی موافق، لكن سوابقشان را باید الان ملاحظه كرد؛ یعنی، بنابراین باشد كه یك گروههایی [باشند] برای رسیدگی به سوابق معلمها، به سوابق اینهایی كه می خواهند مثلا وارد بشوند، تا دوباره این مركز تجمع افرادی [نشود] كه آنجا بیایند و قضیه تحصیل نباشد و قضیه جهات سیاسی باشد و اینطور چیزها… ."
پس از تشكيل ستاد انقلاب فرهنگي، روز به روز بر ارگان ها و نهاد هاي اين ستاد افزوده شد. كميته مركزي انضباطي دانشجويان در تير ماه 1374 به عنوان زير مجموعه ستادِ كودتا، نقش سركوب مخالفان در دانشگاه را به عهده گرفت.
اما در جمهوري اسلامي آنچنان دستگاه هاي امنيتيِ ريشه گرفتند كه به زودي هر نهاد و ارگاني وابسته به نيروهاي شبه نظامي يا اشخاص ريز و درشت حكومتي به زودي دستگاه سركوب مستقلي تشكيل دادند.سپاه، وزارت اطلاعات و دفتر رهبري هر كدام نمايندگان مستقل خود و دستگاه سركوبِ موازي را در دانشگاه ايجاد كردند.
حراست دانشگاه هر چند از نظر سلسله مراتبي، زير مجموعه رياست دانشگاه محسوب مي شود اما شواهد بسيار حاكي از آن است كه به عنوان نماينده مستقيم وزارت اطلاعات در دانشگاه، بر عملكرد تمام بخش هاي دانشگاه از رياست دانشگاه گرفته تا كاركنان خدماتي دانشگاه نظارت دارد. ماموران وزارت اطلاعات تحت عنوان كارمندان حراست صبح تا شب به گشت زني در دانشگاه و شناسایی مخالفان مشغولند. بارها و بارها دانشجويان بر اساس گزارشات ماموران حراست دانشگاه در وزارت اطلاعات تحت شكنجه و بازجويي قرار گرفته اند.
بسيج دانشگاه از سوي ديگر، نه با واسطه و ايما و اشاره بلكه بصورتي كاملاً آشكار نقش بازوي سپاه در دانشگاه را به عهده دارد.
اين نهادهاي سركوب در دانشگاه به صورت موازي عمل مي كنند و در بازه هاي زماني مختلف ظاهرِ عملكردشان، بسته به شرايط مادي و بين المللي جمهوري اسلامي، تغيير مي كند.
كميته انضباطي و حراست دانشگاه در واقع نقش صدور و ابطالِ مجوز تحصيل، نظارت بر تحصيل دانشجويان در چارچوب هنجارهاي مطلق جمهوري اسلامي، كنترل دانشگاه در مسير مقبولِ حاكمان را بر عهده دارند. و هر روز نيز وقيحانه تر و عريان تر از پيش در اين راه گام بر مي دارند.

اين روزها محروميت از تحصيل شدن دانشجويان آنچنان به امري عادي بدل شده است كه خبرگزاري ها و سايت هاي خبري به عنوان روال هر روزه خبر رساني، ليستي از دانشجويان محروم از تحصيلِ روز قبل را در دستور كار خود دارند. خبر خوان ها اگر پيگير باشند شايد آماروار ليست روزانه احكام كميته انضباطي دانشگاه ها را برانداز كنند. يك عمر زندگي يك فرد بخشي از آمارِ روزانه مي شود.
جالب اينجاست كه حتي دانشجويان نيز آنچنان با احكام كميته انضباطي انفعالي برخورد مي كنند كه گويي اين حق را براي دستگاه پليسي و امنيتي قايل مي شوند تا پس از هر اعتراض و غرولند، تنبيهي در كار باشد. براي هر اعتراض تعدادي داوطلب و فدايي براي پذيرش محروميت از تحصيل اعلام آمادگي مي كنند و علم اعتراض به دست مي گيرند و پيشاپيش محروميت از تحصيل را به جان مي خرند. پس از اعتراض، سكوتي پيش بيني شده است، كميته انضباطي كار خود را آغاز مي كند. بازجويي از دانشجويان آغاز مي شود (بازجويي تخصصي به ماموران حراست سپرده مي شود). فرم هاي بازجويي وزارت اطلاعات در حراست دانشگاه توسط دانشجويان تكميل مي شود. دانشجويان از تحصيل محروم مي شوند يا به بهاي ادامه تحصيل مجبور به همكاري با وزارت اطلاعات مي شوند. مزدوران و لمپن هاي اطلاعاتي در كميته انضباطي و حراست به دانشجويان فحاشي و توهين ميكنند و اين همه امر عادي جلوه مي كند و در سكوت سپري مي شود.

دستگاه پليسي دولت ها يكي از مهمترين ابزارهاي دولت ها براي ديكته كردن هنجارهاي مطلقِ خود به جامعه هستند. شايد اگر به عملكرد جمهوري اسلامي در برخورد با مسئله حجاب و پاسخ جامعه به آن نگاه كنيم بهتر متوجه ساز و كار اين ديكتاتوري و پاسخ جامعه بشويم. امروزه حجاب آنچنان در جامعه رسوخ كرده است كه حتي اگر اجبار قانوني حجاب برداشته شود مدت ها طول خواهد كشيد تا مسير خود را در روند تاريخي باز يابد. امروز تا حدود زيادي متفاوت با 1357، حجاب به هنجارِ و بي حجابي به ناهنجار جامعه بدل شده است و شكي نيست كه دستگاه پليسي نقش بسيار مهمي در به هنجار كردن حجابِ مقبولِ جمهوري اسلامي داشته است.
تكيه بر اقتصاد نفتي، اين امكان را براي جمهوري اسلامي فراهم آورده تا با يك حاشيه اطمينان مناسب، مستقل و بدون در نظر گيري شرايط اقتصادي و اجتماعي نيروهاي مولد جامعه، در جهت منافع مادي و ايدئولوژيك خود گام بردارد. در اين ساختار اقتصادي، جمهوري اسلامي براي حفظ ثبات خود نيازي به توجه به خواست ها و نيازهاي جامعه ندارد. در چنين شرايطي كه كاملاً يكطرفه مقبوليت و ارضاي تمام نيازها وخواست هاي جامعه از مسير حاکمیت و به تبع، دستگاه پليسي آن مي گذرد، حتي محدوديت هاي ظاهري كه در يك دولت دموكراتيك بر روي عملكرد دستگاه پليسي ضروري است، ضرورت خود را از دست مي دهد.
دستگاه پليسي نقش سركوب و خفه كردن اعتراضات جامعه را، هر روز عريان تر، ايفا ميكند، روز به روز پا را فراتر مي گذارد و آنجا كه شرايط مادي اجازه دهد، اين پيشروي را با سرعت بيشتري دنبال خواهد كرد.
با پيشروي دستگاه سركوب، جامعه كه تمام هستي اش را در اختيار دستگاه پليسي مي بيند، براي حفظ آنچه داشته هاي خود مي پندارد، حداكثر با غرولند به عقب مي نشيند. و با هر عقب نشيني بخش ديگري از داشته هاي خود را از دست مي دهد. عملكرد دستگاه پليس، سركوب و سكوت براي حفظ آخرين جرعه هاي هستي، عادي و به هنجار جلوه مي كند.
در اين شرايط كه جامعه در برابر دستگاه پليسي هر روز عقب تر و عقب تر مي رود و خفقان هر روز گسترده تر مي شود و سركوب، زندان و محروميت از تحصيل شدن دانشجويان در سايه تكرار و درنده خويي عريانِ دستگاه هاي پليسي به امري عادي بدل شده است، پيش از هر اقدام ديگر، بايد دستگاه پليسي و امنيتي را مستقيماً نشانه رفت.
بايد در دانشگاه فرياد زد. نه پرسید و نه پاسخ خواست. باید عادت حضور آْنان كه در مقام قضاوت به خود اجازه مي دهند در مورد حضور يا عدم حضور دانشجو در دانشگاه تصميم گيري كنند را در هم شکست.
در شرايط فعليِ در جامعه نيز هر عمل سازماندهی شده اجتماعي، كه در راستاي خرق عادتِ خضوع در برابر دستگاه هاي پليسي گام بردارد، مي تواند نقش مهمي در شورانش توده ها، در اين فضاي رخوت بارِ سركوبِ مطلق و سكوتِ مطلق داشته باشد.

سهند احمدی

2009-05-27T00:12:00.000-07:00

لینک جدید دانلود نشریه شورش

کلیک کنید

2009-05-26T00:59:00.000-07:00

خشونت

*دوري از خشونت در رسوا كردن خشونت و طرد خشونت طلبان در ايجاد امنيت و صلح بسيار حائز اهميت است.

*پاسخ گاندي در دهه 1930 به اين پرسش كه يهوديان آلمان بايد در برابر هيتلر چه كار كنند: " آنان بايد دست به يك خود كشي جمعي بزنند تا وجدان عمومي را در سراسر جهان برانگيزند"

خود كشي دسته جمعي ارئه راهكاري است توسط پيامبر عدم خشونت براي مقابله با خشونت سازماندهي شده ي حكومتي كه بيش از هزاران هزار يهودي را در سراسر دنيا قتل عام كرد و جمله ي قبل از آن ارائه دهنده پيشنهادي است براي ايجاد امنيت و صلح. بي شك هر دو بيان كننده ي تفكري واحد براي مقابله با خشونت اند. طرد خشونت براي مفعولين خشونت تا وجدان فاعلان شايد كه آزرده شود.

تاريخ انسان تاريخ كنش و واكنش ميان خدايگاني و بندگي است و اين كنش زماني آغاز مي شود كه انسان بخواهد خود و آرزوي خود را بر ديگري تحميل كند. خشونت امري است واقعا موجود در كنش براي كسب منفعتي كه در تقابل و تضاد با منفعتي ديگر است. اين كنش همان پيكار تا پاي جان است براي تحميل خويش بر ديگري و از آن جهت تا پاي جان كه تضاد منافع به معناي براورده شدن نفعي در مقابل نابودي نفع ديگر است، به اين معني كه نمي توان دو منفعت در كنار هم براورده شود بلكه يك طرف براي كسب منفعت يا بايد نابود شود يا دست از كسب منفعت بكشد و دگرگون شود تا منفعت طرف ديگر برآورده شود.
خشونت از ذات خشن طبيعت انسان نشات نمي گيرد، كه با پند اخلاقي بر طرف گردد همچنين خشونت ساختاري حكومت ها از جنون آنان نشات نمي گيرد كه با آزردن و برانگيختن وجدانشان برطرف گردد. در عمل اجتماعي تخاصم و خشونت ميان افراد در تضادي ريشه دارد كه در ارتباط مستقيم با مفاهيمي همچون منافع طبقاتي، منافع اقتصادي و منافع سياسي است. از نظر دور نگه داشتن اين مفاهيم و عدم ريشه يابي خشونت ساختاري در تضاد منافع طبقاتي و اقتصادي همان ارائه راهكار احمقانه و فاجعه بار خودكشي دسته جمعي است.

ساختار حكومت از بالا و جنبش هاي اجتماعي از پايين، دقيقا در نقشي اين چنين -خدايگاني و بندگي- ظاهر مي شوند. بدين معني كه بين منافع جنبش هاي اجتماعي از پايين و ساختار قدرت از بالا تضادي آشتي ناپذير موجود است كه اين تضاد سبب مي شود، خشونت در رابطه آن ها موجود بوده و بازتوليد شود. در اين رابطه هر كنشي براي تحميل يكي بر ديگري به معني براورده شدن نفعي و نابودي نفعي ديگراست كه ‌لاجرم خشونت آميز است. به طور مثال گشت ارشاد خشونتي است از سمت ساختار قدرت براي كسب منفعتي - حفظ جامعه با معيارهاي ارزشي خود- كه در تضاد با منافع زنان است كه جامعه اي با معيارهاي متفاوت مي خواهد. طرح ارتقاي امنيت اجتماعي همان خشونت لازم براي سركوب اعتراضات خياباني مردم است و يا به صورت كلي تر پليس خشونت عينيت بافته حكومت است براي حفظ تحميل طبقه حاكم بر طبقه محكوم كه در تضاد با منافع طبقه محكوم است. پس همان طور كه مشخص است خشونت امريست موجود كه در رابطه ي تضاد آميز غير قابل انكار است.

در چنين رابطه ايي طرد خشونت امكان پذير نيست مگر با دگرگوني در ماهيت و منافع خود و يا نابود كردن خويشتن. بر فرض محال كه بتوان طرد خشونت كرد (به اين معني كه اگر باتومي بر سرت زدند بدون احساس درد با بوسيدن دست سرباز بگذاري باتوم ديگري هم بر سرت بكوبند) گرچه اين طرد خشونت در ايجاد امنيت از نوع ملي و صلح مبتني بر استثمار، فقر، بي كاري و نظمي كه ساختار قدرت چيده و قانوني كه قانون بندگي توست حائز اهميت است ولي در رسوا كردن خشونت و طرد خشونت طلبان كوچكترين نقشي ايفا نمي كند. پند اخلاقي طرد خشونت در برابر چنين خشونت دائما موجودي تنها نوعي پاسيفسيم و بي عملي تجويز مي كند كه از دل آن ايده ايي تحت عنوان "عملكرد با مشروعيت قانوني" بيرون مي آيد كه مي خواهد عملكرد جنبش هاي اجتماعي را تا آن حد محدود كند كه در حوزه ي قانون بگنجد در حوزه ي نظمي كه چيزي نيست مگر خشونت حاكم، كه به لباس قانون در آمده است. جالب آنكه زماني اين تئوري تا آن جا ريشه مي دواند كه عملكردي كه به دليل سركوب فراوان، محدوديت ها را تاب نياورده و از قانون موجود فراروي كرده است را نيز با برچسبي قانوني عرضه مي نمايند، غافل از آنكه اين مشي تنها به ارزشمند كردن قانوني - كه قانون بردگي طبقه محكوم و تحميل شده از طبقه حاكم است- مي انجامد. بردن هر عمل اجتماعي زير لواي قانون و سنجيدن آن با قانوني بودن و قانوني نبودن چيزي نيست مگر حفظ نظم موجود حفظ نظمي كه بر پايه و بن خشونت طبقه حاكم بر طبقه محكوم است و در نهايت چيزي نيست مگر حفظ خشونت طبقه حاكم.

هنگامي كه خشونت ساختار قدرت براي حفظ منفعت به كرسي نشسته اش لحظه لحظه بر مردم اعمال مي شود. پند اخلاقي طرد خشونت نه تنها كارايي ندارد و راه به جايي نمي برد بلكه از سمت توده دانشجو نيز احمقانه مي نمايد. اين حماقت در 17 آذر زماني كه سردمداران تحكيم در برنامه ايي كه خودشان بانيان آن بودند فرياد مي زدند كه برنامه تمام شده، از اين لحظه به بعد برنامه از آن ما نيست و ما هيچ مسئوليتي نداريم به وضوح مشخص مي شود و نشان مي دهد كه هيچ پند اخلاقي نمي تواند تاثيري بر واقعيتي كه موجود است بگذارد و توده دانشجو نشان مي دهد كه نيروي مادي را با نيروي مادي جواب مي دهد. علي رغم تمام حرف هاي اخلاقيون گيت ها كه خشونت عينيت يافته ساختار قدرت براي سركوب دانشجويان است توسط توده ي دانشجو شكسته مي شود. و دانشجو خود را تحميل مي كند. همچنين در پروژه دفن شهيد دردانشگاه دانشجو بار ديگر نشان مي دهد خشونت تحميل شده را با طرد خشونت پاسخ نمي دهد بلكه با ايستادني قهرآميز در مقابل خشونت حاكم است كه قصد در افشا سازي و رسوا كردن خشونت طلبان مي كند و نه با بي عملي و پاسيفيسم. و در مقابل تمامي پندها يي كه زير عنوان دعوت به هشياري و ... به دانشجويان داده شد دانشجويان واقعيت مادي را درك كرده و در مقابل خشونت مي ايستند و خود را تحميل مي كنند. با اين تحميل به تمامي اينگونه پند ها نيشخند حماقت مي زنند.

همايون جهانگير

2009-05-24T21:45:00.000-07:00

سرمقاله شورش

دوشنبه ۵ اسفند ماه ۸۷ دانشجویان پلیتکنیک در اعتراض به دفن قربانیان جنگ در دانشگاه تجمعی با عنوان «دانشگاه گورستان نیست» برگزار می کنند. ۵ تن از قربانیان جنگ یا «شهدای گمنام» با حضور گسترده دانشجویان بسیجی دانشگاه های مختلف و اعضای پایگاه های مقاومت بسیج ادارات و مناطق و نواحی و ... یا به بیان برگزارکنندگان مراسم «با حضور پرشور مردم» در دانشگاه دفن میشوند. ظاهراْ دانشجویان از اعتراض خود نتیجهای نمیگیرند. مشت و لگد و... و بازداشتِ از چند ساعت تا سه - چهار روزهی بیش از ۷۰ دانشجو، بازداشت ۴ دانشجوی دیگر در صبح سهشنبه که هنوز هم در زندان روزگار میگذرانند، احضارهای گسترده به کمیته انضباطی، احکام سنگین محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و ممنوع الورود شدن به دانشگاه و ... همهی چیزی است که از این اعتراضات عاید دانشجویان میشود. مساله اینست: در برابر این همه تاوان، اعتراضات دانشجویان چه دستاوردی برایشان به همراه داشته است؟ این سوال را پیش روی هر دانشجوی محروم از تحصیل بگذارید، جوابِ درستی نخواهید شنید. دانشجویان صرفاْ معترضند. شاید همه آنها قبل از برگزاری مراسم میدانستند اعتراضشان راه به جایی نخواهد برد، همه آنها احضار به کمیته انضباطی و محرومیت از تحصیل را پیشبینی میکردند. پس به راستی چرا اعتراض کردند؟ چرا آنها همچون دانشجویان دانشگاه تهران بیتفاوت از کنار پروژه دفن قربانیان جنگ در دانشگاه نگذشتند؟ شاید آنها به برگزاری تجمع و به «مرگ بر دیکتاتور» را فریاد زدن؛ به اعتراض کردن راضی هستند. شاید اینکه چند روزی اخبار اعتراض و بازداشت و ... در سایتها، رادیوها و شبکه های ماهوارهای خارج از کشور مطرح شده، ارضایشان کرده باشد.

۵ اسفند تنها یک نمونه است. اعتراض دانشجویان و بازداشتشان و محرومیتشان از تحصیل داستانی است که بارها و بارها در این چند ساله تکرار شده و تا به حال به هیچ نتیجهی مشخص و تغییر ملموسی منجر نشده است. بارها و بارها دانشجویان «مرگ بر دیکتاتور»، «وزیر بیلیاقت استعفا استعفا»، «رییس انتصابی نمیخوایم نمیخوایم» را فریاد زدهاند. اما دیکتاتور روزبهروز هارتر شده و نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، سرکوب و خفه کردن مخالفان و معترضان حریم دیکتاتور را بیوقفه و به شدیدترین شکل به انجام میرسانند. وزیر استعفا نداده که هیچ، با قدرت مشغول پیشبرد برنامه های دولت اسلامی در راستای اسلامی کردن دانشگاه ها است. رییس انتصابی هم همچنان در طبقه هفتم ساختمان فارابی بر کرسی ریاست لمیده و کمیته انضباطی به مثابه مشت آهنین وی، وظیفه سرکوب اعتراضات دانشجویی را به بهترین شیوه انجام میدهد. اما دانشجویان معترض! این بیچاره ها ، یا در اوین میهمان وزارت اطلاعات رژیم هستند یا پشت نرده های دانشگاه، از رییس انتظامات دانشگاه التماس میکنند تا به آنان برای دقایقی اجازه ورود به دانشگاه داده شود؛ در کمیته انضباطی دانشگاه توبهنامه و ندامتنامهای نوشتهاند، در ساختمان نهاد رهبری، معاونت دانشجویی و طبقه هفتم فارابی (ساختمان ریاست دانشگاه) خود و والدینشان از مسئولان دانشگاه درخواست عفو و بخشش و لغو محرومیت از تحصیل داشتهاند.

حال سوال این است: چرا دانشجویان در رسیدن به خواستها و اهداف خود ناکام میمانند؟ چرا حتی قدرت دفاع از حق تحصیل خود را هم ندارند؟ چرا حتی نمیتوانند در اعتراض به محرومیتشان از تحصیل و زندانی شدن دوستانشان، تجمعی اعتراضی برگزار کنند؟ آنها برای به کرسی نشاندن خواستشان در دانشگاه چه کم دارند؟

پاسخ یک کلمه است: «تشکیلات» . این قدرتی است که دانشجویان از آن بیبهرهاند .

شورای صنفی دانشگاه که خود را «نماینده واقعی دانشجویان» معرفی میکند ، ظاهراً زندانی شدن دانشجویان و محرومیت آنان از تحصیل را امری بیارتباط به خود میداند. شورای صنفی قرار نیست فعالیت سیاسی بکند! شورای صنفی پلیتکنیک فقط یک کار بلد است: با مسئولان محترم دانشگاه سر یک میز بشیند و مسائل و مشکلات و انتظارات دانشجویان را به مدیریت محترم منتقل کند، بیانیهای صادر کند و در آن خود را «منتخب دانشجویان دانشگاه» و «نماینده واقعی دانشجویان» بخواند و البته در پایان بیانیه، بر این تاکید کند که در صورت بیتوجهی مسئولان به خواستهای دانشجویان این شورا در دفاع از حقوق دانشجویان از هیچ اقدامی دریغ نمیکند ! زنده باد شورای صنفی !

البته همه میدانند که شورای صنفی پای عمل که برسد، هیچ غلطی نمیکند. چون نمیخواهد و اگر بخواهد، نمیتواند. چرا؟ به یک دلیل کاملاً واضح: «نماینده واقعی دانشجویان» پشتوانهی دانشجویی ندارد!

درباره انجمن اسلامی دانشجویان، حرف زدن از تشکیلات، دستکم در چند سال اخیر خندهدار است. این البته سوای ایرادهای اساسی است که به بینش ارتجاعی و رویهی محافظهکارانهی انجمن وارد است. در ماجرای پنجم اسفند، انجمن اسلامی پلیتکنیک، ناتوان از حل مساله صورت مساله را پاک کرد: در مراسم شرکت نمیکنیم و از دانشجویان میخواهیم با حفظ هوشیاری وارد بازی مرتجعان و اقتدارگرایان نشوند! انجمن پلیتکنیک با اتخاذ چنین موضعی عملاً همدست ارتجاع شد. به عبارت دیگر انجمن اسلامی حتی اگر تشکیلات هم داشت دردی از دردهای دانشجویان را دوا نمیکرد.

بیبرنامگی و نبود کار تشکیلاتی ، حتی در معدود نشریات دانشجویی موجود نیز دیده میشود. هیچ نشریهای را نمیتوان یافت که منظم و منسجم انتشار یابد و در دانشگاه جریانساز باشد.

آنچه برای تغییر وضعیت موجود دانشگاه و تحقق خواستهای دانشجویان یک ضرورت است، هدفمندی فعالیتهای آنان است. تا زمانی که فعالیت دانشجویی، واکنشی، مقطعی و بیبرنامه دنبال شود، به هیچ نتیجهای نخواهد رسید.

دانشجویان هنگامی به خواستهای خود میرسند که خود را به عنوان «یک قدرت واقعاً موجود» به مسئولان دانشگاه تحمیل کنند. دانشجویان زمانی «یک قدرت واقعاً موجود» محسوب میشوند که قادر باشند هر زمان که اراده کنند، مدیریت دانشگاه را از کار بیندازند و خود اداره و کنترل دانشگاه را در دست گیرند. لازمهی چنین قدرتی انسجام و اتحاد اکثریت قابل توجهی از دانشجویان بر مبنای خواستها و منافع مشترکشان است. چنین اتحادی زمانی وجود مییابد که دانشجویان به فهم مشترک از منافع مشترک رسیده باشند و لزوم اتحاد برای حفظ این منافع را درک کرده باشند. در این صورت خواست و تلاش عمومی دانشجویان در دفاع از حقوق و منافعشان در قالب یک «تشکل دانشجویی» بروز مییابد. چنین تشکل قدرتمندی، «ابزار اعمال اراده» دانشجویان خواهد بود. روزی که چنین تشکلی موجودیت یابد، دانشجویان، تصمیمگیرندگان و مدیران واقعی دانشگاه خواهند بود. مسئولان دانشگاه بدون درنظر گرفتن خواست دانشجویان قدرت اتخاذ کوچکترین تصمیمی را نخواهند داشت. محرومیت از تحصیل حتی یک دانشجو، به معنای رویارویی مدیریت دانشگاه با همه دانشجویان خواهد بود. بازداشت حتی یک دانشجو، اعتصاب همه دانشجویان و تعطیلی یک دانشگاه را به دنبال خواهد داشت. آن روز، دست حاکمیت از دانشگاه کوتاه خواهد شد.

اما تا آن روز، هر روز دختر دانشجویی به جرم عدم رعایت پوشش اسلامی! مورد بازجویی و بازخواست وقیحانهی ماموران انتظامات دانشگاه قرار میگیرد، دانشجویی به کمیته انضباطی احضار میشود، از تحصیل محروم میشود، به دانشگاه ممنوعالورود میشود، به زندان میافتد و شکنجه میشود. تا آن روز، هر روز وزارت علوم طرحی را برای اسلامی کردن دانشگاه ها – این کارخانه های انسانسازی رژیم خمینی - اجرایی میکند، نابرابری و آپارتاید جنسیتی در آموزش عالی گستردهتر میشود، عده بیشتری از بسیجیها به لطف اختصاص سهمیه های 40 درصدی دانشجو میشوند، دانشگاه اسلامی تر میشود!

حال پرسش اساسی این است: «تشکل دانشجویی» چگونه وجود مییابد؟

2009-05-22T07:50:00.000-07:00

ادامه سرکوب فعالین دانشگاه پلی تکنیک

سعید کوهی دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برق دانشگاه پلی تکنیک و روشنک فانی دانشجوی کارشناسی رشته فیزیک این دانشگاه، ازدانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک به اتهام برگزاری و سازمان دهی سلسله اعتراضات دانشجویان پلی تکنیک که در اسفند ماه 87 علیه پروژه دفن قربانیان جنگ در دانشگاه درگرفت، هرکدام به "منع موقت از تحصیل به مدت یک نیمسال با احتساب سنوات به انضمام محرومیت از تسهیلات رفاهی از قبیل وام، خوابگاه و ... تا پایان یک نیمسال محرومیت" محکوم شدند.

لازم به ذکر است که سعید کوهی مجددا در تاریخ 3 خرداد 88 به کمیته انضباطی احضار شده است. همچنین روشنک فانی پیش از این بارها و بارها در کمیته انضباطی و حراست دانشگاه در ارتباط با فعالیت های سیاسی و اجتماعی تحت بازجویی نیروهای امنیتی داخل و خارج از دانشگاه قرار گرفته است.

2009-05-13T08:27:00.000-07:00

شورش

شماره 2 نشریه شورش منتشر شده در دانشگاه پلی تکنیک را از اینجا دانلود کنید

کلیک کنید

2009-05-02T01:25:00.000-07:00

بازداشت گسترده فعالین کارگری و اعضای کمپین یک میلیون امضا در مراسم روز جهانی کارگر

.

به گزارش کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری امروز جمعه یازدهم اردیبهشت(روز جهانی کارگر) ساعت ۱۷ براساس فراخوانی که از طرف کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه متشکل از( کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری /سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه/ سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه/ اتحادیه آزاد کارگران ایران/ هیأت مؤسس بازگشایی کارگران نقاش و تزیئنات ساختمان/ کانون مدافعان حقوق کارگر/ شورای همکاری فعالین و تشکل های کارگر / کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری/ شورای زنان/ جمعی از فعالین کارگری) منتشر شده بود ، جمعی از کارگران و دانشجویان و زنان برای حضور در این مراسم به پارک لاله- میدان اب نما آمدند.

براساس گزارش کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری تعدادی از کارگران، زنان، فعالین‌ کارگری دستگیر و یا مورد ضرب و شتم نیروهای انتظامی، اطلاعات و لباس شخصی‌ها قرار گرفتند.

اما بعداز ظهرجمعه، کسانی که در حال جمع شدن در میدان آبنما بودند پیش از آنکه پلاکاردهایشان را دربیاورند و یا شعاری بدهند با برخورد خشونت آمیز پلیس مواجه شدند. به گفته حاضران ماموران پلیس با خشونت بسیار به مردم حمله می کردند به طوری که سر وصورت بسیاری خونین شده بود، حتی پلیس های مرد به شدت زنان را به ویژه فاطمه شاه نظری یکی از فعالان کارگری را کتک زدند.

پلیس پس از حمله به شرکت کنندگان تعداد بسیاری را بازداشت کرد و ابتدا به کلانتری وصال در خیابان انقلاب منتقل کرد. سپس زنان بازداشت شده را که ۱۹ نفر بودند به بازداشتگاه وزرا منتقل کردند. به گفته مامورانی که زنان را منتقل می کردند تعداد مردان بازداشت شده ۱۵۰ نفر ذکر شدو برخی دیگر از ماموران تعداد را ۸۰ نفر ذکر کردند. از وضعیت مردان بازداشت شده خبر دقیقی در دست نیست. گفته می شود که عده ای را به اوین و عده ای دیگر را به بازداشت گاه های نیروی انتظامی منتقل کرده اند.

تاکنون از میان اسامی رسیده بازداشتی تعدادی از آنها اعضای تشکل های شورای همکاری، کمیته هماهنگی ایجاد تشکل های کارگری، اتحادیه آزاد کارگران، کانون مدافعان حقوق کارگر، کمیته پی گیری از جمله مریم حاج محسن، پروانه قاسمیان، فاطمه شاه نظری، شریفه، محمد فرجی، بهروز خباز، جعفر عظیم زاده، زانیار احمدی، محمد اشرفی، علی رضا تقفی ، محسن تقفی ، سعید مقدم وسعید یوزی هستند و همچنین از اعضای کمپین یک میلیون امضا نیکزاد زنگنه، امیریعقوبعلی، کاوه مظفری ، پوریاپوشتاره، طاها ولی زاده جزو بازداشت شد گان هستند.

اسامی بازداشت شدگان روزجهانی کارگر در تهران

جعفر عظیم زاده (رييس هيئت مديره اتحاديه آزاد کارگران ايران)، منصور حیات غیبی (از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه)، شاپور احسانی راد (نماینده اخراجی کارگران کارخانجات نورد و پروفیل ساوه)، بهزاد خباز، غلامرضا خانی، خانم ثقفی، مریم حاج محسن، پروانه قاسمیان، فاطمه شاه نظری، شریفه، محمد فرجی، فرج الله سعدی، محمد اشرفی، علی رضا تقفی ، محسن تقفی ، سعید مقدم،سعید یوزی،بهروز خباز، مریم محسنی، فایق کیخسروی و زانیار احمدی، نجما رنجبران، علی معدب، سعید سجودی، جمال سید علی، سیروس رهیاد، خمید قربانی، سید جواد موسوی (از فعالان دانشجویی) و یکزاد زنگنه، امیریعقوبعلی، کاوه مظفری ، پوریاپوشتاره، طاها ولی زاده، جلوه جواهری(از اعضای کمپین تغییر برای برابری)

2009-03-18T04:22:00.000-07:00

در ستایش صداقت، در ستایش زنده بودن فکر

.
اکنون بیش از یک ماه است از بازداشت دوباره ی دوست و هم دانشگاهی گرامی ما آقای مجید توکلی می گذرد. با وجود گرایشات فکری غیر همسان میان ما و ایشان شکی نیست به لحاظ خصوصیات ارزشمند شخصی میان خود و ایشان نزدیکی خاصی از جنس دغدغه و خواستهای اولیه یک فعال سیاسی حس کرده و به شدت نگران و پیگیر وضعیت جسمی و حقوقی آقای توکلی هستیم.

.
مجید عزیز از زمان شروع فعالیت دانشجویی و سیاسی خود تا کنون تغییرات فکری محسوس و روبه جلویی داشته اند و یک نمونه ی بی نظیر از نقش سیالیت فکری و پرهیز از تعصب و منفعت طلبی هستند. آنچه که زبان روان و سلیس میان مجموعه های مختلف دانشجویی است؛ توجه به امنیت دیگران، توجه به اصول و خواستهای مشترک، طراحی حرکات سیاسی بر مبنای مقابله نیروی حداکثری ممکن با مشکلات ایجاد شده از سوی دشمن مشترک است که به دلیل بیگانه بودن آقای توکلی با تعصب کور، پرهیز از توجه یک سویه و غیر منطقی به منافع گروهی و شناخت مناسب از یگانه نیروی مخالف در زمان حاضر، ایشان همواره یکی از گزینه های اصلی مذاکرات و همفکریهای میان گروه های دانشجویی بوده اند.

.
مسلماً با خصوصیات بیان شده در بالا و پایبند بودن این شخص به توافقات و پیمانها تحلیل ما این است که در صورت حضور آقای توکلی در حماسه ی دانشجویان پلی تکنیک در مراسم «دانشگاه گورستان نیست»، انجمن اسلامی امیرکبیر به جای بروز رفتارهای دوگانه، رفتارهای سازشکارانه، مانع تراشی و کناره گیری از اعتراض بزرگ دانشجویی پلی تکنیک، رفتارهایی به مراتب منطقی تر و دانشجویی تر از خود نشان می داد.

.
دانشجویان پلی تکنیک امیدوارند هرچه سریعتر آقای مجید توکلی از اسارت آزاد شده و به جمع دانشجویان رادیکال پلی تکنیک باز گردند. دوستانه امیدواریم رفتار و منش آقای توکلی الگویی برای سایر فعالین تحکیم و انجمنهای اسلامی باشد و ایشان نیز به دلیل تواناییهای بالای خود بتوانند تغییرات اساسی فکری و رفتاری در مجموعه ی مطبوع خود ایجاد کنند و در پایان امیدواریم مجموعه ی فعالیت تمامی آزادیخواهان و فعالان کارگری، دانشجویی، زنان و ... هر چه سریعتر منجر به برقراری شرایطی شود که یک انسان به دلیل عقاید فکری و بیان عقاید خود به بند کشیده نشود و همه ی زندانیان عقیده و بیان و فعالان سیاسی و اجتماعی از زندانهای سانسور و سرکوب رهایی یابند.

2009-03-09T05:19:00.000-07:00

ادامه سرکوب دانشجویان پلی تکنیک: 4 ترم محرومیت از تحصیل

محمد یوسف رشیدی، دانشجوی دانشکده کامپیوتر دانشگاه پلی تکنیک و محسن غمین دانشجوی دانشکده عمران این دانشگاه، از دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک به دلیل شرکت در تجمع "دانشگاه گورستان نیست" که در روز دوشنبه 5 اسفند برگزار شد، هر یک به "منع موقت از تحصیل به مدت دو نیمسال با احتساب سنوات به انضمام محرومیت از تسهیلات رفاهی از قبیل وام، خوابگاه و غیره تا پایان دو نیمسال محرومیت" محکوم شدند.

این در حالیست که یوسف رشیدی پیش از این در مهر 86 به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و محرومیت از امکانات رفاهی تا پایان تحصیلات، محکوم شده بود. لازم به ذکر است که اجرایی شدن این حکم به منزله اخراج این دانشجو از دانشگاه می باشد.

همچنین پیش از این محسن غمین در 13 آذر 86 قبل از برگزاری مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران دستگیر شد و به مدت 2 ماه در انفرادی بند 209 زندان اوین بازداشت بود و به این دلیل، 1 ترم از تحصیل بازماند.

2009-03-08T04:15:00.000-07:00

اولین سری از احکام کمیته انضباطی در سرکوب دانشجویان معترض به دفن شهدا

7 ترم محرومیت از تحصیل

پس از اعتراض دانشجویان به دفن قربانیان جنگ در دانشگاه و برخوردهای شدید چماقداران با دانشجویان و بازداشت بیش از 70 نفر از دانشجویان، دستگاه سرکوبِ حراست و کمیته انضباطی در دانشگاه سرکوبِ دانشجویان شرکت کننده در تجمع دوشنبه ۵ اسفند را آغاز کرد و در اولین سری از احکام صادر شده، کوروش محمود کلایه و آروین طاهایی، هر کدام به ۲ ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و جبران خسارت های وارده به دانشگاه، امیر جهانگیری، فهیمه ضیایی و یاسر ترکمن هر کدام به 1 ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات، محکوم شدند. لازم به ذکر است که احکام صادره، اولیه می باشند و دانشجویان 10 روز فرصت دارند تا به این احکام اعتراض کنند.

2009-03-08T01:08:00.000-08:00

بیانیه ی زندانیان سیاسی بند 350 در گرامیداشت 8 مارس روز جهانی زن

زنان، جفت همپایه، نه جنس دوم

هشتم مارس روز جهانی زن نام گرفته است، روزی که در آن تظاهرات زنان کارگر کارخانجات نساجی نیویورک در سال 1857 برای کسب حقوق برابر توسط مزدوران نهادهای قدرت و ثروت به خاک و خون کشیده شد. از آن پس این روز بیادماندنی سمبلی شد برای تلاشهای زنان جهان در جهت مبارزه با نابرابری و رسیدن به حقوق برابر.
تضاد جنسیتی یکی از ریشه دارترین تضادهای زندگی اجتماعی بشر است. دلیل بروز این تضاد آنطور که محافل واپسگرا و ضد دانش و پیشرفت ادعا می کنند نه در ساخت بیولوژیک این دو جنس نهفته است و نه در خصلت ها و روحیات متفاوت آنها بلکه اساسا این تضاد را باید در دامن تضاد بزرگتر و اساسی تری دید که کل زندگی اجتماعی بشر را دستخوش نا برابریها و تبعیض ها کرده است و آن هم به معنای عام تضاد با همنوع و در معنای خاص تضاد طبقاتی است. بروز این تضاد در زندگی اجتماعی بشر ، تمام وجوه آن را نا متعادل کرده است. اگر این تضاد را تجزیه و تحلیل کرده کنیم حداقل به سه تضاد عمده ی دیگر می رسیم که عبارتند از تضاد ستمگری، تضاد بهره کشی و تضاد فریب کاری. با این تحلیل اگر زنان به نسبت مردان از مدار قدرت و مدیریت دور افتاده اند ناشی از تضاد ستمگری است و اگر به همان نسبت دستشان از ثروت و دارایی کوتاه است به دلیل وجود تضاد بهره کشی است و اگر در مناسبات آنها با مردان بی صداقتی و بی اعتمادی وجود دارد ناشی از تضاد نیرنگ بازی است . نابرابریهای حقوقی و جنس دوم شدن زن را باید در این نابرابری ها جستجو کرد. با این توصیف مبارزات و جنبشهای برابری خواه زنان تنها در صورتی به ثمر می رسد که در مسیر و همگام با مبارزات بزرگ رهایی بخش و آزاد ساز انسان از این قیود تاریخی باشد.
زنان در جامعه ی ایران هم به دلیل سنتی بودن جامعه و عقب ماندگی عمومی آن و هم به دلیل اینکه بعد از 22 بهمن 1357 جامعه ایران با یک "سروته" شدگی تاریخی مواجه شده و واپسگرایان زن ستیز بر مقدرات جامعه مسلط شده اند، دچار ستم مضاعف شده و حتی آنچه را که روزی داشته اند مثل حق پوشش دلخواه از دست داده اند. به همین دلیل جنبش برابرخواهی زنان ایران امروز در ردیف جنبشهای دیگر سیاسی اجتماعی و حقوق بشری، یکی از ارکان مبارزات رهایی بخش در ایران است که اگر چه با ایجاد محدودیت و سرکوب مواجه است اما همچنان استوار و پابرجا در مسیر اعتلا و شکوفایی به پیش می رود.
امضا کنندگان ذیل این نوشته، زندانیان سیاسی بند 350 اوین ضمن بزرگداشت این روز و تبریک آن به تک تک زنان ایران و بویژه مبارزان جنبشهای زنان و همینطور محکوم کردن دستگیریها و محاکمات غیر عادلانه ی آنان برای همه ی آنها آرزوی موفقیت و پیروزی دارند.

با آرزوی پایان نابرابریهای تاریخی زندگی بشر از جمله نابرابری جنسیتی

علی صارمی، محمدعلی منصوری، سیدظهورنبوی چاشمی، میثاق یزدان نژاد

2009-03-02T00:12:00.000-08:00

بازداشت چهار تن از فعالین دانشجویی در تهران
.

صبح امروز در حمله ی ماموران امنیتی به منزل امین قضایی، چهار تن از فعالین دانشجویی با نام های امیرحسین محمدی فر، ساناز اللهیاری، مریم شیخ، نسیم روشنایی، بازداشت و به مکان نامشخصی منتقل شدند و تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت نامبردگان در دست نیست. در جریان این حمله نیروهای امنیتی قصد بازداشت امین قضایی را نیز داشته اند که در این امر ناموفق بوده اند. قابل ذکر است که در هنگام بازداشت وضعیت جسمی نسیم روشنایی به شدت وخیم بوده و بیم آن میرود که در دوره ی بازداشت این وضعیت به مشکلات حادی بیانجامد. بنا به اخبار دریافتی بخشی از بازداشت های اخیر فعالین دانشجویی در راستای گرایشات انتخاباتی بخشی از بدنه ی وزارت اطلاعات میباشد.

2009-03-01T04:38:00.000-08:00

ارسلان صادقی و حسین سرشومی بازداشت شدند

.
روز شنبه دهم اسفند ارسلان صادقی و حسین سرشومی درپی احظار تلفنی به دادگاه انقلاب استان اصفهان بازداشت شده و بلافاصله به زندان مرکزی اصفهان منتقل شدند .

.
این احظارها که معاون دادستان کل استان آقای یوسفی شخصاً انجام داده بود درحالی به بازداشت غیر مترقبه تبدیل شده اند که هر دوی این دانشجویان دانشگاه اصفهان به تازگی و با قید وثیقه از همین زندان آزاد شده بودند، ارسلان صادقی روز ۲۱ مهر امسال به همراه مازیار معصومی در منزل خود بازداشت شده و مدت ۱۸ روز را در زندان به سر برده بود و حسین سرشومی نیز که در تابستان امسال بازداشت شده بود مدت ۱۲ روز را در بند «ا.ط» بازداشتگاه امنیتی حفاظت اطلاعات واقع در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) را به سر برده بودند.

گفته ی منابع نزدیک ، قاضی یوسفی علت بازداشت مجدد این دو دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب را اتهاماتی دانسته است که با پرونده ی دو دانشجوی بازداشتی دیگر اصفهان یعنی علیرضا داودی و بهمن خدادادی مشترک بوده اند که به احتمال قریب به یقین تجمعات سال گذشته ی دانشگاه اصفهان مخصوصا تجمع تاریخی ۸ مارس و اعتصاب ۸ روزه ی غذا می باشند .

2009-03-01T04:31:00.000-08:00

علی نجاتی دستگیر شد

بنا به خبر رسیده علی نجاتی، رئیس هیئت مدیره ی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه نیز همزمان با دستگیری رضا رخشان، مسئول روابط عمومی این سندیکا نیز دستگیر و هیچ گونه اطلاعی از چگونگی وضعیت نام برده نیست. در ساعت های آینده انتظار می رود دیگر فعالین این سندیکا نیز دستگیر شوند.

.
ما از فعالین کارگری و انسان های آزادیخواه می خواهیم برای مقابله با این سرکوب وحشیانه به هر طریقی که می توانند واکنش نشان دهند.

زنده باد جنبش کارگری
کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
10/12/1387

2009-02-28T05:44:00.000-08:00

در گفتگو با یکی از دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک

بسيج همه جانبه حاكميت با چماقداران خود براي پياده كردن پروزه قبرستان كرردن دانشگاه ها اين بار در پلي تكنيك و مقاومت دانشجويان و تحصن و اعتراضاتشان در روز دوشنبه 5 اسفند ماه

دانلود كنيد

2009-02-27T07:19:00.001-08:00

بیانیه دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک در محکومیت دفن شهدا در دانشگاه و سرکوب دانشجویان

یکشنبه چهارم اسفند، یک روز پیش از موعد رسمی دفن شهدا در دانشگاه ، دانشجویان سوسیالسیت پلی تکنیک و انجمن اسلامی امیرکبیر تجمع مشترکی در اعتراض به دفن قربانیان جنگ در دانشگاه برگزار کردند. شیوه ی عمل انجمن اسلامی امیرکبیر در این تجمع به گونه ای بود که نشان می داد این انجمن قصد ایستادگی و مخالفت در روز برگزاری مراسم دفن قربانیان جنگ را ندارد. دوشنبه پنجم اسفند انجمن اسلامی امیرکبیر با صدور بیانیه ای رسماً اعلام کرد در مراسم حضور نخواهد داشت و حتی با توصیه عدم حضور و هوشیاری به دانشجویان عملاً در راستای خواست حاکمیت ایفای نقش کرد.

روز دوشنبه دانشگاه در اشغال نیروهای رژیم بود. سربازان ارتش، نیروهای انتظامی، ماموران وزارت اطلاعات و مزدوران بسیجی دانشگاه را قرق کرده بودند. کمیته انضباطی، نهاد سرکوبگر رژیم در دانشگاه، بیش از 30 دانشجو را به دانشگاه ممنوع الورود کرد تا کوچکترین نگرانی از بابت اعتراض دانشجویان به دفن قربانیان جنگ باقی نمانده باشد. ساعت 11 روز دوشنبه فعالین دانشجویی پلی تکنیک، با خواندن یار دبستانی و در دست گرفتن پلاکاردهای «دانشگاه گورستان نیست»، « دانشگاه جولانگاه فاشیستها نیست»، «دست دولت از دانشگاه کوتاه»، «خاوران بوستان نمی شود، پلی تکنیک گورستان نمی شود »، «علیه ارتجاع متحد شویم»، «تکریم شهدا بس است ، حقوق معلمان را بدهید»، « دانشگاه سنگر آزادی و برابری» و ... تجمع و تریبون اعتراضی « دانشگاه گورستان نیست » را آغاز کردند. تجمع با حضور پر شور دانشجویان پلی تکنیک لحظه به لحظه گسترده تر شد. بسیاری از دانشجویان ممنوع الورود و حتی برخی اعضای عادی انجمن اسلامی، برخلاف موضع رسمی انجمن، در تجمع حضور یافتند. فعالان کانونهای فرهنگی و هنری، اعضای شوراهای صنفی، فعالان نشریات دانشجویی، دانشجویان ورودی جدید، دانشجویان سوسیالسیت و ... ، همه و همه، همگام با هم در برابر ارتجاع صف آرایی کردند تا نشان دهند پلی تکنیک هرگز گورستان نمی شود.

پلی تکنیک صحنه ی درگیری های گسترده ی فالانژهای رژیم و دانشجویان آزادی خواه بود. درگیری هایی که تداعی گر مبارزات دانشجویان مخالف با گروه های فشار در اوایل انقلاب بود. آری یک بار دیگر پوزه ی ارتجاع حاکم در دانشگاه به خاک مالیده شد. دانشجویان پلی تکنیک با اتحاد، همبستگی و ایستادگی خود در برابر سرکوبگران و دشمنان آزادی نشان دادند که سه دهه سرکوب، زندان، شکنجه و اعدام، انقلاب فرهنگی و سه سال تعطیلی دانشگاه ها، اختصاص سهمیه ورودی دانشگاه به نیروهای پرورش یافته و مزدور حاکمیت، ممنوع الورود کردن دانشجویان آزادی خواه و استبداد ستیز ، ایجاد تشکل های حکومتی در دانشگاه ها و ...هیچ یک حتی موجب یک گام عقب نشینی دانشجویان از مبارزه در راه خواست های انسانیشان، در راه آزادی و برابری نگشته است.

رژیم که هرگز انتظار چنین اعتراضات گسترده ای را نداشت بهت زده و حیران سرکوب وحشیانه دانشجویان را در دستور کار خود قرار داد. بیش از 70 دانشجو هنگام خروج از دانشگاه دستگیر شدند. دروغ های رئیس دولت انقلابی یک بار دیگر برملا شد. احمدی نژاد ایران را آزادترین کشور دنیا نامیده بود! دانشجویان دستگیر شده به کلانتری انتقال یافتند و در آنجا ماموران انتظامات دانشگاه، این مزدوران ارتجاع، دانشجویان فعال در تجمع را شناسایی کردند. بیش از 20 نفر از دانشجویان به زندان اوین منتقل و بقیه آزاد شدند. صبح روز سه شنبه ششم اسفند ماموران امنیتی رژیم سرکوبگر با یورش به منازل 4 نفر از فعالان انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت آنان را بازداشت کردند.

دوشنبه شب در برنامه ی خبری 20:30 گفته شده بود « دفتر تحکیم وحدت اعلام کرده جلوی حضور مردم در این مراسم را خواهد گرفت ». سه شنبه دفتر تحکیم وحدت با صدور بیانیه ای در تکذیب خبر تلویزیون رژیم اعلام کرد:« همان گونه که پیش از این اعلام شده بود، انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت در این برنامه حضور نداشته و خبر منتشر شده را تکذیب می نماییم. ». همان روز انجمن اسلامی امیرکبیر با صدور بیانیه ای که در تناقض کامل با بیانیه ی روز دوشنبه این انجمن و تکذیبیه ی دفتر تحکیم وحدت بود، چنین موضع گیری کرد:« روز دوشنبه 5/12/87 با وجود ایستادگی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و همراهی کم نظیر دانشجویان پلی‌تکنیک، بالاخره شبه نظامیان بسیج دانشگاه با همراهی نیروهای سپاهی و امنیتی و انصار حزب اله موفق به دفن پنج شهید در صحن دانشگاه پلی‌تکنیک شدند ». انجمن اسلامی امیرکبیر به سبب وابستگی و ارتباط با جناح هایی از قدرت و نیز به سبب رویکرد محافظه کارانه و اصلاح طلبانه اش، به هیچ وجه در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری قصد ایستادگی و هزینه دادن برسرمسئله دفن شهدا در دانشگاه را نداشت. این واقعیتی است که درستی آن عملاً و رسماً در عملکرد منفعلانه ی روز یکشنبه و بیانیه روز دوشنبه انجمن اسلامی امیرکبیر به اثبات رسید.

تجمع و اعتراضات روز دوشنبه دانشجویان پلی تکنیک، از این جهت که انجمن اسلامی امیرکبیر در شکل گیری و سازماندهی آن هیچ نقشی نداشت، نوید بخش مرحله ی نوینی از مبارزات و فعالیت های سیاسی دانشجویان این دانشگاه است. مرحله ای که در آن دانشجویان با پشت سر گذاردن نیروهای محافظه کار و گسست کامل از آنها، یک گام به «رادیکالیسم راستین جنبش دانشجویی» نزدیک تر شده و تشکل مستقل خود را سازماندهی خواهند کرد. آری پنجم اسفند، تنها روز شکست ارتجاع در پلی تکنیک نبود بلکه روزی بود که دفتر تحکیم وحدت پایگاه قدرت سنتی خود، پلی تکنیک را از دست داد. روز پنجشنبه 8 اسفند، بیش تر دانشجویان دربند آزاد شدند، اما همچنان 8 نفر از فعالان انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت در اوین زندانی هستند. در تحلیل رفتار نهادهای سرکوبگر رژیم و دستگیری اعضای انجمن اسلامی و دفتر تحکیم وحدت می توان گفت حاکمیت حتی از مطرح شدن نام «فعالین دانشجویی پلی تکنیک» به سبب استقلال کاملشان از باندها و جناح های قدرت و بینش و عمل رادیکالشان هراس دارد و ترجیح می دهد انجمن اسلامی امیرکبیر و دفتر تحکیم وحدت را به عنوان تنها جریان مخالف فعال در دانشگاه معرفی کند تا بدین گونه هم رادیکالیسم رو به گسترش در جنبش دانشجویی را مهار کند و هم در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری، شاخه ی دانشجویی احزاب و کاندیداهای رقیب احمدی نژاد در دانشگاه ها را منفعل کند.

ما دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک ضمن محکوم کردن پروژه ی ارتجاعی دفن قربانیان جنگ در دانشگاه و دستگیری و سرکوب دانشجویان، خواستار آزادی تمامی دانشجویان در بند ایران بوده و بر این باوریم که سرکوب دانشگاه هرگز دانشجویان را تسلیم خواست های غیر انسانی ارتجاع حاکم نخواهد کرد. آری دانشگاه همواره سنگر آزادی و برابری بوده و خواهد بود.

2009-02-26T03:38:00.000-08:00

آزادي تعدادي از دانشجويان پلي تكنيك

اکثر دانشجویان دانشگاه امیرکبیر که پس از بازداشت به زندان اوین منتقل شده بودند، روز گذشته آزاد شدند.

.
محمد علی دادخواه وکیل عده ای از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر گفت: «طی صحبت های انجام گرفته تعدادی از دانشجویان با قید ضمانت آزاد شده و تعدادی دیگر که توانایی تامین ضمانت را نداشتند تا شنبه در صورت ارائه ضمانت آزاد خواهند شد».

.
نوید گرگین، امید لشکری، محمد نصیری، انوشیروان زاهدی، امیرپاشا مظفری، سعید برزگر، محمد خطایی، مهدی یعقوبی، پاشا کوهساری، رسول سرمدی، رضا بلباسی، روشنک فانی و جعفر اعتقادی پوراز افرادي هستند كه روز گذشته آزاد شدند.

.
ابراهیم قربانپور، علیرضا تقدسی، کبیر فاضلی، سید سجاد خادم هنوز قادر به تامین ضمانت نشده اند اما در صورت ارائه ضمانت تا روز شنبه آزاد خواهند شد.

.
لازم به ذكر است كه مهدی مشایخی، عباس حکیم زاده، نریمان مصطفوی، مجید توکلی، احمد قصابان، حسین ترکاشوند، اسماعیل سلمانپور، کوروش دانشیار در زندان اوین دربند می باشند و اطلاعی از زمان آزاد شدن آنها ارائه نشده است.

2009-02-25T10:19:00.000-08:00

............................گزارش کامل اعتراضات علیه دفن شهدا در پلی تکنیک تهران

فراخوان مراسم در تراکت فعالان دانشجویی پلی تکنیک:

یکشنبه 4.12.87 پس از پایان تحصن مشترک دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک و انجمن اسلامی پلی تکنیک، انجمن اسلامی در بیانیه ای که در سایت خبرنامه امیرکبیر منتشر شد اعلام کرد که در این زمینه هیچ اقدام دیگری انجام نخواهد داد. پس از آن فعالین دانشجویی پلی تکنیکبدون توجه به بیانیه انجمن در باب کناره گیری از این مسئله تراکت فراخوان تجمع اعتراضی در ساعت 11 دوشنبه 5.12.87 را منتشر کردند.

صبح دوشنبه دانشجویان با ورور به دانشگاه شاهد جو نظامی و امنیتی بسیار سنگین در دانشگاه بودند.از صبح دوشنبه نیروهای انصار و چماقداران در دانشگاه حضور داشتند. نیروهای نظامی برای ایجاد رعب و وحشت مارش نظامی و رژه در دانشگاه برگزار کردند.

بسیاری از دانشجویان از صبح دوشنبه به دانشگاه ممنوع الورود شده بودند و با خانواده بسیاری از دانشجویان تماس گرفته شده بود و تهدید شده بودند.

گزارش لحظه به لحظه تجمع اعتراضی دانشجویان و ضرب و شتم دانشجویان:

صبح دوشنبه ماشین های سپاه، آتش نشانی، اورژانس، ایستگاه های صلواتی، پرچم ها و بنرهای متفاوت، مارش و رژه نظامیان و تعداد زیاد ماموران حراست و ماموران وزارت اطلاعات در دانشگاه شرایط نظامی و امنیتی را بر دانشگاه حکمفرما کرده بود. با وجود همه جو نظامی در دانشگاه تجمع در ساعت 11:30 ، با خواندن سرود یار دبستانی آغاز شد.

دانشجویان متحصن پلکاردهای "تکریم شهدا را پایان دهید، حقوق معلملن را بدهید"، "دانشگاه گورستان نیست، "، "دانشگاه پادگان نیست"،"خاوران بوستان نمی شود، پلی تکنیک گورستان نمی شود"، "دانشگاه سنگر آزادی و برابری"، "مرگ بر استبداد، زنده باد آزادی"، "مرگ بر دیکتاتور"،"مجید، اسماعیل، حسین، کوروش را آزاد کنید."،"جانشان را قربانی کردید، از استخوان هایشان چه می خواهید"، "علیه ارتجاع متحد شویم"، را با خود حمل می کردند.

در ساعت 12:10 دانشجویان که قصد داشتند به سمت دانشکده هوا فضا و محل مقرر برای دفن شهدا حرکت کنند به شدت از سوی چماقداران که به اسپری فلفل و پنجه بوکس مجهز بودند به طرز وحشیانه ای مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. تمام پلکاردها در همان درگیری ابتدایی توسط چماقداران انصار پاره شدند و تعداد زیادی از دانشجویان آسیب دیدند.

دانشجویان فریاد می زدند "بسیجی برو گمشو"، "وحشی، وحشی، وحشی"، "می کشم، می کشم آنکه برادرم کشت"،"مرگ بر طالبان، چه کابل، چه تهران"، "حکومت فاشیستی نمی خوایم، نمی خوایم"،"دفن شهید گمنام نمی خوایم نمی خوایم"، "بر پا خیز، از جا کن، بنای کاخ دشمن"، "اتحاد، مبارزه، پیروزی" سر می دادند.

در ساعت 12:35 تعداد دانشجویان به حدود 1500 نفر رسیده بود اما نیروهای انصار که تعداد آنها بسیار زیاد بود و همه از نیروهای آموزش دیده بودند با فریادهای "الله اکبر" و "یا حسین" به دانشجویان حمله ور شدند. دانشجویان تا مدتی توانستند در برابر فشاری که از سمت چماقداران وارد می شد مقاومت کنند اما به ضرب چوبِ پرچم های "یا حسین" و "یا ابوالفضل" که اکنون به چماق چماقداران تبدیل شده بود به عقب رانده می شدند. در این درگیری ها یکی ازدانشجویان بر اثر فشار وارده بی هوش شد و پای سه نفر از دانشجویان به شدت آسیب دید و به چشم چندین دانشجو اسپری فلفل پاشیده شد.

حدود ساعت 1، یکی از دانشجویان در صحن دانشگاه سخنرانی کرد و مخالفت دانشجویان با دفن شهدا در دانشگاه را اعلام کرد. این دانشجو از حضور دانشجویان در دانشگاه، جو امنیتی دانشگاه و سرکوب دانشجویان سخن گفت.

در حین سخنرانی، بسیجیان "هیهات من الذله" گویان به دانشجویان حمله ور شدند. دانشجویان از صحن دانشگاه به عقب رانده شدند اما همچنان فشار می آوردند تا به صحن بازگردند و بتوانند خود را به محل دفن شهدا نزدیکتر کنند و بتوانند از دفن شهدا جلوگیری کنند اما هر بار که تلاشی از سوی دانشجویان صورت می گرفت چندین دانشجو به شدت آسیب میدیدند. این کشمکش بین چماق داران و دانشجویان تا حدود ساعت 4 ادامه داشت. در این بین نیروهای بسیجی به سر و سینه خود می زدند و دانشجویان به طنز برای آنان دست می زدند و یا با هو کشیدن عمل آنها را تقبیح می کردند. دانشجویان با تشکیل حلقه های متعدد سرودهای "یار دبستانی" و "خون ارغوان ها" می خواندند و همچنان با اقتدار بر خواست خود پافشاری می کردند و شعار می دادند. حدود ساعت 4 دختران بسیجی برای خوردن ناهار به سلف دانشگاه پلی تکنیک، که اکنون دانشجویان در مقابل آن حضور داشتند، وارد شدند و دانشجویان رو به سلف دانشگاه شعار "دانشگاه رستوران نیست" ،"بسیجی برو گمشو" و "بسیجی برو گمشو، نهار دیگه تموم شد" سر می دادند.

حوالی ساعت 5 یکی دیگر از دانشجویان، سخنرانی خود را با شعر شاملو "دیری است با من سخن به درشتی گفنه اید، خود آیا تابتان هست پاسخی به درستی بشنوید، به درشتی بشنوید." آغاز کرد. در ضمن سخنرانی به شرایط موجود فقر، نابرابری، رخوت و سیاهی موجود در جامعه اشاره کرد و گفت دفن قربانیان جنگ شما را در تثبیت شرایط موجود فقر و نابرابری یاری می رساند و من در راه تغییر شرایط موجود گام برمی دارم و با هر آنچه شما را در تثبیت شرایط موجود یاری رساند مخالفم. من با دفن شهدا مخالفم. او ادامه داد. "شمایی که از احترام به شهدا سخن می گویید آیا جان انسان ها برایتان ارزشمند است؟ او در ادامه به اعتصاب غذای مجید توکلی اشاره کرد. و در ادامه به سرکوب مخالفان تحت پوشش توهین به مقدسات اشاره کرد. در بین سخنرانی چماقداران به سمت دانشجویان حمله ور شدند و با پرتاب سنگ به دانشجوی در حال سخنرانی بطوریکه شیشه پشت او شکست مانع از ادامه سخنرانی او شدند. در این زمان دانشجویان سریعا تریبون سخنرانی را از جمعیت خارج کردند.

خروج دانشجویان از دانشگاه:

به هنگام خروج دانشجویان از دانشگاه مامورین وزارت اطلاعات تعداد زیادی از دانشجویان را دستگیر کردند و در پشت درهای دانشگاه چندین ون و مینی بوس وزارت اطلاعات دانشجویان دستگیر شده را به کلانتری 107 فلسطین منتقل کردتد.

در کلانتری 107 برخورد بسیار بدی با دانشجویان بخصوص دانشجویان دختر صورت گرفت و ماموران وزارت اطلاعات که ماموران کلانتری را از کلانتری خارج کرده بودند شروع به توهین و فحاشی به دانشجویان کردند.

تعداد دانشجویان دستگیر شده:

بنا به گزارشات بیش از 70 تن از دانشجویان در کلانتری 107 بازداشت شده بودند که 40 نفر از آنها پس از ضبط کارت دانشجویشان و گرفتن اثر انگشت آزاد شدند.

در حمله دیگر وزارت اطلاعات برای دستگیری دانشجویان، احمد قصابان، نریمان مصطفوی، عباس حکیم زاده، مهدی مشایخی دستگیر شدند.

اکنون 25 نفر از دانشجویان پلی تکنیک در اوین بازداشت هستند و تعداد زیادی از دانشجویان متواری هستند و هیچ اطلاعی از آنها در دست نیست.

لیست دانشجویان بازداشتی در اوین:

اسامی این ۲۵ دانشجو عبارتند از:

۱- جعفر اعتقادی پور،۲- پاشا امیرمظفری،۳- سعید برزگر،۴- رضا بلباسی،۵- حسین ترکاشوند، ۶- علیرضا تقوی،۷- مجید توکلی،۸- عباس حکیم زاده، ۹- سجاد خادم،۱۰- محمد خطایی،۱۱- کوروش دانشیار، ۱۲- انوشیروان زاهدی ۱۳- رسول سرمدی، ۱۴- اسماعیل سلمانپور، ۱۵- کبیر فاضلی، ۱۶- روشنک فانی،۱۷- احمد قصابان،۱۸- ابراهیم قربانپور، ۱۹- پاشا کوهساری، ۲۰- نوید گرگین، ۲۱- حمید میر حسینی، ۲۲- مهدی مشایخی۲۳- نریمان مصطفوی،۲۴- محمد نصیری، ۲۵- مهدی یعقوبی،

فیلم‌های تکمیلی متعاقبا گذارده می‌شوند.

2009-02-23T10:45:00.000-08:00

اخبار تکمیلی

امروز در پلی تکنیک تهران هم شهید دفن کردند. با وجود تمام مخالفت ها حکومت سرکوبگر ایران به پروژه دفن شهیدان در دانشگاه ادامه می دهد. امروز دوشنبه دانشجوبان پلی تکنیک بار دیگر استادگی خود را مقابل فشارهای حکومت ثابت کردند. از ساعت 11:30 دانشجویان با سر دادن سرود یار دبستانی تجمع را آغاز کردند. تجمع با سر دادن شعارهایی نظیر "مرگ بر دیکتاتور"، "حکومت فاشیستی، نمیخوایم نمیخوایم"، "بسیجی برو گمشو"، "آزادی اندیشه، با ریش و پشم نمیشه"، "برپا خیز، از جا کن، بنای کاخ دشمن"، "دفن شهید گمنام، نمیخوایم نمیخوایم" اعتراض خود را علیه دفن شهید در دانشگاه اعلام کردند.

این تجمع با حمله نیروهای بسیجی و نظامیان (که از خارج دانشگاه وارد شده بودند) به دانشجویان به تشنج کشیده شد. در چند مورد هم بسیجیان متوسل به گاز اشکآور شدند.

تجمع تا ساعت 5 ادامه داشت که پس از آن دانشجویان از دانشگاه خارج گشتند. اما نیروهای امنیتی و نظامی جلوی درب های دانشگاه کمین کرده و با ماشین های ون منتظر دانشجویان بودند. خبرها حاکی از پر شدن حداقل 3 ماشین ون می دهند. در میان دستگیر شدگان نام افرادی مانند علی منصور رستمزاد، فردی که همراه سعید بهجو بوده و رفیق امین به چشم می خورد. رفیق بابک هم متواری می باشد و نیروهای امنیتی به دنبال او هستند.

2009-02-23T03:59:00.000-08:00

خبرفوری

به دنبال فشار بر دانشجویان در راستای دفن شهدا در دانشگاه پلی تکنیک تهران؛ یکی از دانشجویان به نام سعید بهجو از ساعت 12 ناپدید شده و تلفن خود را جواب نمیدهد. گمان میرود دستگیر شده است.

خبر فوری

2009-02-23T00:34:00.000-08:00

تجمع اعتراضی در پلی تکنیک

با وجود تمام فشار های وارده بر دانشجویان پلی تکنیک و ایجاد فضای شدیدا پلیسی در دانشگاه، از دقایقی پیش تجمع اعتراضی دانشجویان پلی تکنیک با خواندن سرود یار دبستانی آغاز گشت. در همان ابتدا درگیری های شدیدی بین دانشجویان و نیروهای سازماندهی شده ی یرکوب شکل گرفته ولی دانشجویان همچنان اعتراض خود را بلند تر از گذشته فریاد می زنند

خبر فوری

2009-02-22T23:21:00.000-08:00

ترس حاکمیت از دانشجویان و سرکوب در پلی تکنیک

در پی سرکوب دانشجویان پلی تکنیک برای انجام پروژ دفن شهید گمنام در دانشگاه پلی تکنیک، فضای این دانشگاه هر روز امنیتی تر و پلیسی تر می شود.

امروز دوشنبه 5 اسفند ماه که قرار است شهدای گمنام از دانشگاه تهران به پلی تکنیک تشیع شوند تا در ساعت 12 در دانشگاه پلی تکنیک دفن شوند،11 تن دیگر از فعالین داانشجویی به دانشگاه ممنوع الورود شدند.
علاوه بر ممنوع الورود شدن محسن غمين، امير جهانگيری، هادی پلاور، ابراهيم رحمانی، فهيمه ضيايی، آرمان صداقتی، امير فتحی و ... ، تعداد زیادی از دانشجویان را نیز به دلایل واهی مانند همراه نداشتن کارت دانشجویی به دانشگاه راه نمی دهند و این در حالی است که امروز بنا به فراخوان عمومی صدا و سیما و تبليغات ستاد استقبال از شهدا، در تماميه روزنامه ها و نماز جمعه ی اين هفته ورود برای عموم! آزاد است.

قابل توجه است که در داخل دانشگاه نیروهای سازماندهی شده لباس شخصی به وفور دیده می شود، همچنین تعداد نیروهای انتظامات و حراست چند برابر شده است. به طوری که می توان گفت برای هر پلی تکنیکی حاضر در دانشگاه یک نیروی سرکوب سازماندهی شده است. در خارج دانشگاه نیز نیروی انتظامی و نیروهای سازماندهی شده لباس شخصی فضای رعب و وحشت ایجاد کرده اند و احتمال بازداشت دانشجویان ممنوع الورود توسط این نیروها بسیار زیاد است.

2009-02-22T07:28:00.000-08:00

گزارش تصویری از تجمع اعتراضی امروز پلی تکنیک

2009-02-22T05:11:00.000-08:00

گزارش کامل تجمع و اعتراض دانشجویی در دانشگاه پلی تکنیک

با وجود اینکه نهادهای امنیتی داخل و خارج دانشگاه از مدت ها پیش برای هموار سازی پروژه دفن شهدا در دانشگاه با بازداشت چهار دانشجو (مجید توکلی، اسماعیل سلمان پور، حسین ترکاشوند و کورش دانشیار)، ممنوع الورود کردن 6تن از فعالین دانشجویی (محمد یوسف رشیدی، کورش محمود کلایه، آروین طاهایی، احمد قصابان، سجاد ویس مرادی، اصغر سپهری، لیدا محمودی) و احضار پیش از 20 نفر از دانشجویان به کمیته انظباطی و تهدید آنان اقدام به سرکوب فعالین دانشجویی پلی تکنیک و ایجاد فضای امنیتی در دانشگاه کرده بود تجمع امروز پلی تکنیک در اعتراض به دفن شهدا در دانشگاه برگزار شد.

امروز یکشنبه 4 اسفند ماه این تجمع و اعتراض دانشجویی به فراخوان دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک و انجمن اسلامی در دانشگاه پلی تکنیک برگزار شد.

این تجمع در ساعت 11.30 در صحن دانشگاه با خواندن سرود یار دبستانی در صحن دانشگاه و در مقابل خیمه شب بازی بسیجیان با حضور تعداد زیادی از دانشجویان برگزار شد. پس از خواندن سرود، دانشجویان با سر دادن شعارهایی مانند "بسیجی برو گمشو"، "دانشجوی سهمیه، همینه همینه"، "توپ، تانک، بسیجی تا کی عوام فریبی" بر علیه بسیجیان و برگزاری مراسم دعا و نوحه اعتراض کردند. در این حین در گیری هایی نیز بین بسیجیان و دانشجویان نیز صورت گرفت که بسیجیان با دیدن تعداد فراوان دانشجویان ترجیح دادن که از درگیری بیشتر بپرهیزند.

بعد از این یکی از دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک در بین دانشجویان به سخرانی پرداخت. وی در سخنرانی خویش به افزایش تضاد طبقاتی، فقر و نابرابری در جامعه و در مقابل آن ثروت اندوزی سران نظام اشاره کرد و اعلام کرد که این بسیجیان جیره خواران همان میلیاردرهای سپاهی هستند.

این دانشجو در سخنرانی خویش در باب اشاعه فرهنگ ایثار و شهادت گفت: این شما نیستید که ایثار و فداکاری می کنید بلکه ما هستیم که تعلیق می خوریم، زندانی می شویم و هزینه می دهیم. این ما هستیم که ایثار و فداکاری را با اعمالمان معنی می کنیم. ایثار نه برای غیر که برای من، برای انسان." و در پایان سخنرانی خود را با شعار "زنده باد آزادی و برابری" و "زنده باد سوسیالیسم" پایان داد.

پس از آن دانشجویان با سر دادن شعار هایی از قبیل "نان، صلح، آزادی فریاد تا رهایی"، "اتحاد مبارزه پیروزی"، "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد"، "دیکتاتور زمانه، شهید شده بمانه"، دفن شهید گمنام، نمیخوایم نمیخوایم"، "بسیجی برو گمشو" به سمت سردر دانشگاه حرکت کردند. تا اعتراض خود را به گوش مردم بیرون از دانشگاه نیز برسانند.

دانشجویان در هنگام بازگشت به صحن دانشگاه با سر دادنن شعارهایی مانند "استاد استاد این به تو هم مربوطه، دانشجوی کلاست تو اوین محبوسه" از استادان دانشگاه خواستند تا به آنان بپیوندند.

این تجمع تا ساعت 3 ادامه داشت. دانشجویان در حین برگزاری مراسم پلاکارد هایی با شعار های "نان صلح آزادی، فریاد تا رهایی"، " دانشگاه سنگر آزادی و برابری"، "دانشگاه پادگان نیست"، "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد"، "سرنگون باد استبداد، زنده باد آزادی"، "بر علیه ارتجاع متحد شویم" را در دست داشتند. همچنین عکس دانشجویان زندانی پلی تکنیک مجید توکلی، اسماعیل سلمان پور، حسین ترکاشوند و کورش دانشیار نیز در دست دانشجویان به وفور وجود داشت.

2009-02-22T05:04:00.000-08:00

فراخوان تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک

روز شنبه 3/12/87 تجمعی اعتراضی در دانشگاه پلی تکنیک برای جلو گیری از دفن شهدا برگزار شد. این تجمع ساعت 11 صبح با خواندن سرود یار دبستانی آغاز شد.در این تجمع دانشجویان بر علیه بسیج دانشجویی که در حال برگزاری مراسم دعا و نوحه برای استقبال از شهدا بودند، شعار می دادند و مخالفت خود را با دفن شهدا و برگزاری مراسم دعا توسط بسیجیان اعلام نمودند.

تجمع تا ساعت 3 ادامه یافت. و در پایان این تجمع تراکت فراخوان "تجمع و اعتراض دانشجویی" از سوی دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک در دانشگاه پخش شد.

2009-02-22T04:06:00.000-08:00

سحریزدانی پور دانشجوی دانشگاه شیراز آزاد شد

سحر یزدانی پور به دنبال تلاش برای پیگیری وضعیت همسر بازداشت شده اش یونس میرحسینی فعال دانشجویی دانشگاه شیراز،در محل دادگاه انقلاب این شهر بازداشت شده بود بعد از ۱۱ روز بازداشت با تبدیل قرار بازداشت از زندان آزاد شد.

لازم به ذکر دادستان دادگاه ، اتهام خانم یزدانی پور را تبلیغ علیه نظام به دنبال مصاحبه های وی با رسانه های فارسی زبان در خصوص اعتصاب غذای همسرش در زندان اعلام کرده است.

2009-02-19T01:11:00.000-08:00

سركوب دانشجويان پلي تكنيك براي دفن شهدا

روز چهارشنبه ۴ فعال دانشجويي دانشگاه پلي تكنيك به دانشگاه ممنوع الورود شدند.
محمد یوسف رشیدی، احمد قصابان، سجاد ویس مرادی و علی اصغر سپهری بعد از مراجعه به دانشگاه متوجه شدند که از سه شنبه عصر به دانشگاه ممنوع الورود شدند. صامني رئيس انتظامات دانشگاه به اين دانشجويان اعلام كرده كه دستور ممنوع الورود كردن اين 4 فعال دانشجويي از بالا! صادر شده و هرگونه رسيدگي به اين امر از دست او خارج است.

همچنین در دو روز گذشته بابک زمانیان و سهیلا ناحی به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار شدند. دليل اين احضار كه قطعا در راستاي سركوب فعالين پلي تكنيك براي اجراي پروژه دفن شهداست از سمت مسئولين دفتر پيگيري اعلام نشده است.

شايان توجه است كه مجيد توکلی، اسماعيل سلمانپور، حسين ترکاشوند و کوروش دانشيار نيز هنوز در بازداشت به سر ميبرند و وضعيت جسمي مجيد توكلي به دليل اعتصاب غذا بسيار وخيم است.

با اين وجود دانشجويان در پلي تكنيك دست از اعتراض نكشيده و هر روز در دانشگاه با برگزاري تجمع اعتراض خود را با اين عملكرد و همچنين سركوب هايي كه توسط حاكميت به دانشگاه ديكته مي شود بيان مي كنند. شوراي صنفي دانشگاه به همراه ديگر فعالين دانشجويي با وجود ممانعت مسئولین دانشگاه از برگزاری یک نطر سنجی گسترده نزدیک به ۳۰۰۰ امضا در مخالفت با دفن شهدا در دانشگاه جمع آوری كرده اند.

2009-02-19T01:02:00.000-08:00

بيانيه دانشجويان سوسياليست پلی تکنيک در محکوميت دفن شهدا در دانشگاه

شورای فرهنگی دانشگاه پلی تکنيک روز يکشنبه در اطلاعيه ای از دفن شهدای گمنام در دانشگاه به درخواست اساتيد! و دانشجويان! خبر داد. اين شورا پيش از اين در راستای تحقق اهداف انقلاب فرهنگی و پادگانی کردن فضای دانشگاه، اقدام به تعطيلی کانون های فرهنگی هنری نمود. تبعيض جنسيتی، تعليق و اخراج دانشجويان، توقيف نشريات و سرکوب تشکل های دانشجویی، اختصاص سهميه 40 درصدی به بسيجيان و ... حلقه های زنجير «انقلاب فرهنگی» هستند تا دانشگاه را به «کارخانه انسان سازی» بدل نمايند. دستگيری مجيد توکلی، اسماعيل سلمانپور، حسين ترکاشوند و کوروش دانشيار 4 فعال دانشجويی پلی تکنيک و احضار بيش از 15 دانشجو به کميته سرکوب در روز های اخير بی شک مقدمه اي برای اجرای پروژه دفن شهدا است. پروژه ای که تاکنون به دليل مخالفت های گسترده دانشجويان امکان تحقق نيافته است.

هدف از دفن شهدا در دانشگاه از سوی متوليان امر «ترويج فرهنگ شهادت» عنوان شده است. اين دروغی بيش نيست. رژيمی که رييس دولتش از آوردن پول نفت بر سر سفره مردم و ساده زيستن مسئولان سخن گفته بود، پس از پیروزی در انتخابات، منکر وعده خود گرديد و پاسداری ميلياردر را در مسند وزارت کشور نشاند. نمايندگان انتخابی مجلس فرمايشی اين رژيم، کمک هزينه اي 100 میليونی برای رفاه حال خود تصويب کردند. اينک رژيمی که دزدی و دروغ و فريبکاری در تار و پود آن ريشه دوانده، مدعی ترويج فرهنگ «ايثار و شهادت» است!

«شهدای گمنام» قربانيان جنگی هشت ساله اند. جنگی که به نام دفاع از آب و خاک و آزادی ميهن آغاز شد، در راستای تحقق اهداف ايدئولوژيک رهبران جمهوری اسلامی سال ها ادامه يافت تا هزاران انسان جان خود را در راه «صدور انقلاب» فدا کنند. تداوم جنگ به حاکميت اين امکان را داد تا نيروهای انقلابی مخالف خود را سرکوب کند و فضای پادگانی را در جامعه حکمفرما سازد. در پايان جنگ، رژيم مخالفان زندانی خود را نيز قتل عام کرد تا نهايت بهره را از جنگ برده باشد!

در شرايط کنونی، حاکميتی که از حل مشکلات اقتصادی و تأمين معيشت مردم ناتوان است و با فشار فزاينده مطالبات و اعتراضات کارگران، معلمان، زنان و دانشجويان رو به رو است، به بازتوليد ايدئولوژی حاکم در سال های جنگ روی آورده است تا از يک سو بر ناکارآمدی های خود سرپوش گذارد و از سوی ديگر ناراضيان و معترضان را سرکوب کند. در راستای اجرای چنين سياستی است که قصد حاکميت از دفن شهدا در دانشگاه روشن می گردد. انسان هايی که زندگيشان فدای تحقق آرمان های سردمداران رژيم شد، اينک جسدشان ابزار دست ارتجاع گشته است تا در پناه آن بر بحران مشروعيت خود فايق آيد و اهداف غير انسانی خود را پيش برد. اين چيزی جز فاحشگی سياسی ارتجاع حاکم نيست. چنين است که خاوران، مدفن مخالفان سياسی رژيم، به بوستان تبديل می شود و دانشگاه به گورستان!

اما دانشگاه همچنان سنگر آزادی است. بی شک ايستادگی و مقاومت دانشجويان در برابر خواست ارتجاع در اجرای پروژه دفن شهدای گمنام در دانشگاه، پيروزی دانشجويان و شکست ارتجاع را رقم خواهد زد.
آری دانشگاه سنگر آزادی و برابری است و گورستان ارتجاع.

2009-02-15T00:16:00.000-08:00

دفن شهدا در پلی تکنیک

در حالی که شورای صنفی دانشگاه امیر کبیر از روز شنبه 26 بهمن ماه اقدام به برگزاری نظر سنجی حول موضوع دفن شهید در دانشگاه و همچنین جمع آوری امضای مخالفین این طرح نموده است. امروز شورای به اصطلاح فرهنگی دانشگاه امیرکبیر در بیانیه اعلام داشت که به خواست دانشجویان و اساتید و کارکنان دانشگاه امیرکبیر! روز دوشنبه 5 اسفند ماه در این دانشگاه نیز شهید دفن می شود.

شایان توجه است که در پی این اقدام مسئولین دانشگاه که بی شک برای ایجاد فضای پادگانی در دانشگاه بوده است. دانشجویان با در دست گرفتن پلاکارد هایی با شعار "کدام اساتید، کدام دانشجویان، ما با این طرح مخالفیم" مخالفت و اعتراض خود را در صحن دانشگاه ابراز داشتند. و اعلام داشتند که دست از اعتراض بر نداشته و در روز های آینده به این اقدام مسئولین با شدت عمل بیشتری پاسخ خواهند داد.

قابل توجه است که مسئولین کمیته سرکوب دانشجویان برای خاموش نگه داشتن دانشجویان و جلوگیری از هر گونه اعتراضی در دو هفته گذشته بیش از 15 تن از فعالین دانشجویی این دانشگاه را به این کمیته احضار کردند.

متن بیانیه شورای به اصطلاح فرهنگی دانشگاه امیرکبیر

اساتید گرامی، دانشجویان عزیز و کارکنان محترم

در پی درخواست اساتید، دانشجویان و کارکنان دانشگاه و در ادامه سنت حسنه تدفین شهدا در دانشگاه ها و متبرک و مطهر نمودن فضای علمی کشور، شورای فرهنگی مصوب نموده که این اقدام متعهدانه در دانشگاه صنعتی امیرکبیر نیز اجرا گردد.

لذا در روز دوشنبه مورخ 5/12/87 همزمان با ایم سوگواری حضرت رسول اکرم و. حضرت امام حسن مجتبی و حضرت امام رضا مراسم تشییع و به خاک سپاری شهدا در صحن دانشگاه برگزار خواهد شد.

این شورا دست یکایک دانشگاهیان را برای بهتر برگزار شدن کراسم می فشارد و امید داریم که بتوانیم از برکات این اقدام بهره بگیریم.

2009-02-14T11:50:00.000-08:00

محمد پورعبدالله و علیرضا داودی بازداشت شدند

‌

محمد پورعبدالله دانشجوی دانشکده شیمی دانشگاه تهران در پی حمله ی نیروهای امنیتی به منزلش بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. او تاکنون هیچ تماسی با خانواده اش نداشته و از وضع سلامتی وی هیچ اطلاعی در دست نیست. محمد پورعبدالله و خانواده اش پیش از این بارها از سوی مأموران وزارت اطلاعات به صورت تلفنی مورد تهدید قرار گرفته بودند. محمد پورعبدالله در دی ماه سال گذشته نیز به همراه چند تن دیگر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب بازداشت شده بود و قرار بود سوم اسفند ماه امسال برای بررسی اتهامش به دادگاه انقلاب تهران برود.

همچنین علیرضا داودی،‌ از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه اصفهان توسط نیروهای اطلاعاتی در منزل شخصی، دستگیر و به مکان نامعلومی انتقال داده شد.

مامورین لباس شخصی پس از انتقال علیرضا داودی به تفتیش منزل شخصی نامبرده پرداخته و بعضی از وسایل و کتاب های نامبرده را ضبط کرده اند. از وضعیت کنونی علیرضا داودی و مکان نگهداری وی اطلاعی در دست نیست.

2009-02-11T21:34:00.000-08:00

اعضای سازمان تاکسیرانی سنندج اعتصاب میکنند
.

اعضای ناوگان تاکسیرانی سنندج با انتشار بیانیه ای خطاب به نمایندگان سنندج در مجلس شورای اسلامی،ریس جمهور،اداره اطلاعات کردستان،و شورای اسلامی شهر سنندج با انتقاد شدید از نقض حقوق صنفی خود تهدید نمودند در آستانه سفر محمود احمدی نژاد به کردستان دست از کار کشیده و تاکسی های خود را از فرودگاه سنندج تا میدان آزادی این شهر پارک نموده و اعتصاب مینمایند.

.
این رانندگان در بیانیه خود اشاره کرده اند که در شرایطی که هزینه های سر سام آور زندگی و بدهکاری به تعمیر کاران و قطعه فروشان هر روز افزایش می یابد نداشتن هرگونه خدمات ،عدم پرداخت بیمه درمانی که منجر به قطع بیمه می گردد نشان دهنده این مسئله است که ما هیچ گونه جایگاهی در این جامعه نداریم .آنان در ادامه بیانیه خود مطالبات و خواسته های را مطرح نموده اند.

.
تامین امنیت شغلی رانندگان تاکسی،درخواست همکاری لازم توسط نیرو های انتظامی ،جلوگیری از مسافرکشی مسافربر های شخصی و آژانس های خارج از محدوده و درخواست تشکیل شورای رانندگان تاکسی از خواسته های آنان میباشد.

2009-02-10T21:27:00.000-08:00

بیانیه فعالین دانشجويی استان همدان

در اعتراض به حکم محمد صیادی و موج جدید سرکوب فعالین دانشجویی

موج جدید سرکوب فعالان دانشجویی که از روز دانشجو در مازندران و همدان آغاز شد و پس از آن در سناریو سرکوب فعالان دانشگاههای شیراز ادامه یافت، نشان از نوعی تمرکز نهادهای امنیتی برای سرکوب فعالان دانشجویی خارج از پایتخت که از حمایت رسانه ای کمتری برخوردارند، دارد.

.
شیوه های سرکوب بکار برده شده در این سه استان و بعدها در سیستان و تهران که یادآور متون خاطرات زندانیان سیاسی پیش از انقلاب در مورد عملکرد ساواک و حتی به مراتب شدیدتر و وحشیانه تر از آن است، اما در این میان عملکرد نهادهای امنیتی استان همدان در برخورد با دانشجویان را شاید بتوان بدعتی نوین دانست.

.
جنبش دانشجویی در استان همدان به جرات یکی از اصلی ترین چکادهای جنبش دانشجویی کشور بوده است و سرکوب فعالان آن پیشینه ای را مد نظر می آورد که هراس از توحش نیروهای امنیتی این استان را امری معقول می نمایاند.

.
حافظه تاریخی جنبش دانشجویی هنوز چهره توحش نیروهای انصار حزب ا… پس از عملکرد این نیروها در قبال دانشجویان پس از وقایع سخنرانی دکتر هاشم آغاجری در همدان و سپس عملکرد انصار حزب ا… و دادگاههای انقلاب همدان را به فراموشی نسپرده بودند که پس ازتحقق بخشیده شدن نمادین یکی از خواسته های ملت ایران به نام رفراندوم آزاد قانون اساسی توسط انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاههای بوعلی سینا و علوم پزشکی همدان که با هجوم تمامی نیروهای مصلح از جمله ارتش به دانشگاه و دستگیری بیش از ۲۳ دانشجو و زخمی شدن تعداد کثیری از دانشجویان، احکام سنگین کمیته های انضباطی و دادگاههای انقلاب همراه بود، روبرو شدند، تا چهره ای دیگر از توحش نهفته در باطن این نیروها را درک کنند، چهره ای که پس از آنان به کرات در حملات گاه و بی گاه این نیروها به جلسات سخنرانی برگزار شده در احزاب مشارکت و جامعه مدنی استان همدان برای همگان نمایان شد.

.
برخورد نیروهای امنیتی در این وقایع بع همین جا محدود نشد و در جریان ممانعت از تحصیل در مقاطع تحصیلات تکمیلی دانشگاهها نیز همدان با داشتن تعداد کثیری از ممنوع التحصیل ها به تنهایی بیش از تمامی ۷ ابرشهر کشور از دانشجویان سه ستاره بهره مند بود و تا کنون با دو دانشجوی اخراجی و یک دانشجو در استانه اخراج و تعدا کثیری از دانشجویان بهایی که پس از ورود به دانشگاه از حق تحصیل محروم شدند، از کارنامه ای خاص برخوردار است.

.
ماجرای مرگ مشکوک دکتر زهرا بنی یعقوب نیز برگی دیگر از هویت سرکوب گر نهادهای قدرتمند همدان که حتی روابط عادی دو انسان را بر نمی تابند، است.

.
موج جدید سرکوب در همدان که با تهدید آشکار فعالان به قتلریال تجاوز به نوامیس و زندان برای فعالن طیف های گوناگون سیاسی همراه بود و با استفاده از گاز اشک آور و تهاجم نیروهای شبه نظامی موسوم به ارزشی به مراسم روز دانشجو در دانشگاه بوعلی سینا ادامه یافت و در ادامه با احضار به کمیته های انضباطی و بیدادگاههای انقلاب و در پی آن صدور ۳ حکم کمیته انضباطی که شامل در مجموع ۳ ترم تعلیق از تحصیل با احتساب در سنوات برای محمد صیادی (دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان)، سیاوش حاتم (دبیر کل انجمن اسلامی دانشجویان) و امین نظری (دبیر کمیسیون حقوق بشر دفتر تحکیم وحدت) و پس از آن تشکیل دادگاه تفتیش عقاید برای محمد صیادی و صدور حکم تاریخی ۷۸ ماه زندان و ۲ میلیون و پانصد هزار ریال جریمه نقدی بنابر اتهاماتی واهی برای وی صادر گردید که پس از احکام وقایع ۱۸ تیر ۷۸ در نوع خود بی نظیر است.

.
عدم توجه کافی و واکنش فعالن سیاسی و مدنی کشور در قبال عملکرد نهادهای امنیتی در خارج از پایتخت موجب گردیده این نهادها هیچ فشاری بر روی خود احساس نکرده و با خیالی آسوده به سرکوب وحشیانه فعالن دانشجویی ادامه دهند.

.
ما فعالین دانشجویی دانشگاههای همدان در پی حکم سنگین و ناعادلانه ۷۸ ماه زندان برای یاردبستانی مان محمد صیادی و همچنین اعمال فشار بر سایر یاران دبستانی مان در شیراز، مازندران، کردستان و تهران خواهان موضع گیری شفاف فعالان سیاسی و مدنی کشور در ارتباط با موج جدید سرکوب دانشجویان و به خصوص حکم ناعادلانه ۷۸ ماه زندان برای محمد صیادی هستیم.

مجموعه فعالان دانشجویی استان همدان

2009-02-06T22:18:00.000-08:00

بازداشت چهار دانشجو دانشگاه اميركبير

حسین ترکاشوند، مجید توکلی، اسماعیل سلمان پور و وحید دانشیار از فعالين دانشگاه امیرکبیر و عضو انجمن اسلامي دانشجويان، روز گذشته در مقابل حسینیه ارشاد دستگیر شدند.

این چهار دانشجو در جریان دخالت نیروهای امنیتی در ممانعت از برگزاری مراسم بزرگداشت سالگرد درگذشت مهندس بازرگان بازداشت شدند. این مراسم که چندی پیش نیز از برگزاری آن ممانعت به عمل آمده بود، قرار بود در روز پنج شنبه ساعت 2:30 بعدازظهر برگزار شود.

پس از آنکه نیروهای لباس شخصی و نیروهای انتظامی با تهدید و ارعاب سعی در متفرق کردن جمعیت داشتند، برخورد وحشیانه و توهین آمیزآنان باعث ایجاد درگیری هابی میان مردم و مامورین شد و و در پی آن چهار دانشجوی دانشگاه امیرکبیر به همراه جمعی دیگر از شرکت کنندگان بازداشت و به نقطه نامعلومی منتقل شدند.

تاکنون اطلاعی از وضعیت دانشجویان بازداشت شده در دست نیست و با توجه به اظهارات شاهدان عینی مبني بر ضرب و ستم چندين تن از مردم حاضر در محل توسط نيروهاي لباس شخصي نگرانی هائی در مورد سلامت جسمانی بازداشت شدگان وجود دارد.

2009-02-05T23:04:00.000-08:00

دستگیری یونس میرحسینی دانشجوی دانشگاه شیراز

عصر روز پنجشنبه17 بهمن ساعت30 :3 یونس میرحسینی دانشجوی رشته حقوق و از فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز در حالی که قصد ورود به منزلش را داشت بصورت وحشیانه ای با ضرب و شتم دستگیر شد.وی در حالی که قصد داشت وارد منزلش بشود با تعدادی از مامورین لباس شخصی و مسلح روبرو شد که وارد منزل وی شدند آنها وی را به زور و به صورت وحشیانه ای از منزل خارج و به نقطه ی نامعلومی بردند. گمان می رود که این ماموران وابسته به اطلاعات باشند و وی را به بازداشتگاه اطلاعات در شیراز که به پلاک 100 معروف می باشد منتقل کرده اند. این دستگیری بدون نشان دادن حکم جلب صورت گرفته است که کاملا غیرقانونی می باشد و تا کنون نیز خبری از وی در دست نمی باشد.لازم به ذکر است که دیروز نیز تعدادی مامور به منزل یونس میرحسینی یورش بردند و وسایل شخصی و کامپیوتر وی به همراه جزوه های درسی اش را با خود بردند .

.
یونس میر حسینی سال گذشته نیز در جریان دستگیری گسترده دانشجویان در آذر ماه بازداشت و سپس به 3 سال حبس تعلیقی محکوم شد که احتمال می رود حکم سنگین 3 سال زندان برای وی به اجرا گذاشته شود.

.
دیروز نیز اسماعیل جلیل وند از فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز و مدیرمسول نشریه دانشجویی عصیان در منزلش دستگیر و به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل شد.

.
با دستگیری یونس میرحسینی تعداد دانشجویان بازداشتی دانشگاه شیراز طی 1 ماه گذشته به 14 نفر رسید و گمان می رود که پروژه سرکوب دانشجویان دانشگاه شیراز همچنان توسط نهاد های امنیتی دنبال می شود.

.
فشار ها بر دانشجویان دانشگاه شیراز در طی روزهای گذشته شدت یافته است انتظامات دانشگاه از ورود دانشجویانی که احکام انضباطی آنها تایید شده است به دانشگاه جلوگیری می کنند و حتی در یک مورد برای جلوگیری از ورود کاظم رضایی دانشجوی دانشگاه شیراز ،انتظامات دانشگاه شیراز به پلیس 110 متوسل شد.

.
دیروز نیز تعداد زیادی مامورین لباس شخصی در اطراف دانشگاه شیراز دیده شدند که اقدام به دریافت کارت شناسایی از دانشجویان و حتی عابرین غیر دانشجو می نمودند.

.
پیش بینی می شود با توجه به برخورد های گسترده توسط نهاد های بیرون و درون دانشگاه با دانشجویان،اوضاع در دانشگاه شیراز متشنج تر از روزهای گذشته باشد.

2009-02-04T21:13:00.000-08:00

یک ترم تعلیق احسان مازندرانی دانشجوی دانشکده خبر

.

احسان مازندرانی، فعال دانشجویی و دانشجوی ترم آخر رشته خبرنگاری دانشکده خبر، از سوی کمیته انضباطی دانشگاه جامع علمی- کاربردی به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد.

.
این فعال دانشجویی مهرماه سال جاری با دریافت نامه‌ای محرمانه به کمیته انضباطی احضار شد که در آن جلسه تفهیم اتهام نشد و تنها سئوالی که از وی پرسیده شد در مورد اوضاع و احوال دانشکده خبر بود. پس از آن، برای بار دوم در آذرماه امسال به کمیته انضباطی احضار شد که یک روز قبل از موعد مقرر با تماس تلفنی از دانشگاه جامع، احضار وی لغو شد. او بار دیگر ششم بهمن‌ماه و درمیانه امتحانات پایان‌ترم به همراه صادق چناری به کمیته انضباطی احضار شد و در آنجا مورد بازجویی کتبی از سوی شخصی که خود را حسین معرفی کرده بود قرار گرفت.

.
سئوالاتی که از وی پرسیده شد در رابطه با دیدار اخیر دانشجویان دانشکده خبر با مهدی کروبی و دستاوردهای آن دیدار، مطالب وبلاگ، ارتباط مسئولان دانشکده خبر با انجمن حجتیه و سایت رجانیوز، ارتباطات سیاسی و… بود. این در حالی است که حکم کمیته انضباطی تنها یک روز پس از آخرین جلسه بازجویی کتبی، یعنی هفتم بهمن‌ماه صادر و شانزدهم بهمن‌ماه به‌طور کتبی به وی ابلاغ شد که در آن اتهام وی نشر اکاذیب ذکر شده بود!

.
در طول این هفته، محمدصادق چناری، فعال صنفی دانشجویی دانشکده خبر نیز به دو ترم محرومیت از تحصیل بدون احتساب سنوات محکوم شده است. با صدور این احکام ناعادلانه در یام تعطیلی دانشگاه، روزهای آغاز ترم جدید تحصیلی در دانشکده خبر روزهای پرتنشی خواهد بود. دانشجویان این دانشکده اعلام کرده‌اند که اجازه اجرای این احکام را نخواهند داد

2009-02-04T21:08:00.000-08:00

اسماعيل جليلوند از دانشگاه شيراز بازداشت شد

.
صبح امروز چهارشنبه ماموران وزارت اطلاعات استان فارس با حمله به منزل اسماعیل جلیلوند از دانشجویان دانشگاه شیراز، وی را بازداشت کردند.منزل جلیلوند توسط ماموران مورد تفتیش قرار گرفته و برخی از وسایل وی نیز مصادره شده است.

.
همزمان ماموران با حمله به منزل یونس میرحسینی یکی دیگر از فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز ، منزل وی را مورد تفتیش قرار داده و کیس کامپوتر، کتاب ها و لوازم شخصی وی را مصادره نمودند. میرحسینی که در زمان این اتفاق در منزل حضور نداشت با مراجعه به دانشگاه با حکم ممنوعیت ورود خود از جانب ریاست دانشگاه مواجه شده است.

.
لازم به ذکر است که یونس میرحسینی در جریان بازداشت های گسترده آذر ماه سال گذشته بازداشت و به سه سال حبس محکوم گردیده بود و اسماعیل جلیلوند پیش از این نیز چندین بار به وزارت اطلاعات احضار شده بود.

.
این اتفاقات در راستای سرکوب های گسترده دانشجویان دانشگاه شیراز و پس از آن اتفاق افتاد که روز گذشته دانشگاه شاهد تردد شدید نیروهای امنیتی و انتظامی در سطح دانشگاه بود.

2009-02-03T07:00:00.000-08:00

هفت داشجوی تبریز به ۲۱ سال زندان محکوم شدند

پنج تن از دانشجویان دستگیر شده اخیر دانشگاه تبریز به همراه داریوش حاتمی و مجید ماکویی به حکم دادگاه شعبه چهارم انقلاب تبریز به ریاست قاضی حملبر، به سه سال زندان که دو سال آن تعلیقی و یک سال آن تعزیری می باشد، محکوم شدند. همچنین منصور امینیان و مقصود عهدی که بیش از یک ماه را در انفرادی نهاد های امنیتی و چهل روز را در زندان تبریز گذرانیده بودند، تبرئه گشتند.
.
دادگاه سجاد رادمهر، آیدین خواجه ای، فراز زهتاب، امیر مردانی، احسان نجفی نسب، مجید ماکویی، داریوش حاتمی، منصور امنیان و مقصود عهدی روز شنبه ۲۸ دی ماه و تنها در یک جلسه سه و نیم ساعتی برای ۹ فعال هویت طلب تشکیل شده است.
.
گفتنی است سجاد رادمهر دانشجوی ارشد مکانیک دانشگاه تبریز، از ۲۷ تیر ماه با سپری کردن ۹۷ روز سلول انفرادی در نهاد های امنیتی و ۷ روز بند عمومی زندان تبریز با قید وثیقه ۵۰ میلیون تومانی، فراز زهتاب و آیدین خواجه ای دانشجوی حقوق دانشگاه تبریز از ۲۷ تیر با سپری کردن ۷۵ روز در سلول های انفرادی نهادهای امنیتی و ۳۰ روز در بند عمومی زندان تبریز با قید وثیقه ۵۰ میلیون تومانی، امیر مردانی دانشجوی برق دانشگاه تبریز از ۲۳ مرداد ماه با سپری کردن ۴۶ روز در سلول انفرادی نهادهای امنیتی و ۳۰ روز در بند عمومی زندان تبریز با قید وثیقه ۵۰ میلیون تومانی، منصور امینیان دانشجوی ارشد مکانیک و مقصود عهدی دانشجوی جغرافیای شهری، از ۳۰ مرداد ماه با سپری کردن ۲۵ روز در سلول انفرادی نهادهای امنیتی و ۴۳ روز در بند عمومی زندان تبریز با قید وثیقه ۲۰ میلیون تومانی، مجید ماکویی دانشجوی کشتی سازی اصفهان، از ۱۰ شهریور ماه با سپری کردن ۲۷ روز در سلول انفرادی نهادهای امنیتی و ۳۰ روز در بند عمومی زندان تبریز با قید وثیقه ۵۰ میلیون تومانی و احسان نجفی نسب دانشجوی برق دانشگاه تبریز از ۸ مهر ماه با سپری کردن ۱۷ روز در سلول انفرادی نهادهای امنیتی و ۱۳ روز در بند عمومی زندان تبریز، آزاد شدند.

2009-02-03T06:44:00.000-08:00

بیانیه دانشجویان دانشکده خبر در محکومیت تعلیق یکی از دانشجویان

در انتظار آغاز ترم جدید تحصیلی و بازگشت دانشجویان به دانشگاه بودیم که خبر صدور حکم دو ترم محرومیت از تحصیل یکی از دانشجویان، کینه‌توزی‌های مدعیان عدالت‌محوری و مهرورزی را بیش از گذشته فاش کرد تا چهار سال وحشت در دانشگاه‌ها، در دانشکده خبر نیز یادگاری از خود به‌جا گذارد و حرمت دانشجو بار دیگر پایمال شود.
.
محمدصادق چناری از میان دانشجویان دانشکده خبر ۲ ترم تعلیق خورد با این توهم مسئولان که صدای دانشجویان با تعلیق و توبیخ و برخورد، خاموش می‌شود؛ حکمی که در میانه تعطیلات بین دو ترم صادر شد و صادرکنندگان حکم، بر این خیال بوده‌اند که دانشجویان فعلا در دانشگاه نیستند و اعتراضی نمی‌کنند.
.
کسانی که اقدام به صدور این حکم ناعادلانه و ناجوانمردانه علیه این دانشجو کرده‌اند چه تصوری در ذهن خود دارند؟ آیا در توهم گرفتن زهرچشم از بدنه دانشجویی هستند؟
.
آنهایی که می‌خواهند خود را دانشجو و دانشجویی نشان دهند کجایند و چه می‌کنند که یک دانشجو، تنها و تنها به خاطر انتقاد از مسئولان دانشکده خبر ۲ ترم از حق قانونی تحصیل محروم شده است؟
.
به هر روی، تا آغاز کلاسهای دانشگاه در ترم جدید به اعضای محترم کمیته انضباطی مرکزی دانشگاه جامع علمی کاربردی که ناچار به صدور این حکم شده‌اند فرصت می‌دهیم تا نسبت به لغو حکم صادره اقدام کنند.
.
تا اینجا هر آنچه مسئولان دانشکده خبر کردند و گفتند، کاری نکردیم و تمام تلاش خود را برای گفت‌وگو و حل مسالمت‌آمیز مشکلات دانشجویان به کار بردیم اما گویا زبان سخن با فاشیست‌های کوچک، زبان صلح و آرامش نیست.
.
به این وسیله با اعلام محکومیت صدور هرگونه حکم ناعادلانه‌ای علیه دانشجویان دانشکده خبر، نسبت به گسترش اعتراضات که آتشش دامان همه را خواهد گرفت، هشدار می‌دهیم.
.
امروز همه ما در کنار هم و با یقین می‌گوییم که اجازه اجرای این حکم را نخواهیم داد.

دانشجويان دانشكده خبر

2009-02-02T20:47:00.000-08:00

بیانیه کانون صنفی معلمان ایران

دوشنبه پنجم اسفندماه روز اعتصاب عمومی فرهنگیان

فرهنگیان گرامی، یاران ارجمند

سالهاست، دغدغه ی اصلی ما وشما اجرای قانونی است که مسئولان بارها و بارها وعده داده بودند با اجرای کامل آن تبعیضها به حداقل رسیده و مشکلات معیشتی معلمان به طور جدی برطرف خواهد شد .
.
گزارشی مختصر از وعده های تحقق نیافته در سالهای اخیر :
.
در پاسخ به درخواست عمومی فرهنگیان ، حداد عادل رئیس مجلس هفتم در سال ۸۳ ، از الزام دولت به ارسال طرح نظام هماهنگ پرداخت به مجلس ظرف دوماه سخن گفت !! البته در مهلت مذکور هیچ اتفاقی رخ نداد . وی همچنین تاکید کرده بود با هر مسئولی که از مصوبات مجلس درباره فرهنگیان تبعیت نکند برخورد جدی خواهیم کرد ! پس از دو سال تعلل از این وعده ، درسال ۸۵ زمانی که مجلس هفتم مراحل نهایی تصویب لایحه را میگذراند، این بار نامه معاون اول رئیس جمهور برای استرداد آن منتشر گردید که موجب واکنش به موقع معلمان ایران شد و با حضور جمعیتهای فرهنگی در مقابل مجلس که بعضاً تعداد آنها حدود ۳۰ هزار نفر تخمین زده میشد دولت ناچار شد درخواست خود را پس بگیرد . درآخرین روزهای اسفند ماه سال ۸۵ در حالی که مسئولان اعلام می کردند : ” نیازی به برگزاری این تجمعات نیست . لایحه ی مدیریت بزودی اجرا خواهد شد . تمام مطالبات معلمان پرداخت می شود و… ” بر خلاف وعده های داده شده نظام هماهنگ پرداخت ازردیف بودجه ۸۶ حذف و مدرسه ها ومجلس برای جلوگیری از ادامه اعتراضات معلمان تعطیل شدند!! در سال ۸۶ علیرغم دستگیری ها و برخورد با فرهنگیان به ناچار در اثر پافشاری های مستمر معلمان این قانون توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شد . بنابراین پرداخت ها باید از زمان تصویب قانون بر اساس نظام هماهنگ صورت می گرفت . این بار تدوین آئین نامه ها به عنوان عامل بعدی عدم اجرای قانون مطرح گردید .آئین نامه باید ظرف شش ماه تدوین می شد که این وعده نیز عملی نشد . مسئولین سال ۸۶ را هم با وعده های دیگری به سال ۸۷ پیوند زدند و البته قانون باز هم اجرا نشد ! این در حالی بود که نفت به بالاترین قیمت خود رسید و درآمدهای سرشاری نصیب کشور گردید ولی فرهنگیان حتی از دریافت به موقع حقوق اندک حق التدریس خود نیز محروم بودند . تعدادی از فعالان صنفی که درآستانه روز جهانی معلم سال جاری برای حضور در شورای هماهنگی و ملاقات با نمایندگان مجلس برای پیگیری اجرای قانون به تهران آمده بودند به شکلی غیر قانونی در مترودستگیر شدند ! در ملاقات این فعالان با نمایندگان پس از دستگیری در مجلس صراحتا اعلام شد : ۱۵ آذر سال ۸۷ آخرین فرصت قانونی دولت برای تنظیم آئیننامههای مربوط و اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری است .

لازم به توضیح نیست که مهلت قانونی دولت به پایان رسید وباز هم آنچنان که انتظارآن می رفت از اجرای قانون خبری نشد . سال ۸۷ رو به اتمام است و صحبت از برقراری نظام هماهنگ درسال ۸۸ به میان آمده وباز هم وعده هایی دیگر ! در این بین لایحه حذف یارانه ها به معنای افزایش قیمت ها ست و عملا قانون خدمات کشوری رابی اثر می کند . تاخیر در اجرای قانون که از سال ۸۵ تاکنون به صورت پی در پی صورت گرفته است اعتماد جامعه ی معلمان را نسبت به وعده ها و ادعاهای جدید به طور کامل از بین برده است .

.
حال فرهنگیان می پرسند : چه کسی پاسخگو ی معلمانی است که حداقل درطول این ۳ سال با حقوقی ناچیز زندگی سختی را گذرانده اند ؟ مشکل اصلی کجاست که پس ازگذشت سی سال از انقلاب اسلامی ، هنوزهم حقوق معلمان را به درستی پرداخت نمی کنند؟ آیا زمان آن فرا نرسیده است که معلمان کشور که ازقشر تحصیل کرده و ازافراد موفق دروادی علم و دانشند از زندگی زیر خط فقر خارج شوند یا باز هم بایددر اثر فشار مسائل اقتصادی به اموری خارج ازشان وتخصص خود بپردازند ؟ آیا زمان آن فرا نرسیده که مسئولین ازبازی با قانون دست برداشته و به وعده های خود عمل کنند ؟ با توجه به نرخ تورم ما به التفاوت بین حقوق قانونی فرهنگیان و آنچه در طی سالهای اخیر به شکل غیر قانونی دریافت نموده اند چگونه به آنان بازگردانده می شود ؟ آیا با سابقه ی وعده های قبلی در فضای ابهام آلود موجودو گفته های ضد و نقیض در مورد قانون خدمات وماده ۱۳ طرح تحول اقتصادی ، امید به وعده ی اجرای نظام هماهنگ خوش باوری نیست ؟
.
همکاران گرانقدر
.
دولت مدعی قانونگرایی تاکنون معلمان زیادی را به اتهام تخلف از قانون و به بهانه تجمع غیرقانونی به انحاء مختلف مورد لطف قرار داده است!!! شخص رئیس جمهور بر اساس اصول ۱۱۳ و ۱۲۱ و ۱۲۲ قانون اساسی به عنوان عالیترین مقام اجرایی و مسئول اجرای قوانین سوگند یاد کرده است . بر اساس ماده ۲ قانون مدنی میبایست ۱۵ روز پس از تصویب قوانین ،آنها را در سراسر کشور به اجرا درآورد، اماعملاً از اجرای این قانون برای شاغلین خودداری نمود ه و به بهانههای مختلف مانع از اجرای آن گردیده است و با وجود نامهها و شکوائیههایی که توسط معلمان بویژه کانونهای صنفی برای شخص رئیس جمهور، ریاست محترم مجلس، ریاست محترم قوه قضائیه، ریاست محترم سازمان بازرسی کل کشور، ریاست محترم کمیسیون اصل ۹۰ و دیگر نهادهای ذیربط ارسال شده است نه تنها کوچکترین واکنشی از سوی مقامات مذکور مشاهده نشده بلکه تلاش نمایندگان کانونهای صنفی سراسر کشور برای دیدار با نمایندگان خود در خانه ملت نیز با واکنش نیروهای امنیتی مواجه گردید و حاصلی جز دستگیری و بازداشت نمایندگان معلمان نداشته است.

لذا به استناد مواد ۵۷۰ و ۵۷۶ قانون مجازات اسلامی و اصل ۴۰ قانون اساسی و اصول و قواعد فقهی و حقوقی از جمله «حرمت حالِ مسلم» و قاعده فقهی «ضمان ید» شخص ریاست جمهوری در این زمینه متهم به تخلف و سرپیچی از اجرای قانون مصوب مجلس محسوب میشود چرا که به واسطه سلیقه شخصی ایشان در ممانعت از اجرای قانون در زمان مقرر، ستم بزرگی متوجه جامعه کارمندی به ویژه معلمان ایران گردیده است.

با این اوصاف و از آنجا که بر اساس ماده ۱۳ طرح تحول اقتصادی که یک فوریت آن در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده است بیم آن میرود که با تصویب نهایی این طرح، اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری به حالت تعلیق درآیدلذا کانون صنفی معلمان ایران در پاسخ به درخواست عمومی فرهنگیان تصمیمات زیر را برای وادار کردن دولت به اجرای قانون مصوب اتخاذ و از همکاران فرهنگی و مدیران محترم و معلمان دلسوز میخواهد یک بار دیگر با اتحاد و همدلی خویش حقوق حقّه خود را که همانا اجرای قانون مصوب مجلس است از دولت مطالبه نمایند. همکاران از یاد نبرند که اجرای قانون همترازی ، طرح ارتقای شغلی ، افزایش حق التدریس همکاران و بسیاری از دستاوردهای دیگری که فرهنگیان شاهد به وقوع پیوستن آن بوده اند جز در سایه همدلی ، اتحاد و همراهی حاصل نشده است .
.
۱- شنبه ۳/۱۲/۸۷ ضمن حضور در مدرسه و کلاس درس، فرصت زنگهای تفریح را مغتنم شمرده و با روشهای مختلف همکاران فرهنگی را در جریان برنامههای روزهای یکشنبه و دوشنبه ۴و ۵ اسفندماه قرار دهند.

۲- روزیکشنبه ۴/۱۲/۸۷ تمامی همکاران فرهنگی ضمن حضور در مدرسه و استقرار در راهروی مدارس و کمک به مدیران و معاونان محترم در حفظ نظم کلاسها، دلایل عدم تدریس خود را به اطلاع دانشآموزان و خانوادهی آنان خواهند رساند.

۳- روز دوشنبه ۵/۱۲/۸۷ به عنوان روز اعتصاب عمومی اعلام و فرهنگیان در این روز از حضور در مدرسه خودداری خواهند کرد.
.
از نمایندگان محترم معلمان توقع داریم ضمن یاری همکاران خود در اجرای هر چه بهتر مفاد این بیانیه متن امضاء شده بیانیه حاضرتوسط همکاران را برای مسئولان رده های مختلف نظام ارسال نمایند .

.
لازم به ذکر است چنانچه تا تاریخ ۳۰/۱۱/۸۷ شخص رئیس جمهور یا معاون اول وی به صورت رسمی و شفاف تصمیم دولت را برای اجرای بی کم و کاست و به موقع این قانون در رسانههای جمعی خصوصاً صدا و سیما اعلام نمایند، کانون صنفی معلمان ایران لغو برنامههای فوق را رسماً و از همان طریق به اطلاع همکاران فرهنگی خواهد رساند در غیر این صورت برنامههای آتی در بیانیههای بعدی به اطلاع همکاران خواهد رسید.

بدیهی است توقف یا تشدید برنامههای اعتراضی فوق به عکسالعمل مسئولان محترم وابسته است و امیدواریم دلسوزان نظام مانع از برخوردهای امنیتی با حرکت صنفی معلمان شده و اجازه ندهند با برخی تصمیمات نسنجیده بر شکاف بین فرهنگیان و مسئولان بیش از گذشته دامن زده شود..

در خاتمه از همکاران محترم فرهنگی نیز خواسته می شود برای رفع نگرانی خانوادههای محترم دانشآموزان و جلوگیری از وقفه آموزشی، در اولین فرصت ممکن ساعت های تعطیل شده کلاس درس را جبران نمایند.

کانون صنفی معلمان ایران

2009-01-27T22:53:00.000-08:00

همزمان با تجمع کارگران صنایع فلزی در مقابل نهاد ریاست جمهوری

یکی از اهالی بم خود را در این محل به آتش کشید

بنا بر گزارشهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران همزمان با تجمع کارگران صنایع فلزی در مقابل نهاد ریاست جمهوری و در حالی که آنان منتظر بازگشت نماینده های خود از جلسه بودند یک مرتبه متوجه فردی شدند که با پاشیدن بنزین بر لباسهایش، در یک آن خود را به آتش کشید.

.
کارگران صنایع فلزی با مشاهده این وضعیت بلافاصله با پارچه ها و پلاکاردهایی که به همراه داشتند برای خفه کردن آتش به کمک وی شتافتند و نهایتا مجبور شدند با پاره کردن لباسهای وی و خارج کردن آنها از تنش، این فرد را از مرگ حتمی نجات دهند.
فرد آتش گرفته هنگام کمک کارگران و سربازان برای نجات وی از مهلکه، بطور مداوم فریاد می کشید و التماس می کرد بگذارید من بمیرم، در زلزله بم فرزندانم روی دستانم مردند و کسی به داد ما نمیرسد.

.
بنا بر اظهارات این فرد وی مدت سه سال برای حل مشکلات خود به نهاد ریاست جمهوری مراجعه میکرد و در اوج نا امیدی و پس از سه سال دوندگی و عدم حصول نتیجه ای از آن، تنها راه را آتش زدن خود و مرگ در مقابل نهاد ریاست جمهوری یافته بود.این فرد پس از کمک کارگران و سربازان و نجات وی از مرگ حتمی با آمبولانس به بیمارستان منتقل شد.

2009-01-27T22:46:00.000-08:00

خودکشی یک دانشجو در کوی دانشگاه تهران

نبی پیرمحمدی دانشجوی ۲۲ ساله اهل لرستان که در مقطع کارشناسی رشته مردم شناسی دانشگاه تهران درس میخواند ، دیروز صبح خود را از طبقه چهارم کتابخانه کوی دانشگاه تهران به پایین پرت کرد .وی هم اکنون در بیمارستان شریعتی تهران بستری است و متأسفانه دچار مرگ مغزی شده است. خودکشی این دانشجو در ساعت ۸ صبح اتفاق افتاد درحالی که وی باید ساعت ۹ در کمیته انضباطی حاضر میشد . مدیریت دانشکده علوم اجتماعی تلاش زیادی در راستای مسکوت گذاشتن ماجرای خودکشی او وتلاش برای حادثه جلوه دادن این رخداد داشت اما دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران دیروز تجمعی اعتراضی را در همین زمینه برپا نمودند.

.
با افزایش شمار خودکشی در میان دانشجویان کشور ، وزارت علوم دولت احمدی نژاد بجای ریشه یابی این رفتارها صورت مسئله را پاک می کند. در همین راستا حمید یعقوبی سرپرست مرکز مشاوره وزرات علوم به خبرگزاری مهر گفته است: دستورالعملی داریم که بر اساس آن دانشگاهها حق ندارند برای دانشجویانی که بر اثر خودکشی فوت کرده اند مراسم بگیرند. وی با تأکید بر اینکه آمار خودکشی را نباید رسانه ای کرد، گفت: اطلاع رسانی درباره این پدیده به گسترش آن کمک می کند.

2009-01-25T10:36:00.000-08:00

روز شنبه 5 بهمن ماه دو تن از زندانيان سياسي بند 350 زندان اوين علي صارمي و محمد حسين فلاحيه زاده از بند خود منتقل شده و به مكاني نا معلوم برده شدند. در پي اين اقدام مسئولين زندان اوين، زندانيان بند 350 در بيانيه اي اقدامات ناعادلانه مسئولين زندان را محكوم كردند.

بيانيه زندانيان سياسي بند 350 اوين

امروز شنبه 5 بهمن 1387 آقایان علی صارمی و محمد حسن فلاحیه زاده از جمله زندانیان سیاسی بند350 اوین از این بند منتقل شده و هنوز معلوم نیست به کجا برده شده اند.

این عمل در شرایطی اتفاق افتاده است که در طی ماه های اخیر بدلیل اینکه مسئولین زندان بر خلاف آیین نامه های زندان و اصول اولیه حقوق انسانی بند سیاسی این زندان را هم از هم پاشیدن و زندانیان سیاسی را به انواع و اقسام فشارهای روحی و روانی و مشکلات دیگر مواجه کرده و باعث تضیع حقوق اولیه آنها شده بودند آشکار ترین این حق کشیها قطع ملاقات حضوری زندانیان سیاسی بند 350 به دلیل عدم شرکت در نماز جماعت فرمایشی که با اعتراض زندانیان سیاسی و از جمله این یاران دلاور و مظلوم ما واقع شد.

اما مسئولین زندان بجای حل مشکلات بوجود آمده با انتقال آنها به خیال خودشان صورت مسئله را پاک کردند .ما برای این یاران عزیز هر جا که هستند آرزوی سلامت و سرافرازی داریم.

به امید آزادی همۀ زندانیان و ویرانی همه زندانها

زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین5 بهمن 1387:

سید ظهور نبوی،مقاله نویس سرزمین آریایی

محمد علی منصوری،از شرکت کنندگان مراسم قتل عام زندانیان سیاسی سال 1367

میثاق یزدان نژاد،دانشجو و از شرکت کنندگان در مراسم قتل عام زندانیان سیاسی 1367

2009-01-20T22:51:00.000-08:00

نامجو و رنجبر همچنان در بازداشت

حمدالله نامجو و آلما رنجبر، دو دانشجوی دانشگاه شيراز، علی رغم صدور قرار وثیقه همچنان در بازداشت به سر می برند.

حمدالله نامجو از روز چهارشنبه ۲۵ دیماه در بازداشت به سر می برد و علی رقم صدور قرار وثیقه برای او و تامین وثیقه و صدور نامه آزادی او، بنا به دلایل نامعلومی از سوی اداره اطلاعات شیراز تا کنون از آزادی او ممانعت شده است.به گزارش دانشجویان دانشگاه شیراز، نامجو در روزهای اخیر شديداً در فشار بوده است و خانواده او پس از ملاقات با وي و مشاهده وضع نامناسبش به شدت نگران او هستند.

آلما رنجبر نیز از روز پنج شنبه ۲۶ دیماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات به سر می برد و از وضعیت وي اطلاعی در دست نیست و تلاش نزدیکان او برای ملاقات با تا کنون بی ثمر بوده است. با توجه به اینکه دانشجویان بازداشت شده در دانشگاه شیراز که اخیرا از بازداشت آزاد شده اند شدیدا تحت فشارهای روحی قرار داشته اند و تمام مدت بازداشت را در سلول های انفرادی گذرانده اند دانشجویان دانشگاه شیراز نسبت به وضعیت این دو فعال دانشجويي به شدت نگرانند.

2009-01-19T10:20:00.000-08:00

چهار دانشجوي دانشگاه شيراز آزاد شدند

4 نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز به نام های هادی الم لی، آرش روستایی، احمد کهنسال و سعید خلعتبری طی روزهای دو روز گذشته آزاد شدند. الم لی و روستایی که در روز 23 دیماه بازداشت شده بودند روز شنبه 28 دیماه آزاد شدند.همچنین احمد کهنسال نیز که از روز 21 دیماه بازداشت شده بود شنبه آزاد شد. برای هر سه این دانشجویان قرار وثیقه ی 50 میلیونی صادر شده است.

همچنین دیروز یکشنبه ماموران حراست دانشگاه مانع از ورود کاظم رضایی به دانشگاه و حضور او در امتحان شدند و به او اعلام کردند که با اجرای 2 ترم محرومیت از تحصیل اجازه ورود به دانشگاه را ندارد.لازم به یادآوری است که پیش از این کاظم رضایی در روز 14 دیماه پس از مراجعه به اداره اطلاعات شیراز بازداشت شده بود و در روز 22 دیماه پس از 8 روز بازداشت آزاد شده بود.

.
از سوی دیگر روز گذشته تعدادی دیگر از دانشجویان دانشگاه شیراز به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شده اند که تعداد دقیق احضار شدگان مشخص نیست اما احتمال می رود که بیش از 15 نفر از دانشجویان به کمیته انضباطی احضار شده باشند.

2009-01-19T10:04:00.000-08:00

صدور حكم ۶ سال و نيم حبس قطعی برای محمد صیادی

محمد صيادي فعال دانشجوي دانشگاه بوعلي سينا همدان طی حکم دادگاه به ۷۸ ماه حبس قطعی و دو میلیون و پانصد هزار ریال جریمه نقدی محکوم شد.

گفتني است حكم شش سال و شش ماه حبس براي محمد صیادی بنا بر اتهاماتی چون فعالیت تبلیغی بر علیه جمهوری اسلامی، توهین به بنیان گذار جمهوری اسلامی، ایجاد و اداره تشکلی غیر قانونی صادر گشته است كه تمامي اين اتهامات از سوي محمد صيادي در دادگاه رد شده.

اين فعال دانشجويي با اشاره به اینکه احکام زندان بالای ۵ سال به حالت تعلیق در نخواهد آمد تنها راه پیش روی خود را اعتراض به حکم صادره دانست

2009-01-18T21:54:00.000-08:00

سه دانشجوي دانشگاه نوشيرواني بابل ممنوع الورود شدند

حسن برزگر، احمد محمدنیا واحسان باقری ۳ دانشجوی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل به دانشگاه ممنوع الورود شدند.

.
پیش از این نیز ۴ دانشجوی این دانشگاه به نام های علی تقی پور، معین اسلامی جم، محسن برزگر و حمید جهان تیغ به اتهام برگزاری مراسم ۱۶ آذر به کمیته ی انضباطی احضار شده بودند.

.
احضار این دانشجویان به کمیته انضباطی با اعمال فشار به خانواده برخی از این دانشجویان توسط وزارت اطلاعات همراه بوده است.
روز گذشته نیز پس از این اقدام ریاست دانشگاه در صدور احضاریه های جدید، جمعی از دانشجویان به دفتر وی رفته و اعلام کردند در صورت ادامه این روند، بعد از اتمام امتحانات پاسخ قاطعی به این اقدامات خواهند داد.

2009-01-18T21:45:00.000-08:00

بیانیه شماره سه فعالین جنبش دانشجویی دانشگاه شیراز

.

بار دیگر سناریو نویسان حاکمیت قلم خود را در دوات خشم و کینه و انتقام جویی فرو برده تا با نوشتن سناریویی جهت سرکوب فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز، ضمن پنهان سازی، فرافکنی و فرار از انتقاداتی که بدان ها وارد شد،عطش انتقام جویی خویش را سیراب سازند.

.
باز هم سناریوی نخ نمای ارتباط با بیگانه این بار در حالی برای دانشجویان دانشگاه شیراز قلم زده می شود که با توجه به موارد گذشته ،حنای این گونه پرونده سازی نه تنها در میان قشر آگاه به این مسائل بلکه در نزد افکار عمومی نیز رنگ باخته است.

.
جنبش دانشجویی که همواره نشان داده زیر فشار سرکوب و در فضای خفقان پویا تر و بالنده تر می شود، امروز در دانشگاه شیراز به بلوغ و پختگی دست یافته است و با درس گرفتن از تجربه دیگر دانشجویانِ قربانیِ این گونه سناریو سازی ها، هرگز اجازه نخواهد داد حاکمیت با طرح این چنین مسائلی زمینه سرکوب را فراهم آورد و به هدف خود که همان خاموش کردن صدای منتقدان است دست یابد.اکنون سه یار دبستانیمان به نام های حمدالله نامجو، عنایت تقوی و آلما رنجبر در بند هستند، دو دانشجوی دیگر به نام های یونس میر حسینی و اسماعیل جلیلوند در آستانه بازداشت قرار دارند و خبر ها حاکی از آن است که ۱۰ دانشجوی بازداشت شده که اکنون آزاد شده اند، در مدت بازداشت تحت شدیدترین فشارهای روحی و روانی و بعضا شکنجه های جسمی قرار داشته اند.سایرفعالین دانشجویی نیز به همت نهاد سرسپرده سرکوب گران در دانشگاه با احکام سنگین محرومیت از تحصیل مواجه شده اند و مجددا بیش از ۱۵ دانشجو نیز به کمیته انضباطی احضار شده اند.

.
ما، فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز ضمن ابراز انزجار و خشم خود از برخورد های سرکوب گرانه و ناعادلانه حاکمیت همان طور که در ۳ تجمع اخیر نیز نشان دادیم از مواضع خود کوتاه نخواهیم آمد و رویای حاکمیتی که قصد دارد با استفاده از ابزار سرکوب و پرونده سازی صدای اعتراض دانشجویان را خاموش سازد تا دیگر شاهد حرکت های اعتراضی همچون ۱۶ و ۱۸ آذر نباشد را به کابوسی بدل خواهیم کرد که هر روز فریاد اعتراض دانشجویان بلند تر از گذشته به گوش خواهد رسید.

.
در پایان ضمن اعلام براعت از تمامی گروه های بیگانه و همچنین پافشاری بر خواسته های به حقمان که همان آزادی فوری سه دانشجوی دربند،عدم پیگرد قضایی دانشجویان احضار شده به اطلاعات و امحاء کلیه احکام و احضاریه های کمیته انضباطی است، اعلام می داریم در راه دست یافتن به خواسته های فوق کلیه گزینه های موجود را مد نظر خواهیم داشت و در این راه محکم تر از دیروز و متحد تر از هر روز دیگر ایستاده ایم و به مبارزه ادامه خواهیم داد.

فعالین جنبش داشجویی دانشگاه شیراز

2009-01-17T08:45:00.000-08:00

دوازدهمین بازداشتی دانشگاه شیراز

در ادامه روندد سرکوب و بازداشت های گسترده دانشجویان دانشگاه شیراز روز چهارشنبه آلما رنجبر، یکی از دانشجویان دختر این دانشگاه بازداشت شد.

از ۱۲ دانشجوی بازداشت شده دانشگاه شیراز طی روزهای اخیر، ۵ دانشجو با قید وثیقه آزاد شده و ۷ دانشجو همچنان دربند وزارت اطلاعات می باشند.

سعید خلعتبری، احمد کهنسال، عنایت تقوی، هادی الم لی، آرش روستایی، حمدالله نامجو و آلما رنجبر ۷ دانشجوی دانشگاه شیراز هستند که تاکنون آزاد نشده اند.

همچنین لازم به ذکر است یونس میر حسینی و اسماعیل جلیلوند دو دانشجوی احضار شده دیگر هستند که در اعتراض به غیر قانونی بودن عملکرد و نوع احضار، که دانشجویان با سربرگ قوه قضائیه به اداره اطلاعات احضار شده اند، به اداره اطلاعات مراجعه نکرده اند.

2009-01-17T08:27:00.000-08:00

احضار 13 تن از دانشجویان دانشگاه مازندران به کمیته انضباطی

سیزده نفر از دانشجویان دانشگاه مازندران به اتهام برگزاری تجمع اعتراضی روز دانشجو و تجمع ۲دی ماه در دانشگاه به کمیته ی انضباطی احضار شدند.

رضا عرب، علیرضا کیانی، میلاد حسینی کشتان، سیاوش صفوی، آرنوش ازرحیمی، علی اصغر آدینه وند، مهدی داوودیان و علی نظری از اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه مازندران هستند که به کمیته انضباطی احضار شده اند. علت احضار این دانشجویان برگزاری تجمع ۱۶ آذر و همچنین برگزاری تجمع 2 دی ماه در اعتراض به سومدیریت معاونت دانشجویی دانشگاه و مرگ دو دانشجوی دختر در خوابگاه "به علت گاز گرفتگی " بوده است.

2009-01-14T03:57:00.000-08:00

بیانیه دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک

در دفاع از مبارزات دانشجویان دانشگاه شیراز

یکی از موارد اتهام دوستان و رفقای ما توهین به مسئولان نظام است. من می خواهم بپرسم آیا دانشجویی که از فقر موجود در جامعه فریاد می زند ، آیا دانشجویی که از سلب آزادی در جامعه فریاد می زند، آیا دانشجویی که از سرکوب از فقر از نابرابری فریاد می زند توهین می کند؟ یا شمایی که با سلب آزادی های موجود در جامعه، یا شمایی که با سلب تمام آزادی های موجود در جامعه با سرکوب هر صدای معترض تمام خواسته های دیکته شده خود را پیش می برید به انسانیت توهین می کنید؟

ما امروز فریاد می زنیم. ما امروز برای نیازهای انسانی ابتدایی خود برای نیاز به نان و آزادی برای دستیابی به آزادی و نیازهای اولیه فریاد می زنیم. ما امروز برای دستیابی به آزادی فریاد می زنیم .اگر نیاز ما به نان و آزادی توهین به شماست توهین می کنیم

بخشی از سخنرانی یک دانشجو در دانشگاه شیراز- 20 دیماه 1387

آغاز کوچک یک مبارزه دانشجویی کوچک می تواند مقدمه بزرگی بر آنچه باشد که پس از آن فرا خواهد رسید و نتایج عظیمی به دنبال خواهد آورد. اگر امروز نه، شاید فردا. اگر فردا نه ، شاید روزی پس از آن

لنین، جنبش دانشجویی و شرایط سیاسی کنونی؛ 1908

در پی برگزاری مراسم روز دانشجو در دانشگاه شیراز، چهار دانشجوی این دانشگاه به نام های عبدالجلیل رضایی، کاظم رضایی، لقمان قدیری گل تپه و محسن زرین کمر، در روز شنبه چهاردهم دیماه از سوی عمال سازمان اطلاعات شیراز بازداشت و ده دانشجوی دیگر به سازمان مذکور احضار شدند. شنبه بیست و یکم دیماه ، سعید خلعتبری ، عنایت تقوی ، عباس رحمتی و احمد کهنسال نیز بازداشت شدند. 37 دانشجو به کمیته انضباطی احضار و 18 نفر از آنان جمعاً به 28 ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده اند.

.
بیایید ببینیم چرا در دانشگاه شیراز دستگاه سرکوب دولت با این وسعت و شدت به کار افتاده است؟ دولت در دانشگاه شیراز از چه هراسیده است که این دانشجویان را اینگونه هدف هجوم ماموران اطلاعاتی-امنیتی خود و کمیته سرکوب مستقر در دانشگاه قرار داده است؟ آیا جز این است که صرف برگزاری مراسم 16 آذر نمی توانسته دلیل قاطعی برای سرکوب آنها باشد؟ مراسمی که همزمان در دانشگاه تهران و چند دانشگاه دیگر در سراسر کشور نیز برگزار شد.

.
دانشجویان دانشگاه شیراز بیش از یک سال است که مصرانه مسایل صنفی خود را پیگیری می کنند و متعاقباً به گذار سیاسی ضروری و منطقی روی آورده اند. آنها به درستی جلسه دیدار نمایشی و تبلیغاتی شیخ مهدی کروبی را به تجمّعی اعتراض آمیز تبدیل کردند. در جلسه سخنرانی علی لاریجانی - رئیس فرمایشی مجلس فرمایشی شورای اسلامی- در مهرماه سال جاری، حیاتی و ملموسترین و در نتیجه، رادیکالترین اعتراضات را متوجه آن عروسک خیمه شب بازی تکیه زده بر صندلی ریاست ساختند. مراسم 16 آذر سال جاری در دانشگاه شیراز با فرم و محتوایی به کلی متفاوت با مراسم آیینی 16 آذر در دانشگاه تهران که از سوی دفتر تحکیم وحدت سازماندهی شده بود، برگزار گردید. در حالی که دانشجویان شیراز اعتراضات مشخص، عینی و ضروری خود را تا سطح رهبری و کلیت نظام بسط و گسترش دادند، دفتر تحکیم وحدت حوزه و دانشگاه که در جایگاه ابزاری کنترلی در دست دولت همواره و به ویژه در دوران دولت خاتمی ماموریت مهار اعتراضات رادیکال و ریشهای دانشجویان را با موفقیت به انجام می رسانده است، تمام تلاش خود را در دانشگاه تهران به کار بست تا مانع از فراتر رفتن اعتراضات از سطح شخص احمدی نژاد و دولت وی شود؛ این فقط در شورش های تیر 1378 نبود که دفتر تحکیم با ریاکاری تمام ، اعتراضات ریشه ای و انقلابی توده دانشجویان خشمگین را که در حال حرکت به قصد تصرف نهادهای حیاتی حکومتی بودند مهار و با هنرمندی فریبکارانهای آنها را منصرف ساخت، بلکه امروز نیز می بینیم که چگونه تیغ سانسورِ اساساً حکومتی خود را در تریبون 16 آذر به روی سخنرانی کسانی که حتی اجازه سخنرانی به آنها داده میشد، میگشاید و انعکاس اخبار اعتراضات دانشگاه شیراز را آنجا که به رهبری و کلیت نظام مربوط میشود سانسور میکند. اگر امروز مبارزات در دانشگاه شیراز موفق میشود مرزها و محدودیتهای اعتراضات تحکیمی در دانشگاه را پشت سر گذارد و ما میتوانیم در آنجا شاهد فریادهایی باشیم رهایی یافته از تیغ سانسور محافظهکارانه ، همه را مرهون عدم مداخله و حضور تشکیلاتی تحکیم و انجمنهای اسلامی هستیم. در دانشگاه شیراز برخلاف انجمنهای اسلامی و شاخه دانشجویی احزاب چپ خارج کشور، فعالیت سیاسی از بدنه دانشجویی واقعی برمیخیزد و اعتراض ماهیتاً موفق شده است مرزهای نمایشی متعارف خود را زیرپا گذارد و تا تحقق اهداف واقعی یک مبارزه واقعی، قاطعانه و پیگیر، تداوم یابد. از این حیث است که مبارزات در دانشگاه شیراز اهمیت ویژهای پیدا میکند و سرکوب این جریان را برای جمهوری اسلامی دشوار و در عین حال حیاتی میسازد. امروز فعالیت سیاسی در دانشگاه شیراز به ما می گوید که همه تا نفر آخر در گرداب حقایق واقع کشیده شدهایم؛ که مردمی که از جریان تاریخ برکنار باشند و بخواهند مستقلاً زندگی کنند وجود ندارند و مخلوق تصورات هوسبازان اند.

.
در حال حاضر میشود گفت که بر خلاف سالهای گذشته مرکز ثقل تفکرات و اعتراضات رادیکال و ریشهای، حیاتی ، ملموس و مثال زدنی به شیراز انتقال پیدا کرده است.رخدادها و وقایع به نحوی می گذرند که این فکر را پدید می آورد که ما با یک انتقال دیگر در محور مبارزات به دانشگاه شیراز روبه رو هستیم و چه بسا پیام آور این مرحله جدید از مبارزات دانشجویی باشند که دانشجویان شهرستانها که تا چندی پیش همواره چشم به راه جریانات سیاسی در تهران بوده اند ، ابتکار عمل را به دست گرفته و برای دانشگاههای تهران به سرچشمه نیروی مبارزاتی بدل گردند. بعید نیست که زبانه های آتش جنبش رادیکال در شیراز نیرومندترین وسیله ای از کار در آید که روح دغلکاری وارفته و سیاست بازیهای زیرکانه ای را که افق دید محدود خرده بورژوازی در صفوف جنبشهای سیاسی دانشجویی در تهران دمیده، فروسوزاند و بار دیگر شوق به پیکار و وفاداری پر شور به آرمانهای سترگ را در ما برافروزد. چه بسا زین پس دیگر دانشگاههای شهرستانها تکیه گاه ساده خام دستی، ارتجاع و دنباله روی نباشند. امروزه در حالی که جمهوری اسلامی فرایند تبدیل همه جانبه به یک نظام سراپا پاسدار سرمایه را پشت سر می گذارد و در جایگاه ابزار سرکوب تمام عیار در خدمت سرمایه ، از هیچ اقدامی برای سرکوب، فریب و خفه کردن صدای اعتراض کارگران، کشاورزان، معلمان و دانشجویان رویگردان نیست، دانشجویان پیشرو شیراز با مبارزات راستین، واقعی و ضد نمایشی ، در راه تحقق آرمانها و اساسیترین نیازهای انسانی اراده هایی را از خود بروز می دهند که نوید بخش مبارزات راستین برای محو هرگونه ستم طبقاتی در ایران است.

2009-01-13T12:34:00.000-08:00

حمداله نامجو یازدهمین بازداشت شده دانشگاه شیراز

حمداله نامجو یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه شیراز بازداشت شد. با بازداشت نامجو شمار بازداشت شدگان شیراز در دو هفته گذشته به 11 نفر رسید.

لازم به ذكر است با آزادی لقمان قدیری گل تپه، عبد الجلیل رضایی، کاظم رضایی و محسن زرین کمر که شنبه 14 دی بازداشت شده بودند و همچنین عباس رحمتی که 21 دی ماه بازداشت شده بود، روند آزادی ها متوقف شده است.

همچنين به گفته نزدیکان این دانشجویان کریمی قاضی رسیدگی کننده به این پرونده بیان کرده است که فعلا قرار بازداشت نامجو و روستایی و الم لی با قرار وثیقه جابجا نمی شود. همچنین قاضی از قبول قرار وثیقه 3 دانشجوی دیگر بازداشت شده - سعید خلعتبری، عنایت تقوی و احمد کهنسال - که به همراه رحمتی قرار آن ها به قرار وثیقه تبدیل شده بود، خودداری می نماید

2009-01-12T12:43:00.000-08:00

مقاومت در شيرازادامه دارد

آزادي ، بازداشتي و محروميت از تحصيل

روز دوشنبه 23 دی ماه، لقمان قدیری و عبدالجلیل رضایی، پس از 9 روز بازداشت در اداره اطلاعات شیراز با قرار وثیقه آزاد شدند.این دو دانشجو روز شنبه 14 دی ماه همراه با محسن زرین کمر و کاظم رضایی بازداشت شده بودند.
همچنین عباس رحمتی یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه شیراز نیز که روز شنبه ۲۱ دیماه بازداشت شده بود روز دوشنبه 23 دي ماه با قرار وثیقه آزاد شد.
دانشجویان دانشگاه شیراز با برگزاری مراسم کوتاهی از این دانشجویان بازداشت شده استقبال کردند و جشن کوچکی به مناسبت آزادی این سه دانشجو برگزار کردند.

آرش روستایی و هادی الم لی روز دوشنبه 23دي ماه با مراجعه به اداره اطلاعات شیراز بازداشت شدند.بنابراین شمار دانشجویانی که در ۲ هفته گذشته در شیراز بازداشت شده اند به ۱۰ نفر رسید. روز شنبه پس از مراجعه سعید خلعتبری، عنایت تقوی، احمد کهنسال و محبوبه خادمی به اداره اطلاعات ۴ تن از آنان (به جز خانم خادمی) بازداشت شدند و امروز نیز با ارسال پرونده این دانشجویان به دادگاه انقلاب شیراز قرار بازداشت آنان به قرار وثیقه ۵۰ میلیون تومانی تبدیل شد.

همچنين کمیته انضباطی تجدید نظر دانشگاه ، احکام قطعی خود را مبنی بر محرومیت از تحصیل ۷ تن از دانشجویان ( بخاطر شركت در تجمعات اخير) را صادر نمود.

حمدالله نامجو (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی )

نوید غفاری (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی)

افشین هوشنگ (دو ترم محرومیت از تحصیل به صورت معلق)

آرش روستایی (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی )

هادی الم لی (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی )

آلما رنجبر (دو ترم تعلیق از تحصیل)

امین کریمی (یک ترم تعلیق از تحصیل)

امین درستی (توبیخ کتبی و درج در پرونده)

2009-01-11T13:44:00.000-08:00

کاظم رضایی و محسن زرین کمر آزاد شدند

کاظم رضایی و محسن زرین کمر دو فعال دانشجوی دانشگاه شیراز که روز 14 دی ماه همراه با عبدالجلیل رضایی و لقمان قدیری گل تپه ازسوی اداره اطلاعات شيراز به جرم اقدام عليه امنيت ملي و توهين مسئولين نضام بازداشت شده بودند، بعد ظهر روز یکشنبه 22 دی با قرار وثيقه 50 و 60 ميليون توماني آزاد شدند.

2009-01-10T12:33:00.000-08:00

در ادامه نا آرامي ها در شيراز

باز داشت 4 دانشجوي دانشگاه شيراز

خلعتبری، تقوی ، رحمتی و احمد کهنسال که در روز 16 دي به اداره اطلاعات شیراز احضار شده بودند، روز شنبه 21 دي ، پس از مراجعه به اداره اطلاعات شیراز بازداشت شدند و تا کنون از وضعیت آن ها اطلاعی در دست نیست. نکته جالب توجه در مورد احضاریه های این دانشجویان این است که این 4 دانشجو با سربرگ قوه قضائیه به دفتر اداره اطلاعات احضار شده اند و همچنین تاریخی که در احضاریه های آن ها درج شده است ۱۲ دی ماه می باشد.

اتهام این دانشجویان در احضاریه های آن ها اقدام علیه امنیت ملی و توهین به مسئولان نظام عنوان شده است، با بازداشت این دانشجویان تعداد دانشجویان بازداشت شده دانشگاه شیراز به ۷ نفر رسید.علاوه بر این 4 دانشجوی بازداشت شده، 8 دانشجوی دیگر دانشگاه شیراز نیز با احضاریه هایی مشابه با احضاریه های این 4 دانشجو به اداره اطلاعات شیراز احضار شده اند. لازم به ذکر است که پیش از این 4 دانشجو نیز، ۴ دانشجوی دیگر دانشگاه شیراز در روز ۱۲ دی ماه پس از مراجعه به اداره اطلاعات شیراز بازداشت شده اند و تا کنون در بازداشت به سر می برند، اما امروز از سوی قاضی دادگاه برای این ۴ دانشجو احکام آزادی با قید وثیقه صادر شده است و این ۴ دانشجو با ارائه وثیقه آزاد خواهند شد.

2009-01-10T12:18:00.000-08:00

اطلاعيه شماره (2) فعالين جنبش دانشجويي شيراز

در حالي كه فعالين دانشجويي دانشگاه شيراز در حال آماده شدن براي اعتصاب غذاي نا محدود بودند خبري دل گرم كننده مبني بر صدور نامه آزادي دانشجويان در بند منتشر شد. در اين نامه با صدور قرار وثيقه براي هر 4 دانشجوي بازداشتي از سوي دادستاني شيراز موافقت گرديده است. به نظر مي رسد پس از تجمعات روز هاي يكشنبه، دوشنبه و جمعه هفته گذشته و تهديد به اعتصاب غذا در صورت عدم آزادي دانشجويان، نهادهاي امنيتي استان از مواضع خود به شكل نسبي عقب نشيني نموده اند.

ما فعالين دانشجويي دانشگاه شيراز اين اقدام را به حساب سر عقل آمدن نهادهاي سركوب گر گذاشته و تا اطلاع ثانوي اعتصاب غذاي خود را به تعويق خواهيم انداخت؛ اگر چه اين عمل به هيچ وجه به معناي كوتاه آمدن از مواضعمان نيست و همان طور كه در بيانيه شماره (1) نيز بيان داشتيم حركت اعتراضي خود را تا آزادي دوستان در بندمان ، لغو كليه احضاريه هاي اطلاعات و امحاء كليه احكام انضباطي صادر شده ادامه خواهيم داد و تا احقاق خواسته هاي به حق خود تمامي گزينه هاي ممكن را مد نظر خواهيم داشت.

فعالين جنبش دانشجويي دانشگاه شيراز

2009-01-09T08:15:00.000-08:00

مقاومت در شيراز ادامه دارد

همانطور که دانشجویان دانشگاه شيراز طی بیانیه ای اعلام کردند : صبح روز جمعه در پردیس ارم دست به تحصن و تجمع اعتراضي زده و خواستار آزادي دوستان در بند خود "عبد الجليل رضايي ، كاظم رضايي ، لقمان قديري گل تپه و محسن زرين كمر" و لغو كليه احضار هاي نهاد هاي امنيتي و احكام انضباطي شدند.

.
تمجع دانشجوي دانشگاه شيراز ظهر امروز آغاز شده و دانشجويان با سردادن شعارهايی همچون: "دانشجو میمیرد ذلت نمی پذیرد" ، "مرگ بر دیکتاتور" ، "محمود احمدی نژاد عامل تبعیض و فساد" ،"پينوشه پينوشه ايران شيلي نمي سه"،" سرود یار دبستانی"، سردادند و با در دست داشتن پلاکاردهایی با مضمون : " تا زندان هست ما همه در بندیم" ،رفقای ما را آزاد کنید" ، " تا آزادی دوستان ایستاده ایم" ، " دانشگاه سنگر آزادی" ، تحصن را ادامه دادند.

.
حضور نیروهای امنيتي از صبح زود و دیشب در محوطه ی دانشگاه ملموس بود و با شروع تجمع حضورشان به مراتب بيشتر شده، همچنين تا ساعتي پس از اتمام تجمع در محوطه حضور داشتند.

در پایان تحصن بیانیه ي دانشجويان دانشگاه شيراز خوانده شد كه در آن ابراز داشتند در صورت عدم آزادی دانشجویان در ضرب الاعجل، دانشجویان دانشگاه شیراز که تا شنبه به گفته ی منشی دادگاه ساعت هشت می باشد، دانشگاه شیراز و دانشجویان شیراز غیر قابل کنترل شده و هیچ قدرتی در برابر انرژی انها نخواهد ایستاد.

2009-01-08T22:18:00.000-08:00

دانشجویان دانشگاه شیراز تجمع اعتراضی بر پا خواهند کرد

دانشجویان دانشگاه شیراز با توجه به ادامه بازداشت غیر قانونی ۴ دانشجوی این دانشگاه در بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز، تجمع اعتراضی برگزار خواهند کرد.

در واکنش به دستگيري 4 فعال سياسي دانشگاه شيراز ، دانشجویان اين دانشگاه اعلام کردند که از روز پنج شنبه به اعتصاب غذای نامحدود دست خواهند زد، اما باز هم از سوی اداره اطلاعات شیراز با دانشجویان تماس گرفته و اعلام شد که دانشجویان روز پنج شنبه به قید وثیقه آزاد خواهند شد، دانشجویان دانشگاه شیراز نیز آغاز اعتصاب غذا را به روز شنبه موکول کردند اما این بار نیز به بهانه مرخصی بودن قاضی از آزاد شدن دانشجویان جلوگیری شد.

با توجه به این مسائل دانشجویان دانشگاه شیراز اعلام کرده اند که جمعه بیستم ديماه، ساعت یازده،میدان پرديس ارم ، تجمع اعتراضی بر پا خواهند کرد و در صورت عدم تحقق خواسته هایشان، از روز شنبه به اعتصاب غذای نا محدود دست خواهند زد و همچنین از برگزاری امتحانات پایان ترم در هفته آینده ممانعت خواهند کرد.

2009-01-08T10:50:00.000-08:00

اطلاعیه شماره یک فعالین جنبش دانشجویی دانشگاه شیراز

امسال در دانشگاه شیراز و سایر دانشگاه های کشور بر خلاف سال های قبل روند دیگری در پیش گرفته شد. حاکمیت با این توهم که دانشجو و جنبش دانشجویی در یک روز و در یک شعار و در یک نماد خلاصه می شود سعی در مصادره این روز و نماد جنبش دانشجویی نمود غافل از اینکه هر روزی که دانشجو اعتراض کند، روز دانشجوست و نمی توان آن را به یغما برد. در ۱۶ آذر ماه امسال تشکل های حکومتی در دانشگاه شیراز در برنامه ای هماهنگ اقدام به برگزاری روز دانشجو نمودند و خود را میراث دار سه آذر اهورایی و جریان دانشجویی معرفی نمودند، مراسمی که علی رغم حمایت برون دانشگاهی و نظامی، بسیار خوار و حقیر تر از مراسم خود جوش فعالین جنبش دانشجویی شیراز بود.

.
در اعتراض به مصادره روز دانشجو و ایجاد جو سرکوب و خفقان در جامعه و به خصوص دانشگاه، در روز ۱۸ آذر ماه تریبون آزادِ « آزادی دانشگاه ، آزادی جامعه » در دانشگاه شیراز برگزار شد. پس از برگزاری این مراسم نیروهای به اصطلاح ارزشی دانشگاه با هدایت و حمایت علنی از نهاد های بیرون، با شایعه پردازی و دروغ پراکنی به بهانه توهین به شهدا و مقدسات، اقدام به برگزاری اعتکاف سیاسی نمودند، در این اعتکاف آقای انجوی ن‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژاد، یکی از روحانیون افراطی شیراز ضمن انتقاد از مردم به خاطر عدم سرکوب دانشجویان برگزار کننده تریبون آزاد این دانشجویان را محارب (!) خواند و خواهان برخورد مسئولان با آنان شد.همچنین چندین نفر از سران استانی با حضور در جمع دانشجویان معتکف به آن ها قول هایی مبنی بر سرکوب دانشجویان دانشگاه شیراز دادند.
.
متعاقب این وقایع ۳۷ تن از دانشجویان دانشگاه شیراز به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شدند که تا کنون ۱۸ نفر از آنان جمعا ۲۸ ترم از تحصیل محروم شده اند. اما پروژه سرکوب جنبش دانشجویی در دانشگاه شیراز در همین سطح باقی نماند و ۴ تن از دانشجویان ( لقمان قدیری گل تپه، عبد الجلیل رضایی، کاظم رضایی و محسن زرین کمر ) در روز پنج شنبه ۱۲ دی ماه با سربرگ قوه قضائیه به اداره اطلاعات (!) احضار شدند که پس از مراجعه در روز شنبه بازداشت شدند و هم اکنون نیز در بازداشت به سر می برند. در اعتراض به این دستگیری ها فعالین جنبش دانشجویی اقدام به برگزاری ۲ تجمع در روز های یک شنبه و دوشنبه نمودند و متعاقب این تجمعات از طرف وزارت اطلاعات اطلاع داده شد که قرار بازداشت دانشجویان به قرار وثیقه تبدیل گشته است و این دانشجویان در روز پنج شنبه آزاد می شوند. اما با کارشکنی اداره اطلاعات در ارسال پرونده دانشجویان به دادگاه این دانشجویان هنوز در بازداشت هستند.

.
ما فعالین جنبش دانشجویی دانشگاه شیراز همانطور که در تجمعات، مراسم و بیانیه های خود اعلام کرده ایم تا آزادی دانشجویان در بند و لغو کلیه احکام کمیته انضباطی از مواضع خود کوتاه نخواهیم آمد و نخواهیم گذاشت که پرچم یاران دبستانیمان بر زمین بماند.

...........................................................................فعالین جنبش دانشجویی دانشگاه شیراز

2009-01-06T08:27:00.000-08:00

احضار ۱۰ نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز به اداره اطلاعات شیراز

طی ۲ روز گذشته دانشجویان دانشگاه شیراز با برپایی تجمعاتی به بازداشت ۴ دانشجوی این دانشگاه اعتراض كردند ،كه به دنبال اين اعتراضات 10 نفر از دانشجويان به اداره اطلاعات شيراز احضار شدند.

سعیدخلعتبری، عباس رحمتی، آرش روستایی، هادی الم لی، عنایت تقوی، احمد کهنسال، اسماعیل جلیل وند، حمداله نامجو، آلما رنجبر و محبوبه خادمی دانشجویان احضاری به اداره اطلاعات می باشند. با احضار این دانشجویان، تعداد دانشجویان احضاری به اطلاعات به همراه ۴ دانشجویی که شنبه بازداشت شدند، به ۱۴ نفر رسید. اتهام این دانشجویان نیز همانند ۴ دانشجوی بازداشتی اقدام علیه امنیت کشور و توهین به مسئولین نظام عنوان شده است.

لازم به ذكر است كه تاريخ صدور اين احضاره ها 12/10/1387 مي باشد،و این در حالی است که احضاریه ها روز دوشنبه ۱۶/۱۰/۱۳۸۷ و بلافاصله پس از پایان تجمع دانشجویان به آنها ابلاغ گردیده است.

همچنين اکثر این دانشجویان در کمیته انضباطی دانشگاه به ۲ ترم ممنوعیت از تحصیل و ارجاع به کمیته مرکزی وزارت علوم محکوم شده بودند.

2009-01-06T02:22:00.000-08:00

توهين و ضرب و شتم خانواده عابد توانچه

و اعتصاب غذای او در زندان

رفيق عابد توانچه که در زندان اراک به سر می برد، از صبح روز دوشنبه 16 دی ماه دست به اعتصاب غذای نامحدود زده، و خواسته خود را از اين اعتصاب غذا بازخواست 2 تن از اعضاي دادستاني اراك بيان داشته كه به طور غير قانوني سعي در بازداشت پدر وي داشته اند و همچنين به فحاشي و ضرب و شتم پدر و خواهر وي در دادستاني اراك پرداخته اند.

روز دوشنبه 16 دی ماه 87، پدر و خواهر عابد، جهت پی گيری نامه اي که برای تأييد مرخصی به دادستانی اراک فرستاده شده بود، به دفتر خاقانی (دادستان اراک) مراجعه کردند. با وجود اينکه شخص دادستان روز پنج شنبه به صورت حضوری قول ملاقات دوشنبه را به خانواده وی داده بود، روز دوشنبه، رودکی مسئول دفتر خاقانی، از ورود خانواده عابد به دفتر جلوگيری نمود. پس از اينكه خواهر عابد به زور وارد دفتر خاقانی شد، تا خواستار رسيدگی به نامه ی مرخصی عابد توانچه شود.( که طبق قانون به هر زندانی در ماه 5 روز مرخصي تعلق می گيرد).خاقانی با توهين به وی، عابد را متهم به ايجاد اغتشاش و بلوا و تشکيل باند در زندان کرد.

قابل ذكر است پس از درگيري پدر عابد با شخصي به نام رودکی(مسئول دفتر)و شخصی به نام علی (محافظ خاقانی) و فحاشی اين 2 نفر، خاقانی با تهديد خواهر عابد به بازداشت، وي را از دفتر خود بيرون كرده، و در همين هنگام سربازی با دستبند جهت بازداشت پدر عابد به دفتر خاقانی مي آيد،که پدر عابد قبل از رسيدن سرباز، از دفتر خارج مي شود.

رفيق عابد توانچه در اعتراض به اين برخورد، از روز دوشنبه 16 دی ماه دست به اعتصاب غذای نامحدود زده و خواست وی باز خواست 2 نفری است که قصد بازداشت پدر وي را داشتند. جالب است که مسئولين زندان اراک هيچ گونه دخالتی در اين قضيه نداشته اند، و هر مذاکره اي که صورت گرفته، بين شخص خاقانی(دادستان اراک) و اطلاعات است.

لازم به ذکر است عابد توانچه که پس از گذراندن 6 ماه از حکم خود، مشمول مرخصی پايان حبس شده بود و حکم آزادی اش را دريافت کرده بود، روز يکشنبه 17 آذر ماه دوباره به زندان برده شد و مرخصی پايان حبس وی لغو شد. اين در حالی است که احظاريه ی وی جهت تشکيل دادگاه رسيدگی به جرم سال 85 وی برای روز 18 آذر ماه آمده بود.

2009-01-05T13:09:00.000-08:00

تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه شیراز به خیابان کشیده شد

در اعتراض به ادامه بازداشت 4 دانشجوی دانشگاه شيراز، روز دوشنبه دانشجویان دانشگاه شیراز تجمع اعتراضی بر پا کردند. محسن زرین کمر، کاظم رضایی، عبدالجلیل رضایی و لقمان قدیری، 4 دانشجوی دانشگاه شیراز هستند که از روز شنبه، پس از احضار و مراجعه به اداره اطلاعات شیراز در بازداشت به سر می برند و اتهام آن ها اقدام علیه امنیت ملی و توهین به سران نظام عنوان شده است. دیروز یکشنبه نیز در اعتراض به بازداشت این دانشجویان، تجمعی اعتراضی در دانشگاه شیراز برگزار شده بود که با اعلام آزادی دانشجویان با قرار وثیقه، این تجمع به صورت مشروط پایان یافته بود. اما امروز علی رغم پیگیری های مصرانه دانشجویان دانشگاه شیراز و خانواده دانشجویان بازداشتی و علی رغم صدور حکم دادگاه مبنی بر آزادی دانشجویان به قید وثیقه، اداره اطلاعات شیراز در اقدامی غیر قانونی با ممانعت از تحویل پرونده دانشجویان به دادگاه، مانع از آزادی این 4 دانشجو شد که این اقدام اداره اطلاعات منجر به برگزاری تجمع اعتراضی در دانشگاه شد. در ابتدای این حرکت که از ساعت 13 آغاز شد دانشجویان با تجمع در میدان مرکزی دانشگاه، به اداره اطلاعات شیراز 30 دقیقه فرصت دادند تا دانشجویان بازداشت شده را آزاد کنند، با گذشت این 30 دقیقه و عدم آزادی 4 دانشجوی بازداشت شده، دانشجویان با سر دادن شعار " دانشجوی زندانی آزاد باید گردد" و "زندانی سیاسی آزاد باید گردد" رسما تجمع خود را آغاز کردند. دانشجویان شرکت کننده که تصاویر 4 دانشجوی بازداشت شده را در دست داشتند شعارهایی همچون "دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد" ، "مرگ بر دیکتاتور" و " دیکتاتور دیکتاتور خجالت خجالت" سر می دادند.

2009-01-04T09:59:00.000-08:00

تجمع دانشجویان دانشگاه شیراز در اعتراض به بازداشت ۴ دانشجو

در پی بازداشت لقمان قدیری، عبدالجلیل رضایی، کاظم رضایی و محسن زرین کمر، ۴ تن از فعالان سیاسی دانشگاه شیراز، تجمع اعتراضی در ساعت ۱۱ روز یکشنبه ۱۵ دی ماه در این دانشگاه بر پا شد .

در آغاز این گردهمایی دانشجویان شرکت کننده که تصاویری از دانشجویان بازداشت شده را در دست داشتند با سردادن شعارهایی همچون: “دانشجوی زندانی آزاد باید گردد” ، “گر تیر و فتنه بارد جنبش ادامه دارد” ، “مرگ بر دیکتاتور” ، “پینوشه پینوشه ایران شیلی نمیشه” از دانشجویان بازداشت شده حمایت نمودند و خواهان آزادی این دانشجویان شدند.

در ادامه یکی از دانشجویان در میان جمع حاضر شد و پیرامون علت دستگیری و بازداشت این دانشجویان توضیحاتی داد و خواستار آزادی بی قید و شرط دانشجویان و همچنین برداشته شدن احکام انضباطی صادر شده برای ۲۷ نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز شد. دانشجویان معترض سپس با سردادن شعار مرگ بر دیکتاتور از دانشگاه خارج شدند و پس از قریب به نیم ساعت به داخل دانشگاه بازگشتند.

لازم به ذکر است که از صبح روز تجمع حضور افراد لباس شخصی و عوامل امنیتی در سطح دانشگاه مشهود بوده و حتی این مساله منجر به درگیری دانشجویان با برخی از این افراد شده است.همچنین ارتباط اینترنتی در سطح دانشگاه قطع شده بود.

2009-01-04T03:06:00.000-08:00

در ادامه ی نا آرامی های دانشگاه شيراز

دستگيری 4 فعال دانشجويی دانشگاه شيراز

عبدالجلیل رضایی، کاظم رضایی، محسن زرین کمر و لقمان قدیری گل تپه، ۴دانشجوی دانشگاه شیراز، که در روز پنج شنبه به اداره اطلاعات شهر شیرازاحضار شده بودند، ساعت ۸ صبح روز شنبه 14 دی ماه 87، پس از مراجعه به این نهاد، توسط مامورین بازداشت شدند.لازم به ذكر است در احضاریه های این دانشجویان اتهام وارده به آن ها اقدام علیه امنیت ملی و توهین به مسئولین نظام عنوان شده است. بنا بر اخبار ارسالی از دانشگاه شیراز، طی تماس اداره ی اطلاعات شیراز با خانواده دانشجویان بازداشت شده به آنان گفته شد که هنوز برای این دانشجویان پرونده تشکیل نشده و تا زمان تشکیل پرونده و رسیدگی به آن، این دانشجویان باید در بازداشت به سرببرند.

2008-12-31T11:35:00.001-08:00

مقاومت در شيراز ادامه دارد

روز گذشته بیانیه‌ی فعالاين دانشجویی دانشگاه شیراز در محكوميت احكام كميته انضباطي، در سطح وسیع در این دانشگاه منتشر شد.

دانشجویان آگاه و بیدار و ملت شریف ایران

از همان زمانی که با همکاری و به پشتیبانیِ نهادهای سرکوبگر بیرون و درون دانشگاه، سناریوی حذف و خفگی فعالان دانشجویی دانشگاه شیراز به پیش رانده می‌شد، بر همه‌ی ما روشن بود که این خیمه شب‌بازی وقیحانه، به کجا منجر خواهد شد. دست‌های کمیته‌ی سرکوبگر انضباطی دیروز در حالی ۹ تن از یاران دبستانیمان را سلاخی کرد که اینان گناهی جز خواستِ حق‌طلبی و رهایی‌بخشیِ اجتماعی نداشتند. از این میان کاظم رضایی، سعید خلعتبری، عبدالجلیل رضایی، عنایت تقوی و دو تن دیگر از دانشجویان به دوترم ممنوعیت از تحصیل با احتساب سنوات و ارجاع به کمیته‌ی انضباطی مرکزی و آرش روستایی، هادی الم‌لی، حمدالله نامجو به یک ترم ممنوعیت از تحصیل با احتساب سنوات و ارجاع به کمیته‌ی انضباطی مرکزی محکوم شدند. این در حالی است که ۲۷ نفر دیگر از دانشجویان در صفِ سرکوب و قلع و قمع کمیته‌ی انضباطی قرار دارند. قابل ذکر است که این حکم برای ۴ تن از این دانشجویان تفاوتی با حکم اخراج از دانشگاه ندارد.

آنچه این حکم را بیش از هر چیز دردناک‌تر می‌کند و عمق وقاحت و بی‌شرمی کمیته‌ی انضباطی و اعضایش را مشخص‌تر می‌نماید این است که اتهام ذکر شده در حکم دانشجویان ایجاد بلوا و آشوب در محیط دانشگاه و توهین به شعائر اسلامی یا ملی و ارتکاب اعمالی بر ضد نظام جمهوری اسلامی قلمداد شده است در حالی که مورد تفهیم به دانشجویان در کمیته‌ی انضباطی شرکت در تجمعات ۱۶ و ۱۸ آذر ماه بوده است، از طرفی این حکم فاقدِ هرگونه استدلال حقوقی و ارائه مدرک، و حق حضور دانشجویان در جلسه رسمی کمیته‌ی انضباطی به قصد دفاع از خود نیز نادیده گرفته شده است.

امروز دیگر بر همگان روشن شده است که چکمه‌های ستبر استبداد با توحشِ هر چه تمام‌تر، حقوق شهروندیِ هر مخالف و منتقدی را نابود کرده است و رفته رفته قصد دارد تا شرایط حذف فیزیکی همه ما را فراهم آورد، کافی‌ست نگاهی به بیانیه‌های تشکل‌های وابسته و حلقه به گوش در مدت اجرای خیمه‌شب بازیِ هفته‌های پیش انداخته شود، تا مهر تاییدی باشد بر گفته‌ی فوق‌الذکر. اما بی‌شک حماسه‌ای که در ۱۶ و ۱۸ آذر در دانشگاه شیراز اتفاق افتاد با احکام پوشالی و غیرِ قانونی این کمیته‌ی سرکوبگر متوقف نخواهد شد. ما فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز، احکام صادر شده را به دلایل ذکر شده غیرقانونی می‌دانیم و بر این نظریم که هنوز هیچ اتهامی به ما تفهیم نشده است. ما اعلام می‌کنیم که با قدرت هر چه بیشتر در مقابل ظلم، ستم و سرکوب خواهیم ایستاد و اجازه نخواهیم داد تا خیمه شب‌بازیِ غلامانِ حلقه به گوش سلطه، اربابان آن‌ها را به حذف و نابودی ما توانا سازد.

دانشجویان آگاه و بیدار و ملت شریف ایران؛ بهایی که امروز فعالان دانشجویی دانشگاه شیراز می‌پردازند تنها و تنها به این دلیل است که جنبش دانشجویی در شیراز به واسطه‌ی فعالیت‌های چند سال گذشته‌ی فعالان دانشجویی این دانشگاه، به نقطه‌ای رسیده است که می‌تواند حاکمیت سرکوب و ارتجاع را با خطر جدی مواجه سازد. ما ضمن درخواست حمایت از تمامی انسان‌های شریف و آزاده، اعلام می‌کنیم از آنجا که مسئولان ارشد نظام در مراسم تریبون آزادِ «آزادی دانشگاه؛ آزادی جامعه» با انتقادات فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز مواجه شدند، لذا مسئولیت هرگونه برخوردِ سرکوبگرانه‌ای، بر عهده‌ی آنان خواهد بود. در این راستا ما تمامی ِگزینه‌های مقاومت مدنی را پیشِ روی خود داریم و از هر گونه اقدامی که بتواند حقِ تضییع شده‌ی ما و یاران دبستانیمان را به ما بازگرداند، اجتناب نخواهیم ورزید.

فعالان دانشجویی دانشگاه شیراز

2008-12-30T01:48:00.000-08:00

صدور حكم براي دانشجويان دانشگاه شيراز

۹ نفر از فعالان دانشجویی دانشگاه شیراز، مجموعاً به ۱۵ ترم ممنوعیت از تحصیل و فرستادن پرونده به کمیته‌ی انضباطی مرکزی وزارت علوم به اتهام توهین به اسلام و فعاليت بر ضد نظام جمهوری اسلامی محکوم شدند. کاظم رضایی، سعید خلعتبری، عبدالجلیل رضایی، عنایت تقوی و دو تن دیگر، هر کدام به دو ترم ممنوعیت از تحصیل با احتساب سنوات و ارجاع به کمیته‌ی انضباطی مرکزی و آرش روستایی، هادی الم‌لی و حمدالله نامجو به یک ترم ممنوعیت از تحصیل با احتساب سنوات و ارجاع به کمیته‌ی انضباطی مرکزی محکوم شدند. این حکم برای كاظم رضايي و 3 دانشجوي ديگر، به معنای اخراج آن‌ها می‌باشد. علاوه بر این در احکام صادره از سوی کمیته ی انضباطی دانشگاه شیراز، این ۹ دانشجو در مدت اجرای حکم ممنوع الورود شده اند.

قابل ذكر است تصمیم گیری و صدور حكم در مورد اتهام توهین به اسلام و فعاليت بر ضد نظام جمهوری اسلامی به کمیته‌ی انضباطی مرکزی وزارت علوم واگذار شده است که این امر ممکن است اخراج شمار بیشتری از دانشجویان را در پی داشته باشد.

2008-12-27T23:33:00.000-08:00

ابراهیم مددی نایب رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد دستگیر شد

ابراهيم مددي "نايب رئيس سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه" بعد ظهر روز 7 دي ماه در محل اداره کارش واقع در ميدان اقدسيه تهران بازداشت‌‏شد.

روابط عمومي سنديکاي کارگران شرکت واحد با اعلام اين خبر گفت: در ساعت 14 امروز، ابراهيم مددي زماني که براي شرکت در جلسه هيئت حل اختلاف به اداره کار شمال تهران مراجعه کرده بود توسط افراد ناشناس بازداشت‌‏شد.بر اين اساس خبر بازداشت اين فعال کارگري توسط فردي که وي را تا محل اداره کار همراهي کرده‌‏بود به دوستانش در سنديکا گفته‌‏شد.

مددي، از معدود کارگران اخراجي اين شرکت بود که ديوان عدالت اداري کشور با نقض حکم اخراج، به بازگشت به‌‏کار وي راي داده‌‏بود.وي که پيشتر از سوي هيئت تشخيص و حل اختلاف اداره کار به اخراج محکوم شده بود؛ قرار بود تا در رابطه با راي جديد ديوان در جلسه امروز هيئت حل اختلاف اداره کار شمال تهران شرکت‌‏کند.

در اين رابطه پرويز خورشيد، وکيل مدافع اين فعال کارگري گفت: هنوز دليل قطعي بازداشت موکلم مشخص‌‏نيست.
لازم به ذكر است كه ابراهيم مددي از سوي دادگاه به اتهام اقدام عليه امنيت ملي و تبليغ عيله نظام به تحمل سه سال و نيم حبس مجکوم شده‌‏است .